خدایا درپذیر این نعره مستانه ما را
مکن نومید از حسن قبول افسانه ما را
در آن صحرا که چون برگ خزان انجمن فرو ریزد
به آب روی رحمت سبز گردان دانه ما را
زمین مرده احیا کردن آیین کرم باشد
چراغان کن به داغ خود دل دیوانه ما را
تو کز خون شیر و نوش از نیش و گل از خار می سازی
به چشم خلق شیرین ساز تلخ افسانه ما را
اگر چه بحر رحمت بی نیازست از حباب ما
به باد آستین مشکن دل پیمانه ما را
در آن شورش که نه گردون کف خاکستری گردد
ز برق بی نیازی حفظ کن کاشانه ما را
ز بیم گفتگوی حشر فارغ دار دل صائب
شفاعت می کند عشقش دل دیوانه ما را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل سراسر مناجات و دعاست. شاعر با تمثیلهایی چون زنده کردن زمین مرده، ساختن گل از خار و شیر از خون، از خدا میخواهد سخن و دل ناچیز او را بپذیرد و در هول قیامت او را از بینیازی خود حفظ کند. در پایان به خود دلداری میدهد که عشق الهی شفیع دل دیوانهٔ او خواهد بود.
هوش مصنوعی: خدایا، این فریاد مستانهٔ ما را بپذیر و ما را از اینکه سخن و قصهٔ ما مقبول درگاهت شود ناامید مکن.
هوش مصنوعی: در صحرای قیامت که جمع آدمیان مانند برگهای پاییزی فرو میریزند، دانهٔ وجود ما را با آبروی رحمتت سبز و زنده کن.
هوش مصنوعی: زنده کردن زمین مرده رسم بخشندگی است؛ پس دل دیوانهٔ ما را با داغ عشق خودت روشن و چراغان کن.
هوش مصنوعی: تو که از خون شیر، از نیش زنبور عسل و از خار گل پدید میآوری، سخن و قصهٔ تلخ ما را نیز در چشم مردم شیرین کن.
هوش مصنوعی: هرچند دریای رحمت تو به حباب ناچیز ما نیازی ندارد، با بیاعتنایی و افشاندن آستین، دل شکننده و پیمانهمانند ما را مشکن.
هوش مصنوعی: در آشوب قیامت که نُه فلک چون مشتی خاکستر میشود، خانهٔ وجود ما را از آتش برق بینیازی و استغنای خود نگه دار.
هوش مصنوعی: ای صائب، دلت را از ترس بازخواست روز حشر آسوده کن؛ زیرا عشق او از دل دیوانهٔ ما شفاعت میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
نمی باشد ز بی برگی چراغی خانه ما را
ز چشم جغد باشد روشنی ویرانه ما را
گرانی می کند بر گوشه گیران پرتو منت
نگه دارد خدا از چشم روزن خانه ما را!
در و دیوار نتواند عنان سیل پیچیدن
[...]
هوا گلشن به گلشن می کشد دیوانه ما را
زخون توبه موج گل کند پیمانه ما را
شرابت دام می چیند تغافل جام می بخشد
به ما گر واگذارد دل وفا بیگانه ما را
سپند چشم بدکام دو عالم می توان کردن
[...]
مپرس از شورش صحرای دل دیوانهٔ ما را
نمک سایی بود در دیده کار، افسانهٔ ما را
شراب آتش آلودی، حریفان در قدح دارم
در این محفل که می بوسد لب پیمانهٔ ما را؟
بگو صیاد ما، در دام ریزد دانه ما را
که شاید بشنود مرغی دگر افسانه ما را
مرا در بندبند افتاد چون نی آتش غیرت
که سوزد شمع بزم دیگری پروانه ما را
حریفان را پر از صهباست جام عیش و حیرانم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.