نه می به جام و نه گل در کنار میخواهم
تبسمی ز لب لعل یار میخواهم
نیم ز رفتن گلهای بوستان غمگین
زمان حسن ترا پایدار میخواهم
چو گل برای تماشاییان دلتنگ است
گشایشی اگر از نوبهار میخواهم
به سادهلوحی من شیشهای ندارد چرخ
که رحم از دل سنگین یار میخواهم
متاع هستی من هرچه هست باختنی است
ز عشق دست و دلی در قمار میخواهم
نرفت یک قدم از پیش، کارم از ماندن
هنوز مهلت ازین روزگار میخواهم
نمیتوان خمش از سینههای گرم گذشت
چراغ داغی ازین لالهزار میخواهم
رسیده مشق جنونم چنان که نتوان گفت
نوازشی ز نسیم بهار میخواهم
یکی است محرم و بیگانه پیش غیرت من
ترا نهفته ز خود در کنار میخواهم!
ازان لب شکرین گر طمع کنم صائب
هزار بوسه، یکی از هزار میخواهم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از همهٔ لذتهای بیرونی مانند شراب و گل چشم میپوشد و تنها لبخند و پایداری زیبایی یار را میخواهد. سپس از سادهدلی خود در امید بستن به رحم دل سنگین معشوق، آمادگیاش برای باختن همهٔ هستی در قمار عشق، و آرزوی داغ و جنون سخن میگوید. در پایان، غیرت عاشقانه را تا آنجا میرساند که یار را پنهان حتی از خود میخواهد و هزار بوسه را هم در برابر آرزوی خود اندک میشمارد.
هوش مصنوعی: نه شراب در جام میخواهم و نه گل در آغوش؛ تنها خواستهٔ من لبخندی از لب سرخ و لعلگون یار است.
هوش مصنوعی: از رفتن و پژمردن گلهای باغ اندوهی ندارم؛ آرزویم این است که روزگار زیبایی تو پایدار بماند.
هوش مصنوعی: اگر من هم مانند گل از بهار شکفتن و گشایشی میخواهم، برای خودم نیست؛ برای دل تنگ تماشاگران است تا با دیدن شکفتگی من دلشان باز شود.
هوش مصنوعی: آسمان شیشهای به سادگی و سادهدلی من ندارد، که از دل سنگین و سخت یار مهربانی و رحم میخواهم؛ یعنی خواستن رحم از دل سنگ مانند شیشهای است که به سنگ بخورد و نشانهٔ کمال سادهلوحی است.
هوش مصنوعی: هرچه از سرمایهٔ هستی دارم باید در عشق باخته شود؛ از عشق فقط دست و دلی بیپروا و گشاده میخواهم تا در این قمار همه را ببازم.
هوش مصنوعی: با ماندن و درنگ کردن، کار من یک گام هم پیش نرفت؛ با این حال باز هم از روزگار فرصت و مهلت بیشتری میخواهم.
هوش مصنوعی: نمیشود از کنار دلهای سوخته و گرم بیسخن گذشت؛ من هم از این لالهزار داغی میخواهم که چراغ دلم شود، چنانکه لاله داغ سیاهی در سینه دارد.
هوش مصنوعی: تمرین دیوانگی من چنان به کمال رسیده که در گفتن نمیگنجد؛ اکنون از نسیم بهار نوازشی میخواهم که شور جنونم را تازه کند.
هوش مصنوعی: غیرت من میان آشنا و بیگانه فرقی نمیگذارد؛ چنان غیرتمندم که میخواهم تو را در آغوش داشته باشم، اما پنهان حتی از خودم.
هوش مصنوعی: صائب، اگر از آن لب شیرین هزار بوسه طلب کنم، در حقیقت فقط یکی از هزار خواستهٔ خود را خواستهام؛ یعنی هزار بوسه در برابر آرزوی من اندک است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
به دور خویش ز مینا حصار میخواهم
در آن میانه ترا در کنار میخواهم
به توبه نامه نمیشویَم از گُنَه که به حشر
به کف مسوده زلف یار میخواهم
چو چشم حسرتم افتد به تیغ ابروی دوست
[...]
ز من مپرس چه از روزگار میخواهم
چه چیز دارد، از او وصل یار میخواهم
ز لاله و گل این باغ، سادهلوحترم
که من طراوت ابر از غبار میخواهم
به جز زیان چه رسد ز آرزوی خویش مرا
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.