تا از بر چشم آن جوان رفت
بینائی چشم ما از آن رفت
رفتم که از آن کناره گیرم
هر چیز که بود از میٰان رفت
دل رفت که دوست کام گردد
بیچاره بکام دشمنان رفت
از ذوق سمٰاع در خروشم
تا نام که باز بر زبان رفت
ای از همه مانده بر سر هیچ
جهدی جهدی که کاروان رفت
خود را به کنار خود ندیدیم
تا از که حدیث در میان رفت
اندیشه کجا رسد به کنهش
بر چرخ کسی به نردبان رفت؟
دیگر ز ندامتم چه حاصل
اکنون که چو تیرم از کمان رفت
تعیین قدر نمیتوان کرد
از تیر قضا کجٰا توان رفت
از کشتن من زیان چه داری؟
حرفیست که در میان، زیان رفت
چون رفت ز بام سوی خلوت
گوئی تو که ماه ز آسمٰان رفت
شد خاک رضی بر آستانش
رفته رفته بر آسمٰان رفت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل از رفتن معشوق و پیامدهای آن برای عاشق میگوید: نابینایی از فراق، ناکامی دل و شادی دشمنان. در میانهٔ غزل، شاعر به شور سماع با شنیدن نام دوست، دعوت به شتاب پیش از رفتن کاروان، ناتوانی اندیشه در شناخت ذات حق و گریزناپذیری قضا اشاره میکند. در پایان، خاکساری بر آستان معشوق را مایهٔ سربلندی و رسیدن به آسمان میداند.
هوش مصنوعی: از وقتی که آن جوانِ زیبارو از پیش چشم ما رفت، چشم ما هم از غم دوری او بیناییاش را از دست داد.
هوش مصنوعی: خواستم از او کناره بگیرم و دوری کنم، اما با این کار هر چه داشتم از دست رفت و نابود شد.
هوش مصنوعی: دل به این امید رفت که به وصال دوست برسد و کامروا شود، اما بیچاره بهجای آن مایهٔ شادی و کامیابی دشمنان شد.
هوش مصنوعی: از ذوق و شور سماع فریاد و خروش دارم، چون دوباره نام کسی (یعنی معشوق) بر زبان آمد.
هوش مصنوعی: ای کسی که از همهچیز عقب ماندهای و دستت خالی است، بکوش و شتاب کن که کاروان رفت و فرصت میگذرد.
هوش مصنوعی: از وقتی که سخن از آن کس (معشوق) به میان آمد، از خود بیخود شدیم و دیگر خود را در کنار خود نیافتیم.
هوش مصنوعی: اندیشه چگونه میتواند به حقیقت و ذات او برسد؟ مگر کسی با نردبان به آسمان رفته است؟
هوش مصنوعی: اکنون که کار، مانند تیری که از کمان رها شده، از دستم رفته است، دیگر پشیمانی چه سودی برایم دارد؟
هوش مصنوعی: سرنوشت و تقدیر را نمیتوان تعیین کرد و از تیر قضا نمیتوان گریخت.
هوش مصنوعی: به معشوق میگوید: از کشتن من چه زیانی میبری؟ سخن از زیان فقط حرفی است که بر زبان آمده و در واقع زیانی به تو نمیرسد.
هوش مصنوعی: وقتی معشوق از بام به خلوتخانه رفت، گویی ماه از آسمان رفت و ناپدید شد.
هوش مصنوعی: رضی بر آستان او خاک شد و این خاکساری چنان او را بلندمرتبه کرد که کمکم به آسمان رسید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
طوفان درم بر آسمان رفت
در شیربها سخن به جان رفت
هر دل که ز عشق بی نشان رفت
در پردهٔ نیستی نهان رفت
از هستی خویش پاک بگریز
کین راه به نیستی توان رفت
تا تو نکنی ز خود کرانه
[...]
ساقی، به غم تو عقل و جان رفت
می ده، که تکلف از میان رفت
شد تاب و توانم اندر این راه
من هم بروم، اگر توان رفت
تا شد رخ و زلفت از نظر دور
[...]
کافسوس که تن بماند و جان رفت
از دل صبر و ز تن توان رفت
عشقت چو به قصد عقل و جان رفت
دل هم به غلط در آن میان رفت
دل برد گمان که آن دهان نیست
یک ذره بدید و در گمان رفت
جز حسن تو را چو هست آنی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.