گنجور

قصیدهٔ شمارهٔ ۵۸ - در ستایش ابوبکر بن سعد

 
سعدی
سعدی » مواعظ » قصاید
 

وجودم به تنگ آمد از جور تنگی

شدم در سفر روزگاری درنگی

جهان زیر پی چون سکندر بریدم

چو یأجوج بگذشتم از سد سنگی

برون جستم از تنگ ترکان چو دیدم

جهان درهم افتاده چون موی زنگی

چو بازآمدم کشور آسوده دیدم

ز گرگان به در رفته آن تیز چنگی

خط ماهرویان چو مشک تتاری

سر زلف خوبان چو درع فرنگی

به نام ایزد آباد و پر ناز و نعمت

پلنگان رها کرده خوی پلنگی

درون مردمی چون ملک نیک محضر

برون، لشکری چون هژبران جنگی

چنان بود در عهد اول که دیدی

جهانی پرآشوب و تشویش و تنگی

چنان بود در عهد اول که دیدی

جهانی پرآشوب و تشویش و تنگی

چنین شد در ایام سلطان عادل

اتابک ابوبکربن سعد زنگی



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | خواتیم | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

تصاویر مرتبط در گنجینهٔ گنجور

کلیات سعدی مصور و مذهب نسخه‌برداری شده در ۹۳۴ هجری قمری شیراز » تصویر ۷۰۸

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

حسین نوشته:

هژیران درست است …

👆☹

حسین نوشته:

این بیت دو بار به اشتباه تکرار شده است :
چنان بود در عهد اول که دیدی
جهانی پرآشوب و تشویش و تنگی

👆☹

صابر نوشته:

این شعر در برخی از منابع این گونه آمده:

ندانی که من در اقالیم غربت
چرا روزگاری بکردم درنگی

برون رفتم از تنگ ترکان که دیدم
جهان درهم افتاد چون موی زنگی

همه آدمی زاده بودند لیکن
چو گرگان به خوانخوارگی تیز چنگی

چو باز آمدم کشور آسوده دیدم
پلنگان رها کرده خوی پلنگی

چنان بود در عهد اول که دیدم
جهان پر زآشوب و تشویق و تنگی

چنین شد در ایام سلطان عادل
اتابک ابوبکر بن سعد زنگی

👆☹

پیشنهاد آهنگهای مرتبط از Spotify