گنجور

غزل شمارهٔ ۵۷۸۰

 
صائب تبریزی
صائب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات
 

روی سخن ز آینه رویان ندیده ام

گاهی ز پشت آینه حرفی شنیده ام

در قبضه من است رگ خواب هر چه هست

هر کوچه ای که هست به عالم دویده ام

لب تشنه فراقم و آماده وداع

تیر ز شست جسته، کمان کشیده ام

از جور روزگار ندارم شکایتی

این گرگ را به قیمت یوسف خریده ام

دامن فشان گذشته ام از باغ چون نسیم

چون گل به رنگ و بوی بساطی نچیده ام

مورم ولی به بال و پر حرف شکرین

خود را به روی دست سلیمان کشیده ام

جوشیده ام به دشمن خونخوار چون شراب

بر روی تیغ گرمتر از خون دویده ام

آن دانه ام که سرمه شده است استخوان من

تا خویش را ز خوشه به خرمن کشیده ام

چون شمع اگر چه هر رگ من جوی آتشی است

در کام اهل دل ثمر نارسیده ام

همت به سیر چشمی من ناز می کند

آب حیات را به تکلف چشیده ام

بر روی نازبالش گل تکیه می کند

عاشق به شوخ چشمی شبنم ندیده ام

اهل نظر به چشم مرا جای می دهند

آن قطره ام کز آبله دل چکیده ام

صائب چو نیست اهل دلی در بساط خاک

من نیز پا به دامن عزلت کشیده ام



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

گنجور را در اینستاگرام دنبال کنید.