گرد باد دامن صحرای بی سامانیم
هیچ کس را دل نمی سوزد به سرگردانیم
چون فلاخن سنگ باشد شهپر پرواز من
هست در وقت گرانیها سبک جولانیم
گرچه چیزی در بساطم نیست غیر از درد و داغ
صبح را خون از شفق در دل کند خندانیم
راز پنهانی که دارم در دل روشن چو آب
بی تامل می توان خواند از خط پیشانیم
کرده ام آب حیات خود سبیل تیغها
دشمن خونخوار را از دوستان جانیم
گرچه اینجا تیره بختی پرده حالم شده است
مجلس روحانیان را باده ریحانیم
می توان گوی سعادت یافت از اقبال من
هست محراب دعاها قامت چوگانیم
خون خود را می خورم چون زخم از جوش مگس
گرپری داخل شود در خلوت روحانیم
هر کجا باشم بغیر از گوشه دل در جهان
گر همه پیراهن یوسف بود زندانیم
برنمی دارم عمارت جغد وحشت دیده ام
بیت معمورست در مد نظر ویرانیم
در غریبی می توان گل چید از افکار من
در صفاهان بو ندارم سیب اصفاهانیم
در چنین وقتی که می باید گزیدن دست و لب
از خجالت مهر لب گردیده بی دندانیم
دامنم پاک است چون صبح از غبار آرزو
می دهد خورشید تابان بوسه بر پیشانیم
حسن اگر بر پیچ و تاب خط چنین خواهد فزود
می کند دیوانه آخر این خط دیوانیم
می کند بی برگی از آفت سپرداری مرا
وحشت شمشیر دارد رهزن از عریانیم
بر سر گنج است پای من چو دیوار یتیم
می شود معمور صائب هر که گردد بانیم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از آوارگی، تهیدستی و سیاهبختی ظاهری خود سخن میگوید و در برابر آن بر ارزش درونی، دل روشن و پاکی خود تأکید میکند. او بیبرگی را سپر خود و ویرانی را آبادانی خویش میداند و از قدرناشناسی همشهریان اصفهانی گله دارد. در پایان خود را به دیوار یتیمانی تشبیه میکند که گنجی زیر آن نهفته است و هر که به او یاری رساند، خود بهرهمند میشود.
هوش مصنوعی: من مانند گردبادی در دامن بیابانِ بیسروسامانیام و هیچکس بر سرگردانی و آوارگی من دل نمیسوزاند.
هوش مصنوعی: همانگونه که سنگ برای فلاخن مایهٔ پرتاب است، سختی و سنگینی برای من بال پرواز است؛ در روزگار سختی و گرانی، جولان و حرکت من سبکتر و چالاکتر میشود.
هوش مصنوعی: اگرچه در داراییام جز درد و داغ چیزی نیست، خندهٔ من چنان است که صبح از حسرت آن، دلش از شفق پرخون میشود.
هوش مصنوعی: دل من مانند آب روشن و زلال است، پس راز پنهانی که در دل دارم را بیدرنگ میتوان از خطوط پیشانیام خواند.
هوش مصنوعی: آب حیات خود را وقف شمشیرها کردهام و جانم را به رایگان میبخشم؛ از این رو دشمنِ خونخوار را هم از دوستان جانی خود میدانم.
هوش مصنوعی: اگرچه در این جهان سیاهبختی حال مرا پوشانده، در مجلس اهل معنا و روحانیان، من چون بادهٔ ریحانی خوشبو و شادیبخشم.
هوش مصنوعی: از بخت من میتوان گوی سعادت را ربود؛ قامت خمیدهٔ من که چون چوگان است، محراب دعاهاست.
هوش مصنوعی: اگر حتی پریای به خلوت روحانی من وارد شود، مانند زخمی که از هجوم مگس آزرده است، خون دل میخورم؛ یعنی هیچ مزاحمی را در خلوتم تاب نمیآورم.
هوش مصنوعی: در جهان جز گوشهٔ دل هر جا باشم، زندانیام؛ حتی اگر آنجا پیراهن یوسف باشد.
هوش مصنوعی: من مانند جغدِ وحشتزده تاب آبادانی ندارم؛ در چشم من ویرانی همان خانهٔ آباد است.
هوش مصنوعی: در غربت از اندیشههای من میتوان گل چید، اما در اصفهان مانند سیب اصفهانی که در خود اصفهان قدری ندارد، بیبو و بیارزشم.
هوش مصنوعی: در چنین زمانی که باید از حسرت و پشیمانی دست و لب گزید، بیدندانی من از شرم بر لبم مهر خاموشی زده است.
هوش مصنوعی: دامنم مانند صبح از غبار آرزو پاک است، از این رو خورشید درخشان بر پیشانیام بوسه میزند.
هوش مصنوعی: اگر زیبایی یار با پیچ و تاب خطِ رخسارش اینگونه افزون شود، سرانجام این خط مرا که اهل دیوان و حسابوکتابم دیوانه خواهد کرد.
هوش مصنوعی: بیبرگی و تهیدستی برای من سپری در برابر آفت است؛ راهزن از برهنگی من چنان میترسد که گویی شمشیر در دست دارم.
هوش مصنوعی: صائب میگوید: پای من مانند دیوار یتیمان در داستان خضر بر سر گنج است؛ هر کس مرا بنا و آباد کند، خود آباد میشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
برده است از بسکه فکر آن نگار جانیم
گشته موی کاسه زانو خط پیشانیم
این رگ گردن که من از اهل دانش دیده ام
می توان برد ای فلاطون رشک بر نادانیم
در محبت بر نمی آید بلا با صبر من
[...]
آسمان را رحم می آید به سرگردانیم
دل به درد آید قناعت را ز بی سامانیم
محو دیدار تو را چشم تماشا در دل است
داغها دارد دل نظاره از حیرانیم
حلقه دام بلا نقش پی فرزانه بود
[...]
خواست تا زلف پریشان تو بیسامانیم
جمع شد از هر طرف اسباب سرگردانیم
بس که مشتاقم به دیدار تو از نیرنگ عشق
نامه میکردم گر از روی وفا میخوانیم
غیر غم حاصل ندیدم ز آشناییهای تو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.