بر فکن برقع از آن رخسار سیغ
تا برآید آفتاب از زیر میغ
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از معشوقه می‌خواهد تا چادر و برقع خود را به کناری بگذارد و زیبایی‌اش را نشان دهد. او معتقد است که با نمایان شدن چهره‌اش، روشنایی و آفتاب وجود او به ظهور می‌رسد. در این بیان، زیبایی و روشنایی معشوق به روشنی و تابش آفتاب تشبیه شده است.
هوش مصنوعی: حجاب را از روی آن چهره زیبا کنار بزن تا روشنایی و زیبایی‌اش مانند آفتاب از پشت ابرها نمایان شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
با دلی پر درد و جانی با دریغ
ز اشتیاقت اشک می‌بارم چو میغ
ریش بر می‌کند و می‌گفت ای دریغ
کافتاب نعمتم شد زیر میغ
گرچه بود انصاف دادن را دریغ
آفتاب روشن اندر تیره میغ
آه ازین حسرت که افگندم بتیغ
از تن خود،سر بدست خود، دریغ!
اوست بران در صف هیجا چو تیغ
تیرباران بر سر اعدا چو میغ
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.