ای شاخ گل شکسته طرف کلاه تو
پیچ و خم بنفشه ز خط سیاه تو
بوی گل از ادب نکند پای خود دراز
در سایه گلی که بود خوابگاه تو
از پیچ و تاب حلقه کند نام آفتاب
خطی که گشت هاله رخسار ماه تو
خون همچو نافه در جگرش مشک می شود
پیچد به هر دلی که خط دل سیاه تو
دیگر شکسته دل خود را نکرد راست
افتاد چشم هر که به طرف کلاه تو
در چشم اهل دید، خیابان جنت است
هر چاک سینه ای که شود شاهراه تو
فردا چه خاکهای ندامت به سر کند
امروز هر دلی که نشد خاک راه تو
دل چون جهد ز بند تو بیدادگر، که هست
یک حلقه چشم شوخ ز دام نگاه تو
با قامت خمیده ازین در کجا رود؟
صائب که باخت نقد جوانی به راه تو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه در وصف معشوق است که از کلاه کج، خط سیاه رخسار و نگاه دامگونهٔ او سخن میگوید و تأثیر ویرانگر و شیرین آن را بر دل عاشقان نشان میدهد. شاعر خاکساری در راه معشوق را مایهٔ رستگاری و سرپیچی از آن را مایهٔ پشیمانی میداند. در پایان صائب میگوید جوانی خود را در راه معشوق باخته و با قامت خمیده دیگر جایی جز درگاه او ندارد.
هوش مصنوعی: ای معشوقی که لبهٔ کج کلاهت شاخ گل را از رشک شکسته است، پیچ و تاب بنفشه از خط سیاه چهرهٔ تو گرفته شده است.
هوش مصنوعی: در سایهٔ گلی که خوابگاه تو باشد، حتی بوی گل از روی ادب پای خود را دراز نمیکند و پراکنده نمیشود.
هوش مصنوعی: خط چهرهٔ تو که مانند هاله گرد رخسار ماهگونت را گرفته، با پیچ و تاب خود حلقهای میسازد که نام خورشید را از میان برمیدارد و آفتاب را بیاعتبار میکند.
هوش مصنوعی: خط سیاه و دلسیاه تو به گرد هر دلی بپیچد، خون در جگر آن عاشق مانند خون در نافهٔ آهو به مشک بدل میشود.
هوش مصنوعی: هر کس چشمش به گوشهٔ کج کلاه تو افتاد، دیگر نتوانست دل شکستهٔ خود را درست و راست کند.
هوش مصنوعی: در چشم اهل بصیرت، هر سینهٔ چاکخوردهای که گذرگاه تو شود، همچون خیابان بهشت است.
هوش مصنوعی: هر دلی که امروز خاک راه تو نشد و فروتنی نکرد، فردا از پشیمانی خاک بر سر خواهد ریخت.
هوش مصنوعی: ای ستمگر، دل چگونه از بند تو بگریزد، وقتی چشم شوخ تو خود یک حلقه از دام نگاه توست.
هوش مصنوعی: صائب که سرمایهٔ جوانیاش را در راه تو باخته، اکنون با قامت خمیده از این درگاه به کجا میتواند برود؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای تخت و گاه پادشهی جایگاه تو
آراسته است مملکت از تخت و گاه تو
هستی ندیم شاهی و دولت ندیم تو
هستی پناه عالم و ایزد پناه تو
فخر همه شهانی و کس نیست فخر تو
[...]
ای دوش چرخ غاشیه گردان جاه تو
خورشید در حمایت پر کلاه تو
شاه جهان سکندر ثانی جمال دین
ای برتر از شهان جهان دستگاه تو
تا چشم دشمنان شود از بیم او سفید
[...]
آمد دل ضعیف من اندر پناه تو
کرد او وطن به سایه زلف سیاه تو
هم در پناه زلف تو باد انتقام او
یارب به سرّ سینه مردان راه تو
آخر نظر به حال من مستمند کن
[...]
ای خونبهای نافه چین خاک راه تو
خورشید سایهپرور طرف کلاه تو
نرگس کرشمه میبرد از حد برون خرام
ای من فدای شیوه چشم سیاه تو
خونم بخور که هیچ ملک با چنان جمال
[...]
ای توتیای دیده من خاک راه تو
جانم فدای غمزه چشم سیاه تو
ای شهسوار حسن عنان را کشیده دار
کز حد گذشت ولوله دادخواه تو
بر بام قصر چون بگشادی نقاب دوش
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.