گنجور

شمارهٔ ۱۱۰

 
رودکی سمرقندی
رودکی » قصاید و قطعات
 

سپید برف برآمد به کوهسار سیاه

و چون درونه شد آن سرو بوستان آرای

و آن کجا بگوارید ناگوار شده‌ست

و آن کجا نگزایست گشت زود گزای

🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 حذف شماره‌ها | وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

حمیدرضا در ‫۱۳ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۷ اردیبهشت ۱۳۸۷، ساعت ۲۱:۰۰ نوشته:

با استناد به یک نسخه‌ی چاپی (گزیده‌ی اشعار رودکی - دکتر جعفر شعار و دکتر حسن انوری، نشر علم 1373، ص 124) «درون» با «درونه» جایگزین شد.

 

مریم در ‫۹ سال و ۸ ماه قبل، شنبه ۱ بهمن ۱۳۹۰، ساعت ۰۷:۲۶ نوشته:

جای این قطعه ی رودکی،این جا نیست
لطفا در زمره ی اشعار همین شاعر ذکر شود.

 

شه رخ در ‫۴ سال و ۱۰ ماه قبل، چهار شنبه ۱۲ آبان ۱۳۹۵، ساعت ۱۷:۴۳ نوشته:

من این دو بیتی را در حدود 50 سال پیش اینطور خوانده بودم:
سپید برف برآمد به کوهسار سیاه
و چنبری شد آن سرو بوستان آرای
و آن کجا بگوارید ناگوار شده‌ست
و آن کجا نگزایست گشت زود گزای

 

امیرشریعتی در ‫۲۱ روز قبل، سه شنبه ۹ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۰۴:۲۶ نوشته:

درونه همان کمان حلاجی است.

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.