ما بینِ حقّ و باطل ضدّیتیست مطلق
تیغی به تارِ مویی آویخته معلّق
ای یار یک نصیحت یارانه بشنو از من
مگرو به رایِ ناقص مشنو حدیثِ احمق
یک بار حایِ حیرت بر قافِ قربِ او زن
کز عینِ عرف گردد میمِ محق محقّق
دوشیزه مریم ارنی چون زایدی مسیحا
حلاّج مرده ارنی چون گویدی انا الحق
هر ظاهری که بینی بی باطنی نباشد
بشنو ندایِ دعوت زین داعیِ مصدّق
با وقت ساز حالی تا وعده ای ستانیم
از کف مدار خالی جامِ میِ مروّق
من پیرِ خانقاهم یعنی شراب خانه
کرباس و صوف خواهم نه سندس و ستبرق
نا برده بوی و کردن نسبت به شیخ صادق
کار افتقار دارد نه اخضر و نه ازرق
مهر کسیست ما را در جان که وقتِ معجز
مه را به یک اشاره کردی در آسمان شق
با لحم و دّمِ ما شد مهرِ ولی مخمَّر
دانی کدام والی شیرِ مصافِ خندق
دانم کنند جهّال انکار بر نزاری
غم نیست گر مقلّد گیرد برین سخن دق



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با بیان باریکی مرز حق و باطل آغاز میشود و مخاطب را از پیروی نادانان بازمیدارد. شاعر بر پیوند ظاهر و باطن و پذیرفتن دعوت داعی راستین تأکید میکند و خرقهپوشی ظاهری را در برابر فقر و فنای درونی بیارزش میشمارد. در پایان، مهر پیامبر و علی را سرشته در وجود خود میداند و از انکار نادانان و مقلدان پروایی ندارد.
هوش مصنوعی: میان حق و باطل تضادی کامل وجود دارد، اما مرز میان آن دو بسیار باریک و پرخطر است؛ مانند شمشیری که به یک تار مو آویزان مانده باشد.
هوش مصنوعی: ای دوست، از من یک پند دوستانه بپذیر: پیرو رأی و اندیشهٔ ناقص مشو و به سخن نادان گوش مکن.
هوش مصنوعی: با بازی با حروف میگوید: یک بار «ح» حیرت را با «ق» قرب او پیوند بده تا «حق» پدید آید؛ تا از راه شناخت راستین، حقیقت آن کس که دعوی حق دارد ثابت و آشکار شود.
هوش مصنوعی: اگر مریم دوشیزه و پاک نبود، چگونه مسیح را میزایید؟ و اگر حلاج از خود نمرده بود، چگونه میتوانست «انا الحق» بگوید؟ یعنی رسیدن به حقیقت نیازمند پاکی و فنای از خود است.
هوش مصنوعی: هر ظاهری که میبینی باطنی در پس خود دارد؛ پس ندای دعوت را از این داعی راستین و تصدیقشده بشنو.
هوش مصنوعی: اکنون با وقت و حال کنونی هماهنگ شو تا بهره و وعدهٔ خود را بگیریم، و دستت را از جام شراب صاف و پالوده خالی مگذار.
هوش مصنوعی: من پیر خانقاهم، یعنی پیر میخانه؛ جامهٔ ساده از کرباس و پشم میخواهم، نه پارچههای ابریشمی و دیبای گرانبها.
هوش مصنوعی: کسی که بویی از حقیقت نبرده، تنها با نسبت دادن خود به شیخی راستین به جایی نمیرسد؛ این راه نیازمند فقر و نیازمندی درونی است، نه پوشیدن خرقهٔ سبز و کبود.
هوش مصنوعی: در جان ما مهر کسی جای دارد که هنگام نشان دادن معجزه، ماه را در آسمان با یک اشاره دو نیم کرد؛ یعنی پیامبر.
هوش مصنوعی: مهر ولی با گوشت و خون ما سرشته شده است؛ میدانی کدام ولی؟ همان شیر میدان جنگ خندق، یعنی علی.
هوش مصنوعی: نزاری میداند که نادانان سخن او را انکار میکنند؛ اما باکی نیست اگر مقلدان بر این سخن خرده بگیرند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای ناطق الهی و ای دیده حقایق
زین قلزم پرآتش ای چاره خلایق
تو بس قدیم پیری بس شاه بینظیری
جان را تو دستگیری از آفت علایق
در راه جان سپاری جانها تو را شکاری
[...]
ای منصب رسالت از تو شده به رونق
پیش از تو کس نبوده محبوب حضرت حق
ای آفتاب عالم از عشقت آسمانها
چندین هزار سال است تا میزند معلق
غیر از تو کس نداند کز قرب حق چه دیدی
[...]
لب ساقی روانها، دل چشمه حقایق
لفظ آفتاب روشن، معنیش صبح صادق
از سخت گیری تو، مرتد شود مسلمان
وز راست گویی تو مؤمن شود منافق
چاه ذقن به خوبی معراج ماه کنعان
[...]
چون وصل در نگنجد، هجران کجاست لایق؟
آری یکی ست اینجا معشوق و عشق و عاشق
از عارض نکویان حسن تو جلوه گر شد
کآمیخت عشق عذرا، با جسم و جان وامق
ندهد خداشناسی خود ناشناس را رو
[...]
آرایش زمانه، آقا حسین کامد
طبعش ببحر مایل، دستش به جود شایق
در کارهای بسته، فکرش کلید فاتح
بر سینه های خسته، نطقش طبیب حاذق
سیمش ز دست ریزان، چون خوی ز روی معشوق
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.