بدست غیر مده زلف پرشکن یارا
مکن ز پنجه غیرت شکسته دل ما را
چنان که بی تو زند جوش لجه اشگم
عجب که سینه نجوشد ز رشک دریا را
همین نه دل ز کف شهریان برد چشمت
که رام کرده زرم آهوان صحرا را
شکسته خاطر از آنرو شدم که بر رویت
شکست دست صبا طره چلیپا را
اگر چه سر بفلک سایدش که بیمم نیست
به پیش قد تو سرو بلند بالا را
نظر بچهره زیبا ز جان حرامش باد
کسیکه کرده زمن منع موی زیبا را
شکار کس نشود نور بهر دانه و دام
از آنکه هست بلند آشیان عنقا را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از یار میخواهد زلفش را به دست غیر نسپارد و از رشک و اشک بیپایان خود در دوری او میگوید. سپس چشم یار را رامکنندهٔ دل شهریان و آهوان صحرا، و قامتش را برتر از سرو میشمارد و بر کسی که او را از عشق زیبارویان منع کرده نفرین میفرستد. در بیت پایان، شاعر خود را چون عنقای بلندآشیان میداند که به دانه و دام کسی گرفتار نمیشود.
هوش مصنوعی: ای یار، زلف پرپیچوتاب خود را به دست دیگران مسپار و با چنگال غیرت و رشک، دل ما را مشکن.
هوش مصنوعی: در دوری تو دریای اشک من چنان میجوشد و موج میزند که شگفت است سینهٔ دریا از رشک آن به جوش نمیآید.
هوش مصنوعی: چشم تو تنها دل شهرنشینان را نربوده، بلکه آهوان وحشی صحرا را نیز از رمیدن بازداشته و رام خود کرده است.
هوش مصنوعی: دلم از آن رو شکسته شد که دست باد صبا، زلف چلیپاشکل تو را بر چهرهات پریشان کرد و درهم شکست.
هوش مصنوعی: هرچند سرو بلندبالا سر به آسمان میساید، من در برابر قامت تو از او بیمی ندارم و او را همپای قد تو نمیدانم.
هوش مصنوعی: هر کس مرا از دلبستگی به گیسوی زیبا بازداشته است، نگریستن به چهرهٔ زیبا از جان بر او حرام باد.
هوش مصنوعی: نورعلی به طمع دانه گرفتار دام کسی نمیشود، زیرا مانند عنقا آشیانهای بلند دارد و از دسترس صیادان دور است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دو زلف تو صنما عنبر و تو عطاری
به عنبر تو همی حاجب اوفتد ما را
مرا فراق تو دیوانه کرد و سرگردان
ز بهر ایزد دریاب مر مرا یارا
بمان بر تن من زلف عنبرینت که هست
[...]
اسیر شیشه کن آن جنیان دانا را
بریز خون دل آن خونیان صهبا را
ربودهاند کلاه هزار خسرو را
قبای لعل ببخشیده چهره ما را
به گاه جلوه چو طاووس عقلها برده
[...]
اگر تو فارغی از حال دوستان یارا
فراغت از تو میسّر نمیشود ما را
تو را در آینه دیدن جمالِ طَلعتِ خویش
بیان کند که چه بودهست ناشکیبا را
بیا که وقت بهار است تا من و تو به هم
[...]
به سرنمی شود از روی شاهدان ما را
نشاط و خوش دلی و عشرت و تماشا را
غلام سیم برانم که وقت دل بردن
به لطف در سخن آرند سنگ خارا را
به راستی که قبا بستن و خرامیدن
[...]
زمانه حله نو بست روی صحرا را
کشید دل به چمن لعبتان رعنا را
هوای گل ز خوشی یاد می دهد، لیکن
چه سود چون تو فرامش نمی شوی ما را
ز سرو بستان چندین چه می پرد بلبل
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.