آوازه در افتاد که من توبه شکستم
نه نه نه چنان است که من توبه پرستم
دادند به من چاشنی یی از خمِ مبدا
از جرعۀ آن جام چنین واله و مستم
ز آن گاه که دادند به من مشربۀ خضر
خالی نبودم یک دم از آن مشربه دستم
بردارم از آن مشربه جامی و به عمدا
هر تشنه که درخواست خمارش بشکستم
تا خود چه کشد روز مظالم ز مکافات
گیرم که من از طعنۀ بدخواه بجستم
گو بیهده بر خیز به تشنییع و ملامت
من خود ز میان رفتم و با گوشه نشستم
مجموعِ مقیمانِ سماوات گواه اند
بر محضر شوریدگی خویش که بستم
چندان که برون آمدم از نیستیِ خویش
تا خود چه بماند همه آن است که هستم
معذورم اگر مستم و شوریده سر ای یار
کز جملۀ مستانِ صبوحیِ الستم
در بار منه تاسِ حجابم که من این تشت
از بام فکندم چو نزاری و برستم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: گوینده در پاسخ به شایعهٔ توبهشکنی میگوید که مستی او از شراب ازلی و جام روز الست و آب خضر است و با توبه منافاتی ندارد. او از آن جام به تشنگان نیز میدهد و بدگویی بدخواهان را به داوری روز قیامت وامیگذارد. در پایان شوریدگی خود را ازلی و آشکار میداند و میگوید مانند نزاری رسوایی را پذیرفته و از بند پردهپوشی رها شده است.
هوش مصنوعی: آوازه افتاده که من توبهام را شکستهام؛ اما چنین نیست، من توبه را پاس میدارم و به آن پایبندم.
هوش مصنوعی: از خم ازلی و آغاز آفرینش اندکی شراب به من چشاندند و از جرعهٔ همان جام است که چنین شیدا و مستم؛ یعنی مستی من از عشق ازلی است، نه از شراب انگوری که توبه را بشکند.
هوش مصنوعی: از هنگامی که آبخوری خضر، یعنی آب حیات، را به من دادند، دستم یک لحظه از آن ظرف خالی نبوده است.
هوش مصنوعی: از آن ظرف جامی برمیگیرم و آگاهانه خمار هر تشنهای را که از من بخواهد میشکنم و سیرابش میکنم.
هوش مصنوعی: گیرم که من از طعنهٔ بدخواه رهیدم؛ باید دید او در روز قیامت و دادخواهی از کیفر کارش چه خواهد کشید.
هوش مصنوعی: بگو بدخواه بیهوده به بدگویی و سرزنش برخیزد؛ من خود از میانه کنار رفته و گوشهنشین شدهام.
هوش مصنوعی: همهٔ ساکنان آسمانها گواه سندی هستند که من بر شوریدگی و دیوانگی عاشقانهٔ خود نوشتهام.
هوش مصنوعی: از وقتی از نیستی به هستی آمدهام همین بودهام که هستم و تا پایان هم هرچه بماند همین است؛ یعنی حالم از آغاز تغییری نکرده است.
هوش مصنوعی: ای یار، اگر مست و شوریدهام مرا معذور بدار، زیرا از مستان بامدادی روز الست هستم و مستیام از پیمان ازلی است.
هوش مصنوعی: مرا در بند پرده و پوشیدگی مگذار، زیرا من مانند نزاری تشت رسوایی را از بام انداختهام و رازم را آشکار کرده و از قید نام و ننگ رستهام.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مشکن صنما عهد که من توبه شکستم
وز بهر تو در کنج خرابات نشستم
اندر صف خورشیدپرستان شدم اینک
زیرا که میان سخت به زنّار ببستم
پیش تو برم سجده میانبسته به زنّار
[...]
دی در صف اوباش زمانی بنشستم
قلاش و قلندر شدم و توبه شکستم
جاروب خرابات شد این خرقهٔ سالوس
از دلق برون آمدم از زرق برستم
از صومعه با میکده افتاد مرا کار
[...]
گو خلق بدانند که من عاشق و مستم
آوازه درست است که من توبه شکستم
گر دشمنم ایذا کند و دوست ملامت
من فارغم از هر چه بگویند که هستم
ای نفس که مطلوب تو ناموس و ریا بود
[...]
ای زاهد مستور، ز من دور، که مستم
با توبهٔ خود باش، که من توبه شکستم
زنار ببندی تو و پس خرقه بپوشی
من خرقهٔ پوشیده به زنار ببستم
همتای بت من به جهان هیچ بتی نیست
[...]
امروز که من عاشق و دیوانه و مستم
کس نیست که گیرد بشرابی دو سه دستم
ای لعبت ساقی بده آن باده ی باقی
تا باده پرستی کنم و خود نپرستم
با خود چو دمی خوش ننشستم بهمه عمر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.