|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بیش از این برگ فراق رخ جانانم نیست
بیش از این قوت سرپنجهٔ هجرانم نیست
کرده‌ام عزم سفر بو که میسر گردد
میکنم فکر و جز این چاره و درمانم نیست
روی در کعبهٔ جان کرده به سر می‌پویم
غمی از بادیه و خار مغیلانم نیست
سیل گو راه در او بند به خوناب سرشک
غرق طوفان شده اندیشهٔ بارانم نیست
سر اگر میرود از دست بهل تا برود
سر سودای سر بی سر و سامانم نیست
حسرت دیدن یاران جگرم سوخت عبید
بیش از این طاقت نادیدن یارانم نیست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد فراق و هجران می‌گوید و به شدت از دوری محبوب رنج می‌برد. او تصمیم به سفر دارد، اما می‌داند که هیچ راهی برای درمان دل‌شکستگی‌اش وجود ندارد. در جستجوی محبوب به کعبه میرود و از غم و مشکلات فراق شکایت می‌کند. اندیشه‌اش درگیر طوفان افکار و حسرت‌هایش است و در نهایت، او به شدت از نادیدن یارانش گله‌مند است و طاقت بی‌خبری را ندارد.
هوش مصنوعی: دیگر طاقت دوری و جدایی معشوق را ندارم و احساس درد و رنج فراق بیش از این برایم تحمل‌ناپذیر شده است.
هوش مصنوعی: تصمیم به سفر کرده‌ام تا شاید برایم ممکن شود. اما به جز فکر کردن به این سفر، هیچ راه و درمان دیگری ندارم.
هوش مصنوعی: خطاب به معشوق، می‌گوید که در کعبهٔ وجود خود، به جستجوی معشوق هستم و هیچ غم و اندوهی از مسیری پر پیچ و خم و دشوار (بادیه و خار مغیلان) ندارم.
هوش مصنوعی: اگر چه افکار و احساساتم مانند سیلی قوی به هم ریخته و پریشان شده‌اند، اما درونم پر از اندوه و نگرانی نیست و فقط طغیانی از باران وجود ندارد.
هوش مصنوعی: اگر سرم هم از دست برود، بگذار برود، چون من به خاطر عشق و آرزوم به کسی که آرام و قرار ندارم، سر و سامان ندارم.
هوش مصنوعی: عبید از دلتنگی و اندوهی که به خاطر دوری از دوستانش دارد سخن می‌گوید و بیان می‌کند که حسرت دیدن آنها قلبش را می‌سوزاند و دیگر نمی‌تواند به این دوری ادامه دهد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
علم الله که دگر طاقت هجرانم نیست
بی وجودت فرحی در تن بی جانم نیست
جمع چون باشم و آسوده دل و خوش خاطر
دیر شد تا به کف آن زلف پریشانم نیست
شدم از نقش خیال تو چو سوزن باریک
[...]
میرسد یار و دریغا سروسامانم نیست
تحفه ای جز گهر اشگ بدامانم نیست
عاشقم عاشق و پروا، ز رقیبانم نیست
آتشم آتش و پروا، ز مغیلانم نیست
در تماشای بهشتم ز خیال رخ دوست
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.