ز بس مشقّت و محنت که در سفر بکشیدم
به جان رسیدم و در آرزوی دل نرسیدم
جهان بگشتم و بر کوی دوستان بگذشتم
به بخت و طالعِ خود کس ندیدم و نشنیدم
به داستان برم آن گه به دوستان بنویسم
ملامتی که کشیدم قیامتی که بدیدم
رواست گر بچکد خونِ جانم از رگِ دیده
چرا به تیغِ وداعش ز رویِ دوست بریدم
رسید آن چه رسید از جفایِ چرخ به رویم
بسا که دست به دندانِ اعتبار گزیدم
به اختیار مرا چون عَلَم نمود به عالم
کسی که از همه عالم به اختیار گزیدم
نه مرغ در قفس الّا رهِ خلاص نجوید
به آرزو طلبم ره بدان قفس که پریدم
ندانم ار برسد قدرِ جامِ وصل به دستم
کنون که شربتِ قاتل ز جامِ هجر چشیدم
نزاریا به قدم استوار باش رها کن
ز روزگار شکایت مکن که جور کشیدم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: نزاری در این غزل از رنج سفر و دوری از یار مینالد و میگوید جهان را گشته و کسی را بدبختتر از خود ندیده است. او خود را سرزنش میکند که به اختیار خود از دوست جدا شد، و مانند پرندهای است که برخلاف همهٔ پرندگان، آرزوی بازگشت به قفس را دارد. در پایان به خود سفارش میکند که پایدار بماند و از ستم روزگار شکایت نکند.
هوش مصنوعی: از بس در سفر سختی و رنج کشیدم، جانم به لب رسید و به آرزوی دلم نرسیدم.
هوش مصنوعی: در جهان گشتم و از کوی دوستان گذشتم، اما کسی را با بخت و طالعی به بدی بخت خودم ندیدم و نشنیدم.
هوش مصنوعی: سرزنشهایی را که تحمل کردم و رنجهای قیامتمانندی را که دیدم، به صورت داستان درمیآورم و برای دوستان مینویسم.
هوش مصنوعی: سزاوار است که خون جانم از رگ چشمم بچکد، چون خودم با شمشیر وداع از روی دوست جدا شدم و او را ترک کردم.
هوش مصنوعی: هر بلایی که از ستم روزگار میشد به من رسید، و بارها از روی عبرت و پشیمانی انگشت به دندان گزیدم.
هوش مصنوعی: همان کسی که خودم به میل خود او را از همهٔ جهان برگزیده بودم، به خواست خود مرا در جهان انگشتنما و رسوا کرد.
هوش مصنوعی: هر پرندهای در قفس جز راه رهایی نمیجوید، اما من با اشتیاق راه بازگشت به همان قفسی را میجویم که از آن پریدم؛ یعنی آرزوی بازگشت به کوی دوست را دارم.
هوش مصنوعی: اکنون که شربت کشندهٔ جدایی را از جام هجران چشیدهام، نمیدانم آیا جام وصل دوباره به دستم خواهد رسید یا نه.
هوش مصنوعی: ای نزاری، ثابتقدم باش و این شکوه را رها کن؛ از روزگار گله مکن که ستم کشیدم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دو هفته میگذرد کآن مه دوهفته ندیدم
به جان رسیدم از آن تا به خدمتش نرسیدم
حریف، عهد مودت شکست و من نشکستم
خلیل، بیخ ارادت برید و من نبریدم
به کام دشمنم ای دوست عاقبت بنشاندی
[...]
گذشت عمر و دمی در رخ تو سیر ندیدم
ز هجر جان به لب آمد، به کام دل نرسیدم
چو غنچه تا به تو دل بستم، ای بهار جوانی
به هیچ جا ننشستم که جامه ای ندریدم
گه جدا شدن جان ز تن نباشد هرگز
[...]
نشان روی تو جستم به هر کجا که رسیدم
ز مهر، در تو نشانی ندیدم و نشنیدم
چه رنجها که نیامد به رویم از غم رویت
چه جورها که ز دست تو در جهان نکشیدم
هزار نیش جفا از تو نوش کردم و رفتم
[...]
خیالِ نقشِ تو در کارگاهِ دیده کشیدم
به صورتِ تو نگاری ندیدم و نشنیدم
اگرچه در طلبت هم عِنانِ باد شِمالم
به گَردِ سروِ خرامانِ قامتت نرسیدم
امید در شبِ زلفت به روزِ عمر نبستم
[...]
بیاد قد تو بر سینه هر الف که بریدم
خطی ز کلک عدم بر وجود خویش کشیدم
بسینه بی تو بسی داغهای تازه نهادم
شکوفه عجب از نوبهار عشق بچیدم
وفا ز سرو قدی خواستم نگشت میسر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.