افشان خال بر رخ آن دلربا ببین
در روز اگر ستاره ندیدی بیا ببین
با غیر التفات نماید به رغم من
در مدعی نظر کن و در مدعا ببین
بیمار را چو پرسش بیمار رسم نیست
گاهی به چشم خویشتن از چشم ما ببین
تا کی توان به مردم بیگانه شد طرف؟
گاهی به سهو هم طرف آشنا ببین
با قامت تو سرو به دعوی برآمده است
ترکیب را نظر کن و اندام را ببین!
صائب حریف آه ندامت نمی شوی
در ابتدا به عاقبت کارها ببین



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از معشوقی سخن میگوید که چهرهاش مانند روزی است با ستارگان خال. معشوق برای آزار عاشق به رقیبان توجه میکند و عاشق از او میخواهد گاهی به آشنای خود نیز نگاهی بیندازد. او ادعای سرو در برابر قامت یار را به ریشخند میگیرد. در بیت پایانی شاعر به خود پند میدهد که از آغاز به عاقبت کار بیندیشد تا گرفتار آه پشیمانی نشود.
هوش مصنوعی: خالهای پراکنده بر چهرهٔ آن دلبر را تماشا کن. اگر تا کنون در روز ستاره ندیدهای، بیا و ببین؛ چهرهٔ او مانند روز روشن است و خالهایش مانند ستاره.
هوش مصنوعی: معشوق برای آزار من به رقیب توجه نشان میدهد. به آن مدعی و به مقصود معشوق نگاه کن تا ببینی این توجه از سر لیاقت رقیب نیست و هدفش فقط رنجاندن من است.
هوش مصنوعی: رسم نیست که بیمار به عیادت بیمار برود. چشم تو خود خمار و «بیمار» است، پس گاهی حال ما بیماران را از روی حال چشم خودت دریاب.
هوش مصنوعی: تا کی میتوان با بیگانگان همنشین و همسو بود؟ گاهی دستکم از روی اشتباه هم که شده، به سوی آشنا و دوستدار خود نگاه کن.
هوش مصنوعی: سرو ادعای برابری با قامت تو را کرده است. به ساختار و اندام او نگاه کن تا ببینی این ادعا چقدر بیجاست؛ سخن به طنز گفته شده است.
هوش مصنوعی: صائب، تو تاب آه پشیمانی را نداری. پس از همان آغاز به پایان کارها بیندیش تا بعدها پشیمان نشوی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بگشای چشم مرحمت و حال ما ببین
بر جان من ز جور فراقت جفا ببین
حالم عظیم ناخوش و دردم ز غم به دل
هستی طبیب دل تو به دردم دوا ببین
معنی نداند آنکه کند عیب در غمم
[...]
قد بین و رخ ببین و لب جانفزا ببین
آن چشم مست و آن نگه دلربا ببین
اجزای حسن او همه یک یک نگاه کن
وانگه بیا و حال من مبتلا ببین
من زارتر ز صورت مجنونم از غمش
[...]
کای مونس شکستهدلان، حال ما ببین
ما را غریب و بیکس و بیآشنا ببین
اولاد خویش را که شفیعان محشرند
در ورطهٔ عقوبت اهل جفا ببین
در خُلد، بر حجابِ دو کونْ آستین فشان
[...]
در انتهای کار خود از ابتدا ببین
زان پیشتر که خاک شوی زیر پا ببین
خودبین کجا، وصال حیات ابد کجا؟
آیینه را به سنگ زن آب بقا ببین
نتوان ز پشت آینه روی مراد دید
[...]
دلها فتاده در پی آن دل ربا ببین
سلطان ز پیش و لشکرش اندر قفا ببین
شکر گدای آن لب شکرفشان نگر
عنبر غلام آن سر زلف دوتا ببین
بر خال چهره زلف کجش را نگون نگر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.