نمی آییم چون یوسف به چشم هر خریداری
بحمدالله متاع ما ندارد روی بازاری
متاع آشنایی روی گردان گشته از دلها
همین از آشنارویان بجا مانده است دیواری
به زلف حرف ما آشفتگان بسیار می پیچی
سروکارت نیفتاده است با زلف سیه کاری
چو مجنون خانه ای در دامن صحرا هوس دارم
که غیر از گردباد آنجا نیاید هیچ دیاری
برافتاده است رسم مردمی از گلشن عالم
ندارد نرگس بیمار بر بالین پرستاری
اگر سیاره گردون سراسر مشتری گردد
نیفتد بر سر من سایه دست خریداری
اگر دشمن سرت خواهد چو گل در دامنش افکن
چو شاخ گل برون بر از چمن دوش سبکباری
ازین دشت بلاخیز حوادث چون روم صائب؟
دهن واکرده است از هر طرف آتش زبان ماری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: صائب از بیقدری خود و از میان رفتن دوستی و مردمی در روزگار شکایت میکند. میگوید هیچ خریداری قدر او را نمیشناسد و آشنایان جز ظاهری بیروح نیستند. از همین رو مانند مجنون آرزوی تنهایی در صحرا دارد و توصیه میکند که آدمی سبکبار و بیدریغ از جهان بگذرد. غزل با تصویر دشت پربلایی پایان مییابد که از هر سو مارهای آتشینزبان در آن کمین کردهاند.
هوش مصنوعی: ما مانند یوسف خود را در برابر چشم هر خریداری به نمایش نمیگذاریم. خدا را شکر که کالای ما بازارپسند نیست و به سودای خریدار عرضه نمیشود.
هوش مصنوعی: کالای دوستی و آشنایی از دلها رخت بربسته است. از آشنایان تنها ظاهری بیجان مانند دیوار باقی مانده و مهر و گرمی در آنان نیست.
هوش مصنوعی: شاعر به کسی که بر سخن عاشقان آشفتهحال بسیار خرده میگیرد و با آن درمیپیچد، میگوید تو هنوز گرفتار زلف سیاه و فتنهگر معشوقی نشدهای. اگر گرفتار شده بودی، حال ما را درمییافتی.
هوش مصنوعی: مانند مجنون آرزو دارم در دل صحرا خانهای داشته باشم که جز گردباد هیچ کسی به آنجا نیاید.
هوش مصنوعی: رسم مهربانی و انسانیت از باغ جهان برافتاده است. حتی نرگس بیمار هم کسی را ندارد که بر بالینش از او پرستاری کند.
هوش مصنوعی: اگر همهٔ سیارههای آسمان به ستارهٔ مشتری بدل شوند، باز هم سایهٔ دست هیچ خریداری بر سر من نمیافتد. «مشتری» هم نام سیاره است و هم به معنای خریدار، و شاعر با این ایهام از قدرناشناسی روزگار مینالد.
هوش مصنوعی: اگر دشمن سرت را میخواهد، مانند گل آن را با گشادهدستی در دامنش بینداز. مانند شاخهٔ گل که گلش را داده است، سبکبار و بیتعلق از این باغ بیرون برو.
هوش مصنوعی: صائب، چگونه از این دشت پرحادثه و بلاخیز بگذرم، در حالی که از هر سو ماری آتشینزبان دهان گشوده است؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
امیرا! تو به هر خوبی و نیکویی سزاواری
ازیرا خوب کرداری چنان چون خوب دیداری
توان گفتن ترا کاندر جهان فردی و بی یاری
به دانایی و بینایی و بیداری و هشیاری
حدیث ملک و کار عالم و شغل جهانداری
[...]
ز بوی باد آزاری ز نقش ابر نیسانی
نه پندارم که با بستان بهشت عدن یاد آری
شده کافور مینائی براغ از صنع یزدانی
شده دینار مرجانی بباغ از فعل داداری
گل و شمشاد دیداری ترنج و نار پنهانی
[...]
زهی کلک تو اندر چشم دولت کحل بیداری
به عونش کرده مدتها جهانداران جهانداری
مجیر دولت و دنیا و اندر دیدهٔ دولت
ز رای تست بینایی ز بخت تست بیداری
جهان مهر و کینت وجه ساز نعمت و محنت
[...]
جهان از برف پر کافور قیصوریست پنداری
بیاور باده روشن که شد روی هوا تاری
نه به زین موسمی باشد ز بهر عیش و میخواری
نه سلطان ارسلان دارد نظیری در جهانداری
تو را تا سر بود برجا کجا داری کله داری
که شمع از بی سری یابد کلاه از نور جباری
سر یک موی سر مفراز و سر در باز و سر بر نه
اگر پیش سر اندازان سزای تن، سری داری
چو بار آمد سر یحیی سرش بر تیرگی ماند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.