کیست آن مه؟ که میرود نازان
عاشقان در پیش سراندازان
پای وصلش ز سوی ما کوتاه
دست هجرش به جان ما یازان
حلقهای دو زلف چون رسنش
چنبر گردن سر افرازان
بر سر چار سوی دل مشهور
کمر او ز کیسه پردازان
در خم زلف او زبون دلها
چون کبوتر به چنگل بازان
میدواند میان لشکرگاه
از چپ و راست همچو طنازان
دست در دامنش زنم روزی
بر در بارگه چو سربازان
بوسهای خواهمش، و گر ندهد
بستانم به دولت غازان
اوحدی، دل مده به غمزهٔ او
کشکارا کنند غمازان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل معشوقی نازان و سپاهیوار را وصف میکند که در لشکرگاه اسب میتازد و عاشقان در راهش جان میبازند. زلف او کمند گردنفرازان است و دلها در آن مانند کبوتر در چنگال باز گرفتارند. عاشق با جسارت میگوید دست در دامن او خواهد زد و اگر بوسه ندهد، به پشتوانهٔ دولت غازانخان آن را خواهد گرفت. در پایان، شاعر خود را از دلسپردن به غمزهٔ او برحذر میدارد، چون سخنچینان راز عشق را فاش میکنند.
هوش مصنوعی: آن ماهرو کیست که با ناز و غرور راه میرود و عاشقان پیشاپیش او جانفشانی میکنند و سر در راهش مینهند؟
هوش مصنوعی: پای وصل او از رسیدن به ما کوتاه است و به ما نمیرسد، اما دست هجرانش به سوی جان ما دراز شده و آن را میآزارد.
هوش مصنوعی: حلقههای دو زلف او که مانند ریسمان است، همچون طوق و کمندی به گردن سرکشان و گردنفرازان افتاده و آنان را اسیر کرده است.
هوش مصنوعی: در بازار و چهارسوی دل، کمر باریک او مشهور است و از جملهٔ کیسهخالیکنندگان به شمار میآید؛ یعنی دل و دارایی عاشقان را میرباید.
هوش مصنوعی: دلها در پیچ و خم زلف او ناتوان و گرفتارند، مانند کبوتری که در چنگال باز اسیر شده باشد.
هوش مصنوعی: او در میان لشکرگاه، اسب به چپ و راست میتازد و مانند نازکنندگان و عشوهگران جلوهگری میکند.
هوش مصنوعی: روزی بر درِ بارگاه، مانند جانبازان و دلیران، دست در دامن او خواهم زد و او را رها نخواهم کرد.
هوش مصنوعی: از او بوسهای میخواهم و اگر ندهد، به پشتوانهٔ اقبال و قدرت غازانخان آن را به زور میگیرم.
هوش مصنوعی: ای اوحدی، دل به غمزه و نگاه فریبندهٔ او مسپار، زیرا سخنچینان این راز را آشکار میکنند؛ میان «غمزه» و «غمّاز» نیز بازی لفظی هست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خسروان در رهش کُله بازان
گردنان بر درش سراندازان
نخری زرق کیمیاسازان
نپذیری فریب طنازان
تو خرامان و گردن افرازان
نِقره اندر قفای تو تازان
یاوران آمدند و انبازان
هر یک از گوشهای بر او تازان
آمد از عشق شیخ خود تازان
با هزاران تبختر و نازان
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.