به لاله نرگس مخمور گفت وقت سحر
که هر که در صفِ باغ است صاحب هنریست
بنفشه مژدهٔ نوروز میدهد ما را
شکوفه را ز خزان و ز مهرگان خبریست
بجز رُخ تو که زیب و فرش ز خونِ دل است
بهر رخی که درین منظر است زیب و فَریست
جواب داد که من نیز صاحبِ هنرم
درین صحیفه ز من نیز نقشی و اثریست
میان آتشم و هیچگه نمیسوزم
هَماره بر سرم از جور آسمان شرریست
علامت خطر است این قَبای خون آلود
هر آنکه در ره هستی است در ره خطریست
بریخت خونِ من و نوبتِ تو نیز رسد
بِدستِ رهزن گیتی هَماره نیشتریست
خوش است اگر گلِ امروز خوش بود فردا
ولی میانِ ز شب تا سحر گهان اگریست
از آن، زمانه به ما ایستادگی آموخت
که تا ز پای نیفتیم، تا که پا و سریست
یکی نظر به گل افکند و دیگری بگیاه
ز خوب و زشت چه منظور؟ هر که را نظریست
نه هر نسیم که اینجاست بر تو میگذرد
صبا صباست، به هر سبزه و گلش گذریست
میان لاله و نرگس چه فرق، هر دو خوشند
که گل بِطرف چمن هر چه هست عشوهگریست
تو غرق سیم و زر و من ز خون دل رنگین
بفقر خلق چه خندی، تو را که سیم و زریست
ز آب چشمه و باران نمیشود خاموش
که آتشی که در اینجاست آتش جگریست
هنر نمای نبودم بدین هنرمندی
سخن حدیث دگر، کار قصهٔ دگریست
گل از بساط چمن تنگدل نخواهد رفت
بدان دلیل که مهمانِ شامی و سحریست
تو روی سَخت قضا و قدر ندیدستی
هنوز آنچه تو را مینماید آستریست
از آن، دراز نکردم سخن درین معنی
که کار زندگی لاله کار مختصریست
خوش آنکه نام نکوئی بیادگار گذاشت
که عمر بی ثمر نیک، عمر بی ثمریست
کسیکه در طلب نام نیک رنج کشید
اگرچه نام و نشانیش نیست، ناموریست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، لاله و نرگس به گفتگو دربارهٔ هنر و زیبایی میپردازند. لاله به زیباییهای باغ و حضور شکوفهها اشاره میکند و نرگس نیز از هنری که در خود دارد سخن میگوید. او بیان میکند که در دلش آتش عشق وجود دارد اما خطرات زندگی همیشه سایهاش را دنبال میکند. همچنین به تفاوتهای ظاهری و باطنی اشاره میشود و این نکته مطرح میشود که زیبایی ظاهری نمیتواند جایگزین ارزشهای عمیقتر شود. در نهایت، بر اهمیت نام نیک در زندگی تاکید شده و یادآوری میشود که سعی در کسب نام نیک ارزشمندتر از زندگی بیهدف است.
هوش مصنوعی: لاله، به نرگس مست میگوید در وقت سحر که هر کسی که در جمع باغ قرار دارد، هنری دارد و توانایی خاصی دارد.
هوش مصنوعی: گل بنفشه خبر خوش arrival بهار را به ما میدهد، در حالی که شکوفه هم از سرمای زمستان و جشن مهرگان، خبرهایی دارد.
هوش مصنوعی: جز چهرهٔ تو که زیباییاش از درد دل من است، هر زیبایی دیگری که در اینجا دیده میشود، فقط ظاهری و فریبنده است.
هوش مصنوعی: او در پاسخ میگوید که من نیز در این رابطه مهارت دارم و در این نوشتار هم اثر و نشانی از من وجود دارد.
هوش مصنوعی: در دل آتش عشق و سختیها جای دارم و هیچگاه نمیسوزم، زیرا همواره بر سرم از ظلم و سختیهای آسمان شعلهای وجود دارد.
هوش مصنوعی: این قبا یا لباس خونآلود نشانهٔ خطر است و به ما میگوید که هر کسی که در مسیر زندگی قدم میزند، با خطرات مواجه است.
هوش مصنوعی: خون من بریزد و نوبت تو هم به دست دزد دنیا برسد، زیرا در این مسیر همیشه یک نیشتر (خنجر) آماده برای آسیب رساندن وجود دارد.
هوش مصنوعی: اگر امروز حال و هوای خوشی داریم و چیزهای زیبا مانند گل را میبینیم، امید است که فردا نیز این خوشی ادامه داشته باشد، ولی باید توجه کرد که ممکن است از نیمه شب تا سحر، دلایل و مشکلاتی ما را آزار دهند.
هوش مصنوعی: زمانه به ما یاد داد که باید در برابر سختیها صبر و ایستادگی کنیم؛ تا زمانی که پا و سر در بدن داریم، نباید تسلیم شویم.
هوش مصنوعی: یک نفر به گل نگاه میکند و دیگری به گیاه. این نشان میدهد که هر کسی از زیباییها و زشتیها برداشت و معنای خاص خود را دارد و تفاوت در دیدگاهها وجود دارد.
هوش مصنوعی: هر نسیمی که در اینجا میوزد، لزوماً نسیم صبا نیست. نسیم صبا نسیم خوشایندی است که به هر سبزه و گلی که میرسد، زیبایی و لطافت میبخشد.
هوش مصنوعی: بین لاله و نرگس چه تفاوتی وجود دارد؟ هر دوی آنها زیبا هستند و در عوض، هر گل در چمن فقط به جلب توجه و زیبایی میپردازد.
هوش مصنوعی: تو در دنیای پرزرق و برق ثروت غرق شدهای، ولی من از غم و درد قلبم رنگین هستم. به فقیران چه میخندی که تو خود در دنیای پول و ثروت زندگی میکنی؟
هوش مصنوعی: آب چشمه و باران نمیتوانند این آتش را خاموش کنند، زیرا این آتش ناشی از دلسوزی و درد درونی من است.
هوش مصنوعی: من به این هنر که نشان نمیدهد، هنرمند واقعی نیستم؛ زیرا داستان من با آنچه گفته میشود و قصههای دیگر متفاوت است.
هوش مصنوعی: گل به خاطر تنگدلی و غم چمن (زمینی که در آن رشد کرده) نمیتواند از آنجا برود، زیرا هنوز مهمان لحظههای شاد شام و سحر است و امید به خوشبختی دارد.
هوش مصنوعی: تو تا به حال سختیهای سرنوشت را ندیدهای و آنچه که اکنون برایت حس میشود، فقط ظاهر قضایا است و حقیقتی عمیقتر در آن نهفته است.
هوش مصنوعی: من در این مورد خیلی صحبت نمیکنم، زیرا بهخوبی میدانم که زندگی لاله (که نماد زیبایی و زوال است) عملاً کار زیادی نمیکند و ارزشش کم است.
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که یاد و نام نیکویی از خود بر جای میگذارد، زیرا زندگی بیثمر و بیفایده، زندگیای است که هیچ نتیجهای نداشته باشد.
هوش مصنوعی: کسی که برای به دست آوردن نام نیک زحمت کشیده باشد، حتی اگر بعداً نام و نشانی از او نماند، همچنان شایستهٔ احترام و بزرگداشت است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
حضورکلبهٔ فقر از تکلفات بریست
چراغ ما زسر شام تا سحرسحریست
سر امید اقامت در این بساط کراست
چوشمع مرکزرنگیم ورنگها سفریست
صدای تست کزینکوه باز میگردد
[...]
دو چشم او که ندانم فرشته یا که پریست
بخواب رفت و مرا در بدن تب سهریست
ستاره کس به ندیدست و آفتاب بهم
بر آفتاب رخش لب ستاره سحریست
اگر ستاره نبیند که گونه مه من
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۱۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.