ای ز داغ تو روان خون دل از دیدۀ حور
بی تو عالم همه ماتمکده تا نفخهٔ صور
خاکبیزان به سر اندر سر نعش تو بنات
اشکریزان به بر از سوگ تو شَعْرای عبور
ز تماشای تجلای تو مدهوش کلیم
ای سَرت سِرّ انا الله و سنان نخلهٔ طور
دیدهها گو همه دریا شو و دریا همه خون
که پس از قتل تو منسوخ شد آئین سرور
شمع انجم همه گو اشک عزا باش و بریز
بهر ماتم زده کاشانه چه ظلمات و چه نور
پای در سلسله سجاد و به سر تاج یزید
خاک عالم به سر افسر و دیهیم و قصور
دیر ترسا و سر سبط رسول مدنی
آه اگر طعنه به قرآن زند انجیل و زبور
تا جهان باشد و بوده است که داده است نشان
میزبان خفته به کاخ اندر و مهمان به تنور
سر بیتن که شنیده است به لب آیهٔ کهف
یا که دیده است بمشکات تنور آیهٔ نور
جان فدای تو که از حالت جانبازی تو
در طف ماریه از یاد بشد شور نشور
قدسیان سر به گریبان به حجاب ملکوت
حوریان دست به گیسوی پریشان ز قصور
گوش خَضرا همه بر غلغلهٔ دیو و پری
سطح غَبْرا همه پر ولولهٔ وحش و طیور
غرق دریای تحیر ز لب خشک تو نوح
دست حسرت به دل از صبر تو ایوب صبور
مرتضی با دل افروخته لاحول کنان
مصطفی با جگر سوخته حیران و حَصور
کوفیان دست به تاراج حرم کرده دراز
آهوان حرم از واهمه در شیون و شور
انبیا محو تماشا و ملایک مبهوت
شمر سرشار تمنا و تو سرگرم حضور



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این بخش مرثیهای در سوگِ امام حسین است که عزای او را به آسمان و ستارگان و فرشتگان و جانوران گسترش میدهد. شاعر صحنههای پس از عاشورا را یاد میکند: اسارتِ امام سجاد و تاجِ یزید، سرِ امام در دیرِ راهب و در تنور، و قرائتِ قرآن از سرِ بریده. سپس پیامبران و اولیا را حیران از تشنگی و صبرِ امام نشان میدهد و با تقابلِ آزِ شمر و حضورِ قلبیِ امام در لحظهٔ شهادت به پایان میرسد.
هوش مصنوعی: ای کسی که از داغ تو خونِ دل از چشمِ حوریان روان است؛ بی تو همهٔ جهان تا دمیدنِ صورِ قیامت ماتمخانه است.
هوش مصنوعی: «بنات» (با ایهام به ستارگانِ بناتالنعش) بر سرِ نعشِ تو خاک بر سر میریزند و ستارهٔ شِعرای عبور نیز در سوگ تو اشک میبارد؛ یعنی ستارگانِ آسمان هم در عزای تو شریکاند.
هوش مصنوعی: موسیِ کلیم از دیدنِ جلوهٔ تو بیهوش شد؛ سرِ تو رازِ ندای «إنّی أنا الله» است و نیزهای که سرت بر آن است همچون درختِ کوهِ طور است که از آن ندای حق برآمد.
هوش مصنوعی: بگو چشمها همه دریا شوند و دریاها همه خون؛ زیرا پس از کشته شدنِ تو آیینِ شادی منسوخ و برچیده شد.
هوش مصنوعی: بگو شمعِ ستارگان همه اشکِ عزا شوند و فرو ریزند؛ برای خانهٔ ماتمزده تاریکی و روشنی فرقی ندارد.
هوش مصنوعی: امام سجاد پا در زنجیر است و یزید تاج بر سر؛ خاکِ عالم بر سرِ تاج و دیهیم و کاخها باد.
هوش مصنوعی: سرِ نوهٔ پیامبرِ مدنی در دیرِ راهبِ مسیحی است؛ افسوس اگر انجیل و زبور به سبب این ماجرا بر قرآن و امتش طعنه بزنند.
هوش مصنوعی: از آغازِ جهان تا هست، چه کسی دیده است که میزبان در کاخِ خود بخوابد و مهمان را در تنور جای دهد؟ اشاره به نهادنِ سرِ امام در تنورِ خانهٔ قاتل.
هوش مصنوعی: چه کسی شنیده است که سری بیتن آیهٔ سورهٔ کهف را بر لب بخواند، یا دیده است که در چراغدانِ تنور آیهٔ نور جلوه کند؟
هوش مصنوعی: جانم فدای تو که از جانبازیِ تو در سرزمینِ طف و ماریه (کربلا)، هنگامهٔ رستاخیز از یادها رفت.
هوش مصنوعی: فرشتگانِ قدسی در پردهٔ عالمِ ملکوت سر به گریبانِ اندوه فرو بردهاند و حوریان در کاخهای بهشت دست در گیسوی پریشان دارند.
هوش مصنوعی: گوشِ آسمانِ سبز پر از فریاد و غوغای دیو و پری است و رویِ زمینِ خاکی پر از ناله و شیونِ جانوران و پرندگان.
هوش مصنوعی: نوح (که صاحبِ طوفانِ آب بود) از لبِ تشنهٔ تو در دریای حیرت غرق است و ایوبِ صبور از شکیباییِ تو دستِ حسرت بر دل نهاده است.
هوش مصنوعی: علیِ مرتضی با دلی سوزان «لاحول» میگوید و پیامبرِ مصطفی با جگری سوخته حیران و خاموش مانده است.
هوش مصنوعی: کوفیان دست به غارتِ خیمههای حرم دراز کردهاند و زنان و کودکانِ حرم مانند آهوانِ رمیده از ترس در شیون و فریادند.
هوش مصنوعی: پیامبران غرقِ تماشا و فرشتگان مبهوتاند؛ شمر سرشار از آرزوی کشتن است و تو سرگرمِ حضور و راز و نیاز با حق.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا که چشمه خورشید ضیا باشد و نور
چشم بد باد در ایام ضیاءالدین دور
دل او تا نشود خالی فردوس از هور
به یکی لحظه مبادا شده خالی ز سرور
به فلک میرسد از روی چو خورشید تو نور
قل هو الله احد چشم بد از روی تو دور
آدمی چون تو در آفاق نشان نتوان داد
بلکه در جنت فردوس نباشد چو تو حور
حور فردا که چنین روی بهشتی بیند
[...]
آفتابی و ز مهرت همه دلها محرور
چشم روشن بود آن را که تو باشی منظور
قربتت نیست میسر به نظر خرسندم
همه مردم نگرانند به خورشید از دور
انتظار نظرم پرده صبرم بدرید
[...]
هرگزم عشق نشد از سرِ پُر سودا دور
عشق از مشعلۀ نار برانگیزد نور
من نه بر قاعدۀ عقل و خرد سیر کنم
که منم شیفته و شیفته باشد معذور
طاقتِ نورِ تجلّی و چو من مسکینی
[...]
دوش با خود نفسی مصلحت دنیا را
میزدم هندسه ئی در بدو در نیک امور
گاه میساختمی بر که و حوضی که در او
جز بکشتی نکند خیل خیالات عبور
گه بصحرای هوس از پی نظار گیان
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.