تا بدین غایت که رفت از من نیامد هیچ کار
راستی باید به بازی صرف کردم روزگار
هیچ دست آویزم آن ساعت که ساعت در رسد
نیست الا آن که بخشایش کند پروردگار
بس ملامتها که خواهد برد جان نازنین
روز عرض از دست جور نفس ناپرهیزگار
گاه میگویم چه بودی گر نبودی روز حشر
تا نگشتندی بدان در روی نیکان شرمسار
باز میگویم نشاید راه نومیدی گرفت
پیش انعامش چه باشد عفو چون من صد هزار
سعی تا من میبرم هرگز نباشد سودمند
توبه تا من میکنم هرگز نباشد برقرار
چشم تدبیرم نمیبیند به تاریکی جهل
جرم بخشا یا به توفیقم چراغی پیش دار
من که از شرم گنه سر برنمیآرم ز پیش
سر به علیین برآرم گر تو گویی سر برآر
گرچه بیفرمانی از حد رفت و تقصیر از حساب
هر چه هستم همچنان هستم به عفو امیدوار
یارب از سعدی چه کار آید پسند حضرتت
یا توانایی بده یا ناتوانی در گذار



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، سعدی به بازتاب احساسات سنگین خود درباره گناهان و ملامتها میپردازد. او به ناامیدی از تلاشهایش در توبه و سعی در اصلاح خود اشاره میکند و بر این باور است که هیچگاه نمیتواند به درستی برگردد. همچنین او از ترس روز قیامت و شرمساری در محضر نیکان سخن میگوید و همزمان امیدوار است که پروردگارش او را ببخشاید. در نهایت، سعدی از خداوند درخواست میکند که یا به او توانایی دهد یا ناتوانی در طلب بخشش را به او بدهد.
هوش مصنوعی: تا به این حد که دیگر هیچ کار نیکو از من به انجام نرسیده، گمان میکنم روزگار را به بازی و بیهودهگذرانی سپری کردهام.
هوش مصنوعی: در آن لحظه که زمان پایان زندگی فرا رسد، هیچ کار و تکیهگاهی جز رحمت خدا وجود ندارد و تنها آنچه میتواند نجات دهد، بخشش و مغفرت پروردگار است.
هوش مصنوعی: در روز حساب، جان عزیز من به علت گناهان و سرزنشهایی که به خاطر نفس سرکشم خواهم دید، به شدت آسیب خواهد دید.
هوش مصنوعی: گاهی به این فکر میکنم که اگر تو در روز قیامت وجود نداشتی، چه میشد؟ تا آن زمان، نیکان، شرمنده از اعمالشان نمیشدند و عذاب نمیکشیدند.
هوش مصنوعی: بار دیگر میگویم که نمیتوان به راه ناامیدی رفت؛ چرا که چگونه میتوان امید به عفو او داشت در حالی که من هزار بار در خطا بودهام؟
هوش مصنوعی: تا زمانی که من به نوشیدن شراب ادامه دهم، هیچ تلاشی برای اصلاح کردن فایدهای ندارد و توبهای که من میکنم هم پایدار نخواهد بود.
هوش مصنوعی: چشم عقل و تدبیر من در تاریکی جهل، چیزی نمیبیند. ای خدا، یا مرا ببخش، یا اگر میخواهی به توفیق من، نوری برای راهنماییام قرار بده.
هوش مصنوعی: من از خجالت گناه نمیتوانم سرم را بلند کنم و به مقام والای بهشت برسم، مگر اینکه تو به من بگویی که سرم را بلند کنم.
هوش مصنوعی: هرچند که از حد رفتار خارج شدهام و تقصیراتم زیاد است، اما همچنان به امید عفو و بخشش هستم.
هوش مصنوعی: ای خدایا! از سعدی چه کاری برمیآید که مورد پسند تو باشد؟ یا به او قدرتی عطا کن، یا توفیق عذرخواهی و ناتوانی را به او ببخش.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
نافه دارد زیر اندر گشاده بی شمار
لاله دارد زیر نافه در شکسته صد هزار
خانمان از رنگ و بوی او همیشه چون بهشت
روزگار از تار و پود او شکفته چون بهار
چشم زی رویش نگه کرد اندرو لاله شکفت
[...]
هر سپاهی را که چون محمود باشد شهریار
یمن باشد بر یمین ویسر باشد بریسار
تیغشان باشد چو آتش روز و شب بد خواه سوز
اسبشان باشد چوکشتی سال و مه دریا گذار
از عجایب خیمه شان با شد چو دریا وقت موج
[...]
ای خداوندان مال العتبار الاعتبار
ای خداوندان قال الاعتذار الاعتذار
پیش ازاین کاین جان عذرآورفروماند ز نطق
پیش از آن کین چشم عبرت بین فرو ماند زکار
توبه پیش آرید و نادم از گُنه کاری خویش
[...]
بار دیگر بر ستاک گلبن بی برگ و بار
افسر زرین بر آرد ابر مروارید بار
گاه مینا زینت آرد زو نگار بوستان
گاه مرجان زیور آرد زو عروس مرغزار
غنچه سازد باغ را پر گلبن از مینا و زر
[...]
ابر آذاری برآمد از کران کوهسار
باد فروردین بجنبید از میان مرغزار
این یکی گل برد سوی کوهسار از مرغزار
وان گلاب آورد سوی مرغزار از کوهسار
خاک پنداری به ماه و مشتری آبستنست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.