غنچه سان مهر خموشی بر لب گفتار زن
یا چو لب وا کردی از هم غوطه ها در خار زن
جانب سنبل عزیز و خاطر گل نازک است
نغمه خونین گره در غنچه منقار زن
چند خواهی پای در گل بود در صحن چمن؟
ای گل کاهل شبیخونی بر آن دستار زن
بگسل از سررشته تسبیح ای کوتاه بین
حلقه بر موی میان کفر چون زنار زن
اختیار باغ در دست رضای بلبل است
رخصت از بلبل بگیر آنگه در گلزار زن
رو گشاده چون هدف در خاکدان دهر باش
خنده رنگین به پیکان چون لب سوفار زن
چاره آیینه رسوا، شکستن می کند
حرف حق تا نشنوی منصور را بر دار زن
نیست دستار ترا از طره بهتر هیچ گل
شاخ گل گو در هوایش بر زمین دستار زن
روی گرمی از تو دارد چشم، کلک ترزبان
نیش برقی بر رگ این ابر گوهربار زن
چاشنی هر دهن را یافتی صائب برو
بوسه چندی به رغبت بر دهان یار زن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «زن» از مجموعهای از فرمانها ساخته شده است. شاعر در آغاز به خاموشی سفارش میکند، زیرا سخن گفتن مانند شکفتن گل با خار همراه است. سپس به رها کردن زهد ریایی، گشادهرویی در برابر بلا و ستایش طرهٔ یار میپردازد. در بیتی به طعنه، کشتن منصور را به شکستن آینهای که عیبها را نشان میدهد تشبیه میکند. در پایان صائب به خود میگوید که پس از چشیدن هر دهانی، بوسه بر دهان یار بزند.
هوش مصنوعی: مانند غنچه بر لب سخن مهر خاموشی بزن. اگر هم مانند گل لب گشودی، باید آمادهٔ فرورفتن در خار باشی؛ یعنی سخن گفتن رنج و آزار به دنبال دارد.
هوش مصنوعی: خاطر سنبل گرامی است و دل گل نازک و زودرنج. پس ای بلبل، نغمهٔ خونینت را در غنچهٔ منقارت گره بزن و نگه دار تا دل آنان آزرده نشود.
هوش مصنوعی: ای گل تنبل، تا کی میخواهی در صحن باغ پایت در گل بماند؟ شبیخون بزن و خود را بر آن دستار برسان؛ یعنی از جای خود برخیز و زینت دستار یار شو.
هوش مصنوعی: ای کوتهبین، رشتهٔ تسبیح را پاره کن. مانند زنار، بر کمر باریک و مویین کفر حلقه بزن؛ یعنی زهد ظاهری را رها کن و به عشق یار بپیوند.
هوش مصنوعی: اختیار باغ به رضایت بلبل بسته است. نخست از بلبل اجازه بگیر و آنگاه به گلزار گام بگذار؛ یعنی عاشق بر زیبایی حق دارد.
هوش مصنوعی: در این خاکدان دنیا مانند هدف گشادهرو باش. همچون لب شکافتهٔ سوفار تیر، به پیکان و تیر بلا خندهٔ رنگین بزن؛ یعنی سختیها را با گشادهرویی پذیرا باش.
هوش مصنوعی: چارهٔ آینهای که عیبها را آشکار میکند، شکستن آن است. برای اینکه سخن حق را نشنوی، منصور را به دار بزن. این سخن به طعنه است و از رفتار مردم با حقگویان انتقاد میکند.
هوش مصنوعی: هیچ گلی برای دستار تو بهتر از طرهٔ خودت نیست. به شاخهٔ گل بگو که در هوای آن طره، دستارش را از سر بر زمین بیندازد؛ یعنی در برابر زیبایی تو اظهار شکست کند.
هوش مصنوعی: ای قلم ترزبان، چشم از تو امید گرمی و توجه دارد. نشتری از برق بر رگ این ابر گوهرافشان بزن تا گوهر بیشتری ببارد؛ یعنی سخن پرگوهر را شکوفاتر کن.
هوش مصنوعی: صائب، تو مزهٔ هر دهانی را چشیدهای. اکنون برو و با رغبت چند بوسه بر دهان یار بزن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چون در معشوق کوبی حلقه عاشقوار زن
چون در بتخانه جویی چنگ در زنار زن
مستی و دیوانگی و عاشقی را جمع کن
هر سه را بر دار کن وز کوی معنی دار زن
گوهر بیضات باید خدمت دریا گزین
[...]
ای پسر ریش آوریدی گل کش و دیوار زن
باد سرد از درد ریش آورد کی دیوار زن
گاه بی ریشیت گنتم دست بر دیوار نه
ممرا گفتی رو ای غرزن سر دیوار زن
پار بر من لاف پریشی زدی و خوش زدی
[...]
چون خوری می، با حریف محرم پر درد خور
چون زنی کم، با ندیم زیرک هشیار زن
مطربا بردار چنگ و لحن موسیقار زن
آتش از جرمم بیار و اندر استغفار زن
ای کلیم عشق بر فرعون هستی حمله بر
بر سر او تو عصای محو موسی وار زن
عقل از بهر هوسها دارداری می کند
[...]
باد نوروزی برآمد خیمه بر گلزار زن
دست دل در بوستان در دامن دلدار زن
بوی خیری و بنفشه می دهد در بوستان
بلبل شوریده بر گل ناله های زار زن
باغبانا گوش دل بر عندلیب عشق کن
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.