بر آن سرم که دل به دلبری ندهم
به آنکه داده بگیرم بدیگری ندهم
کنم ز روی بتان منع چشم و دل هر دو
به ناز سنگدلی و ستمگری ندهم
دهم به خشک لبی جان و لذت لب خشک
به زمزمی نفروشم به کوثری ندهم
از آن شراب که اندر خم سفالین است
به گنج خانه ی جمشید ساغری ندهم
ز لاله و سمن این دل دمی که نگشاید
چسان به لاله عذار سمنبری ندهم
نهال گلشن عشقم رفیق غیر از مهر
شکوفه ای نکنم جز وفا بری ندهم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل، عزم خود را برای وفاداری و عدم تسلیم شدن در برابر زیباییهای فریبنده اعلام میکند. او به دلبری که دلش را تسخیر کرده، بیتوجه است و به جای آن، سعی میکند بر سنگدلی و ستمگری او غلبه کند. شاعر بر این باور است که هیچ چیزی، حتی لذتهای مادی و شراب ناب، نمیتواند او را از عشق واقعی و وفاداریاش منحرف کند. او تأکید دارد که تنها به عشق و مهر واقعی خود که در دل دارد، وفادار خواهد ماند و شکوفهای جز برای محبت نخواهد داد.
هوش مصنوعی: من تصمیم دارم که قلبم را به زیبایی که دوستش دارم ندهم و در عوض، از کسی که به من محبت کرده، بدی نکنم.
هوش مصنوعی: من به خاطر زیبایی و سنگدلی معشوق، چشمانم را از دیدن او و دل را از عشق ورزیدن به او بازمیدارم و نمیگذارم که در برابر این بیرحمی و ستمگری تسلیم شوم.
هوش مصنوعی: هرگز جان و لذتی که از لب خشک میبرم را با آب گوارا و زلالی که به من دست میدهد عوض نخواهم کرد.
هوش مصنوعی: من از آن شرابی که در کوزه سفالی قرار دارد، به گنجینه جمشید (پادشاه افسانهای) هیچ وقت ساغری (جامی) نخواهم داد.
هوش مصنوعی: دل من در این دم که از لاله و سمن پر شده، چگونه میتواند به لالهای که زیباییاش چون عطر سمن است، بیتوجهی کند؟
هوش مصنوعی: در باغ عشق من، هیچ دوستی جز محبت نمیخواهم و به هیچ کس جز وفا نمیبخشم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.