دل چو گردد صاف آن مه بی حجاب آید برون
صبح چون گردید روشن، آفتاب آید برون
می جهد آتش چو شمع از دیده گریان من
هیچ کس نشنیده است آتش ز آب آید برون
بی دهن شو تا غم روزی نباید خوردنت
کوزه لب بسته از خم پر شراب آید برون
گریه چندین عقده مشکل به کار دل فزود
از نزول قطره از دریا حباب آید برون
موج بی آرام باشد بحر تا در شورش است
نبض عاشق چون به مرگ از اضطراب آید برون؟
محو گردد در فروغ عشق، عقل خیره سر
دزد در کنجی خزد چون ماهتاب آید برون
تا نسوزی چرخ را صائب ز آه آتشین
آفتاب دل محال است از حجاب آید برون



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل دربارهٔ رابطهٔ صفای دل با جلوهٔ معشوق است: تا دل روشن نشود، یار بیپرده آشکار نمیشود. شاعر از اشک آتشین، قناعت و خاموشی، بیقراری همیشگی عاشق و ناتوانی عقل در برابر عشق سخن میگوید. در پایان به خود یادآور میشود که بی آه سوزانی که فلک را بسوزاند، خورشید دل از حجاب بیرون نمیآید.
هوش مصنوعی: هرگاه دل پاک و زلال شود، آن یار ماهرو بیپرده آشکار میشود؛ همانگونه که وقتی صبح روشن شد خورشید بیرون میآید. صفای دل شرط دیدار معشوق است.
هوش مصنوعی: از چشم گریان من مانند شمع آتش بیرون میجهد؛ و این شگفت است، زیرا کسی نشنیده که از آب آتش برآید. اشک من سوزان و آتشین است.
هوش مصنوعی: دهان ببند و کمخواهش باش تا غم روزی نخوری؛ کوزهای که لبش بسته است، از خمِ پر از شراب پر بیرون میآید. قناعت و خاموشی روزی را میرساند.
هوش مصنوعی: گریه گرههای دشوار بسیاری بر کار دل افزود؛ چنانکه با فرود آمدن قطره بر دریا حباب پدید میآید. اشک به جای گشودن مشکل، گره تازه میسازد.
هوش مصنوعی: تا دریا در جوش و خروش است موجش آرام ندارد؛ پس چگونه نبض عاشق تا پیش از مرگ از بیقراری بیرون آید؟ عاشق جز با مرگ آرام نمیگیرد.
هوش مصنوعی: عقل گستاخ و خودسر در پرتو عشق ناپدید میشود؛ همانطور که دزد با برآمدن مهتاب در گوشهای پنهان میشود.
هوش مصنوعی: صائب به خود میگوید: تا با آه سوزان خود فلک را نسوزانی، محال است خورشید دل از پرده بیرون آید. روشنی دل در گرو سوز و آه عاشقانه است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گر شبی آن مه ز منزل بی نقاب آید برون
ز اول شبه تا دم صبح آفتاب آید برون
تا به چشم من خیال آن به آمد خواب رفت
چون نمک افتد درون دیده خواب آید برون
از جگر خونی که ریزم دل غذا میسازدش
[...]
با چنین حسن آن صنم گر بی حجاب آید برون
آفتاب از برقع و ماه از نقاب آید برون
گر شبی طالع شود بر بام چون بدرالدجا
تا صباح از شام زلفش آفتاب آید برون
تا بود مهمان چشم من خیال چشم او
[...]
بس که آن گل صبحدم با آب و تاب آید برون
گر فشارم دیده برعکسش، گلاب آید برون
از فروغ چهره، ابرویش نمی آید به چشم
چون مه نو کز پناه آفتاب آید برون
نشکند بی دستبرد ساغر می سد شرم
[...]
گر شبی خندان گل من بی نقاب آید برون
دیده را از شبنم اشک آفتاب آید برون
بس که مستم از می لعلش خطی گر می کشند
از رگ سنگ مزار من شراب آید برون
بس که از شرم تو گلرویان این زیبند آب
[...]
صبحدم مطلوب چون مست شراب آید برون
ز آه صدیقان او بوی کباب آید برون
کی شود ظاهر کرامت از ولی پیش نبی
ذره ها پنهان شود چون آفتاب آید برون
سال ها شد جای در ویرانهٔ دل کرده ام
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.