گنجور

شمارهٔ ۳۶۳

 
حکیم نزاری
حکیم نزاری » غزلیات
 

خوش آید پاک بازان را ملامت

ز خود بیرون شدی اینک قیامت

طمع بگسل که معدوم الوجود است

اگر در عشق می خواهی سلامت

بباید جان به تیر عشق دادن

اگر شکرانه خواهد از غرامت

به رغبت بر در تسلیم باید

به پای بندگی کردن اقامت

به ترک وایه های خویش گفتن

موحّد را همین باشد علامت

مبین خود را چو خود بینان که خود را

نهند از جمعِ اربابِ کرامت

نزاری مشورت با عقل کردن

نه کار توست پرهیز از ندامت

مشو معجب به رای خویشتن هین

که دور است این فتور از استقامت



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: منبع نزاری | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

گنجور را در اینستاگرام دنبال کنید.