ساقی سیمتن چه خسبی خیز
آب شادی بر آتش غم ریز
بوسهای بر کنار ساغر نه
پس بگردان شراب شهدآمیز
کابر آذار و باد نوروزی
درفشان میکنند و عنبربیز
جهد کردیم تا نیالاید
به خرابات دامن پرهیز
دست بالای عشق زور آورد
معرفت را نماند جای ستیز
گفتم ای عقل زورمند چرا
برگرفتی ز عشق راه گریز
گفت اگر گربه شیر نر گردد
نکند با پلنگ دندان تیز
شاهدان میکنند خانه زهد
مطربان میزنند راه حجیز
توبه را تلخ میکند در حلق
یار شیرینزبان شورانگیز
سعدیا هر دمت که دست دهد
به سر زلف دوستان آویز
دشمنان را به حال خود بگذار
تا قیامت کنند و رستاخیز



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به موضوع عشق و لذتهای دنیوی میپردازد و از ساقی میخواهد که شادی و شراب را برای تسکین غمها به او ارزانی دارد. او از عقل میپرسد که چرا از عشق فرار میکند، و به او یادآوری میکند که مخالفان و دشمنان را باید به حال خود رها کرد. در پایان، شاعر بر اهمیت لذت بردن از زندگی و دوستی تأکید میکند و به یاد میآورد که هر لحظهای که به دست میآید، باید با دوستان گرامی داشته شود.
هوش مصنوعی: ای ساقی با تن نقرهای، چه زمانی را به خواب رفتهای؟ بلند شو و آب خوشی را بر آتش غم بریز.
هوش مصنوعی: یک بوسه بر لبهٔ جام بزن و شراب شیرین و خوشمزه را دور نریز.
AI: دشمنان درختان را میسوزانند و نسیم بهاری و عطر خوش را به هوا آزاد میکنند. (تصحیح AI: ابر آزار (=یکی از ماههای بهار) باران مرواریدگون میافشاند و نسیم بهاری عطر خوش را به هوا آزاد میکند.)
هوش مصنوعی: ما تمام تلاش خود را کردهایم که به میخانه و گناه نزدیک نشویم و دامن خود را از آلودگیها حفظ کنیم.
هوش مصنوعی: عشق برتر از معرفت است و به خاطر قدرت و شدت خود، جایی برای رقابت و ستیز باقی نمیگذارد.
هوش مصنوعی: به عقل قوی و خردمند گفتم، چرا از عشق فرار کردهای و راهی برای دوری از آن اختیار کردهای؟
هوش مصنوعی: عقل میگوید اگر گربه، که حیوانی ضعیف است، روزی مانند شیر نر قوی و نیرومند شود، باز هم با پلنگ، که شیر شکارچی و خطرناکی است، در نبردی نمیتواند موفق شود.
هوش مصنوعی: شاهدان (یعنی زیبا رویان) بر زهد و پرهیزکاری تکیه میکنند، در حالی که مطربان (موسیقیدانان) به سوی بیراهه و لذتهای دنیوی میروند.
هوش مصنوعی: توبه را در آغوش یار دلربا و خوشبیان تلخ میکند.
هوش مصنوعی: سعدی، هر زمانی که از توفیق برخوردار باشی، سر خود را به زلفهای دوستان بسپار و به عشق آنها مشغول شو.
هوش مصنوعی: دشمنان را به حال خود رها کن تا روز قیامت و روز محشر پاسخگوی کارهایشان باشند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گرچه زردست همچو زر پشیز
یا سفیدست همچو سیم ارزیز
منم امروز بسته در سمجی
چشم بر دوخته چو مار گریز
هست پیراهنی و شلواری
نیست بر هر دو نیفه و تیریز
بر جهان دارم و روا دارم
[...]
ای سنایی به گرد حران گرد
تا بیابی ز جود ایشان چیز
نزد نادیدگان و نااهلان
کی بود بذل و همت و تمییز
کودک خرد بیخرد بدهد
[...]
نرگسم وعده کرد و داد پیاز
شکرم وعده کرد و داد مویز
عوض در بمن نمود شبه
بدل زر بمن رسید پشیز
نیست انبان بی سر و پایان
[...]
پلپلی چند را بر آتش ریز
غلغلی در فکن به آتش تیز
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۹ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.