|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
به هفت کشور تا شکر پنج و ده گویم
نبود خواهم ساکن دو روز در یک جای
دو پای دارم چار دگر بباید از آنک
به هفت کشور نتوان رسید بی‌شش پای
چنان زندگانی کن ای نیک رای
از آن پس که توفیق دادت خدای
که خایند ز اندوهت انگشت دست
چو اندر زمینت آید انگشت پای
مکن در جهان زندگانی چنانک
جهانی به مرگ تو دارند رای
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه از زندگی و سفر صحبت می‌کند و به این نکته تأکید می‌کند که انسان باید برای تجربه‌کردن زندگی و دیدن دنیا به سفر برود و در یک جای ثابت نماند. او به اهمیت نیکو اندیشی اشاره می‌کند و توصیه می‌کند که در مواجهه با مشکلات و اندوه‌ها، نباید امید و انگیزه‌ی زندگی را از دست داد. شاعر با زبانی نمادین بر لزوم پیوستگی به حرکت واستمرار در زندگی تأکید می‌کند و به فرارفتن از مرگ در نظر دیگران نیز اشاره دارد.
هوش مصنوعی: اگر بخواهم به هفت سرزمین بروم، باید در وصف شیرینی (شکر) و عددهای پنج و ده چیزی بگویم، اما نمی‌خواهم بیشتر از دو روز در یک مکان بمانم.
هوش مصنوعی: برای رسیدن به هفت کشور، باید دو پای خود را به دو پای دیگر اضافه کنم؛ زیرا بدون داشتن شش پا نمی‌توانم به این هدف برسم.
هوش مصنوعی: زندگی خود را به‌خوبی بگذران، ای فرد نیکوکار، از زمانی که خداوند به تو توفیق داده است.
هوش مصنوعی: آنگاه که تو از اندوه و غم خود به زمین بیفتی، دست‌هایت مثل انگشت‌های پای تو بر روی خاک خواهند خایید و قرار نخواهند گرفت.
هوش مصنوعی: در زندگی خود طوری رفتار نکن که دیگران در مرگ تو فکر و مشورت کنند. یعنی همواره با زندگی مثبت و پر از نشاط و امید باش، نه اینکه باعث ناراحتی دیگران شوی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سپید برف برآمد به کوهسار سیاه
و چون درونه شد آن سرو بوستان آرای
و آن کجا بگوارید ناگوار شده‌ست
و آن کجا نگزایست گشت زود گزای
چو آفرید بتا روی تو ز دوده خدای
مجوی فتنه و روی ز دوده را مزدای
بعارض تو آن گرد مشک سوده بسست
بچشم سرمه مکن ، خلق را بلا منمای
بلای تافته جعدت بسست بر دل خلق
[...]
همی سراید چنگ آن نگار چنگسرای
نبید باید و خالی ز گفتگوی سرای
غذای روح سماعست و آن شخص نبید
خوشا نبید کهن با سماع طبع گشای
نبید تلخ و سماع حزین و روی نکو
[...]
دلم بدیگر جای و تنم بدیگر جای
تنم بغربت و دل با تو مانده اندر وای
بلای تن ز دلم هست کاشکی همه سال
تنم بنزد تو بودی و دل بدیگر جای
دعا کنم بخدای جهان همه شب و روز
[...]
بفر صاحب دولت نصیرالدین خدای
بهشت وار بیاراست این خجسته سرای
بهشتوار شود هر سر او هر مجلس
که کرد دیدن او صدر دین و دینارای
بجاه صاحب عادل شد اینسرای بهشت
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.