وقت ما از ساغر و مینا خوش است
وقت ساقی خوش که وقت ما خوش است
عشق می باید به هر صورت که هست
عاشقی با صورت دیبا خوش است
ناخوشیها از دل بی ذوق ماست
ذوق اگر باشد همه دنیا خوش است
مرد عشقی، خیمه بیرون زن زخود
در بهاران دامن صحرا خوش است
دامن صحرا چه گرد از دل برد؟
سیل گردآلود را دریا خوش است
سایه غماز را پامال کن
قطع راه بیخودی تنها خوش است
آن قدر کز ما تحمل خوشنماست
از نکویان ناز و استغنا خوش است
سر به صحرای جنونم داد عقل
دشمنی با مردم دانا خوش است
جامه گلگون بود برق جلال
عشق را با چشم خونپالا خوش است
تیره در پروا ندارد از گناه
زنگیان را وقت در شبها خوش است
ناز و تمکین حسن را زیبنده است
عشق چون سیلاب بی پروا خوش است
شکرلله صائب از اقبال عشق
ناخوشیهای جهان بر ما خوش است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «خوش است» میگوید خوشی و ناخوشی از درون آدم برمیخیزد: دلِ باذوق و عاشق همهچیز را خوش میبیند. شاعر به بیرون آمدن از خود، تنها پیمودن راه بیخودی و پیوستن به دریای حقیقت فرامیخواند. او ناز را برازندهٔ معشوق و تحمل و بیپروایی سیلوار را برازندهٔ عاشق میداند. در پایان، صائب خدا را شکر میکند که به برکت عشق حتی رنجهای جهان بر او خوش شده است.
هوش مصنوعی: حال ما از جام و صراحی شراب خوش است. خوشا حال ساقی که مایهٔ خوشی ما شده است.
هوش مصنوعی: عشق به هر شکلی که باشد لازم است؛ حتی دلباختن به نقشی که بر پارچهٔ ابریشمی بافتهاند هم خوش است.
هوش مصنوعی: ناخوشیها از دل بیذوق و افسردهٔ خود ماست. اگر ذوق و شور باشد، همهٔ دنیا خوش است.
هوش مصنوعی: اگر اهل عشقی، از خودت بیرون بیا و خیمهات را بیرون از وجود خود برپا کن، همانگونه که در بهار ماندن در دامن صحرا خوش است.
هوش مصنوعی: گشتوگذار در صحرا چگونه گرد غم را از دل بزداید؟ سیل گلآلود فقط با رسیدن به دریا آرام و پاک میشود. یعنی دل تنها با پیوستن به دریای حقیقت آرام میگیرد.
هوش مصنوعی: سایه را که مثل خبرچین همراه توست و راز تو را فاش میکند زیر پا بگذار، زیرا راه بیخودی را باید تنها پیمود.
هوش مصنوعی: همان اندازه که صبر و تحمل برای ما عاشقان زیباست، ناز و بینیازی هم از زیبارویان پسندیده است.
هوش مصنوعی: عقل مرا آواره و راهی صحرای دیوانگی کرد. پس دشمنی با خردمندان خوش است، چون انسان را به جنون عاشقانه میرساند.
هوش مصنوعی: جامهٔ سرخرنگ معشوق مثل برقی از شکوه و جلال اوست. عشق هم با چشمی که اشک خونین میریزد زیبا و برازنده است.
هوش مصنوعی: آدم سیاهدل از گناه پروایی ندارد، همانگونه که سیاهپوستان در تاریکی شب خوشاند، چون سیاهیشان در آن پیدا نیست.
هوش مصنوعی: ناز و وقار برازندهٔ زیبایی است، اما عشق وقتی خوش است که مثل سیل بیباک و بیپروا پیش برود.
هوش مصنوعی: صائب، خدا را شکر که از برکت عشق، ناخوشیهای جهان هم برای ما خوشایند شده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در سرم از عشقت این سودا خوش است
در دلم از شوقت این غوغا خوش است
من درون پرده جان میپرورم
گر برون جان می کند اعدا خوش است
چون جمالت برنتابد هیچ چشم
[...]
گر چه سرو باغ را بالا خوش است
با قد رعنای تو ما را خوش است
زهر عشقت کام عیشم تلخ کرد
هست تلخ این چاشنی، اما خوش است
گر غمت غیری خورد، ناخوش شوم
[...]
سرو بالای تو سر تا پا خوش است
راستی آن قامت زیبا خوش است
قد صوف سبز سرتا پا خوش است
وان بزکتان ببریک لاخوش است
هر که میگیرد دلارامی ببر
[...]
ای خوشا وقتیکه وقت ما خوش است
دور جام و گردش مینا خوش است
موسم عشق است و ایام نشاط
سیر گل با لاله و صحرا خوش است
زورق افکندیم در دریای می
[...]
چون از آن ما بود با ما خوش است
جای ماهی لجه ی دریا خوش است
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.