بود روزی آن رسول سرفراز
در درون حجره خلوتگاه راز
کآمد از دربار عزت جبرئیل
کاروان ملک سرمد را دلیل
گفت بعد از صد درود و صد سلام
کای فراز قاب قوسینت مقام
گویدت حق با سلام و با درود
کای وجودت هر دو عالم را گشود
کُشته خود را در ره ما هر کسی
پُشتهها از کُشتهها دارم بسی
در سر کویم که میدان وفاست
پشتههای کشته از تیغ رضاست
هر سر خاری سری آویخته
جان پاکان بر سر هم ریخته
لیک میخواهم من از تو کشتهای
هم به همراهش ز کشته پشتهای
ای حبیب مجتبای پاک من
بی سر از تو کی سزد فتراک من
چون تو بر خوبان سری و سروری
از تو میخواهم به فتراکم سری
با پیام آور چنین گفت آن همام
ای سر و جانم فدای این پیام
این سر من این تن و این جان من
جملگی قربان آن سلطان من
اهل بیتم جملگی آن تواَند
جان به کف در راه قربان تواَند
این من و این عترت و این آل من
کو منی کو عید ما ای ذوالمنن
هین بفرما در کجا و چون کنم
تو یکی گو من دو صد افزون کنم
گفت جبریل ای رسول نیک رای
از تو میخواهد حسینت را خدای
گفت دارم عالمی جان باخته
خویش را قربانی من ساخته
چون حسینم نیست لیکن کشتهای
در سر کویم به خون آغشتهای
نیست شمعم را چو آن پروانهای
نیست بحرم را چو آن دردانهای
گلشنم را نیست چون آن بلبلی
نیست رنگینتر به باغم زان گلی
این گل رنگین به باغ من خوش است
غنچهٔ نشکفته در گلشن خوش است
منزل خورشید باشد آسمان
آفتابی کی سزد در خاکدان
سرو خوش باشد ولی در بوستان
طوطیان را خوش بود هندوستان
خاصه آن طوطی خوش گفتار من
عندلیب گلشن گلزار من
خاصه آن طوطی هند لامکان
خاصه آن طوطی هندستان جان
چون از آن ما بود با ما خوش است
جای ماهی لجهٔ دریا خوش است
خاصه آن ماهی که از دریای ماست
زنده از دریای توفانزای ماست
هم سر او در خور چوگان ماست
هم تنش شایستهٔ میدان ماست
گفت میخواهم حسینت سرخ رو
سرخ رو لیکن ز خوناب گلو
خواهمش بینم سر از پیکر جدا
تن جدا در خاک و خون و سر جدا
مرده خواهم خواصگان پردهاش
قدسیانِ در حرم پروردهاش
خون او خواهم روان بر روی خاک
پیکرش خواهم ز خنجر چاک چاک
تشنه میخواهم ببینم آن لبان
در کنار دجله و آب روان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این بخش، جبرئیل در خلوت پیامبر پیامی از خدا میآورد که با وجود کشتگان بیشمار در راهش، از پیامبر نیز قربانیای میخواهد. پیامبر جان خود و همهٔ خاندانش را آمادهٔ فدا شدن اعلام میکند. آنگاه روشن میشود که خدا حسین را میخواهد و با تمثیلهای گل و طوطی و ماهی و خورشید، جای اصلی او را در پیشگاه الهی میداند. بخش با توصیف شهادت حسین پایان مییابد: سر بریده، تن پارهپاره و لب تشنه در کنار آب روان.
هوش مصنوعی: روزی پیامبر بزرگوار در اتاق خود که خلوتگاه راز و نیایش او بود نشسته بود.
هوش مصنوعی: در این هنگام جبرئیل از درگاه باعزت خداوند آمد؛ همان که راهنمای کاروان فرشتگان و جهان جاوید است.
هوش مصنوعی: جبرئیل پس از درودها و سلامهای فراوان گفت: ای کسی که جایگاهت به مقام «قاب قوسین» یعنی نهایت نزدیکی به خدا رسیده است.
هوش مصنوعی: خداوند با سلام و درود به تو میگوید: ای کسی که وجودت در هر دو جهان را گشوده و سبب آفرینش آنهاست.
هوش مصنوعی: خدا میگوید: بسیاری کسان خود را در راه من فدا کردهاند و من از این کشتگان پشتههای فراوان دارم.
هوش مصنوعی: در کوی من که میدان وفاداری است، پشتههایی از کشتگانی هست که با تیغ رضا و تسلیم کشته شدهاند.
هوش مصنوعی: بر سر هر خاری سری آویخته است و جانهای پاکان روی هم انباشته شده است.
هوش مصنوعی: اما من از تو هم کشتهای میخواهم و همراه او پشتهای از کشتگان.
هوش مصنوعی: ای دوست برگزیده و پاک من، کی سزاوار است که فتراک من از سری که از تو باشد خالی بماند؟
هوش مصنوعی: چون تو سرور و سالار همهٔ نیکانی، از تو سری میخواهم که بر فتراک خود ببندم؛ یعنی قربانیای از خاندان تو.
هوش مصنوعی: پیامبر بزرگوار به پیامآور گفت: سر و جانم فدای این پیام باد.
هوش مصنوعی: این سر و تن و جان من همه قربانی آن پادشاه من، یعنی خداوند است.
هوش مصنوعی: خطاب به خدا: همهٔ اهل بیت من از آن تواند و جان بر کف، آمادهٔ قربانی شدن در راه تو هستند.
هوش مصنوعی: این من و این خاندان و فرزندانم؛ ای خدای بخشنده، کجاست منای قربانگاه و کجاست عید قربان ما؟ یعنی آمادهٔ قربانیایم.
هوش مصنوعی: بفرما که کجا و چگونه این قربانی را انجام دهم؛ تو یکی بخواه، من دویست برابر بیشتر میدهم.
هوش مصنوعی: جبرئیل گفت: ای پیامبر نیکاندیش، خدا حسین تو را از تو میخواهد.
هوش مصنوعی: جبرئیل از زبان خدا گفت: جهانی جانباخته دارم که خود را قربانی من کردهاند.
هوش مصنوعی: اما در کوی من هیچ کشته و به خون آغشتهای مانند حسین نیست.
هوش مصنوعی: شمع مرا پروانهای مانند او نیست و دریای مرا مرواریدی مانند او نیست.
هوش مصنوعی: گلزار مرا بلبلی مانند او نیست و در باغ من گلی رنگینتر از او وجود ندارد.
هوش مصنوعی: این گل رنگین در باغ من خوش است؛ غنچهٔ نشکفته هم در گلشن خودش زیباست؛ یعنی جای حسین نزد خداست.
هوش مصنوعی: جایگاه خورشید آسمان است؛ آفتاب کی سزاوار ماندن در این خاکدان دنیاست؟
هوش مصنوعی: سرو در بوستان زیباست و طوطیان را هندوستان، که سرزمین اصلیشان است، خوش است.
هوش مصنوعی: بهویژه آن طوطی خوشسخن من و بلبل گلشن و گلزار من، یعنی حسین.
هوش مصنوعی: بهویژه آن طوطیای که هندوستانش عالم بیمکان و جهان جان است؛ یعنی اصل او از عالم الهی است.
هوش مصنوعی: چون او از آنِ ماست، کنار ما بودنش خوش است؛ همانگونه که جای ماهی در ژرفای دریاست.
هوش مصنوعی: بهویژه آن ماهی که از دریای ماست و زندگیاش از دریای پرتلاطم ما است.
هوش مصنوعی: سر او شایستهٔ چوگان ماست و تنش سزاوار میدان ما؛ یعنی سر و تنش برای قربانی شدن در راه ما شایسته است.
هوش مصنوعی: خدا گفت: حسین تو را سرخرو و سربلند میخواهم، اما سرخروییاش از خون گلویش باشد.
هوش مصنوعی: میخواهم او را ببینم که سرش از پیکر جدا شده، تنش جدا در خاک و خون افتاده و سرش جدا.
هوش مصنوعی: گویا میگوید: نزدیکان پردهنشین او و پاکانی را که در حرم او پرورده شدهاند نیز در این بلا میخواهم؛ معنای دقیق «مرده خواهم» روشن نیست.
هوش مصنوعی: میخواهم خون او بر روی خاک روان شود و پیکرش با خنجر پارهپاره گردد.
هوش مصنوعی: میخواهم لبان او را تشنه ببینم، در حالی که در کنار رود دجله و آب روان است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.