اگر بلبل به دل داغی ز جور باغبان دارد
در آتش من که با من نوگل من سرگران دارد
بیابانی است بی‌پایان من آن سرگشته آهویی
که هر سو رو کند صیاد تیری در کمان دارد
که این حال عجب یا رب نهان با محتسب گوید
که شوخی دل ز من برده است و روی از من نهان دارد
ز لبخندی مرا از گریه دامن پر گهر کردی
مگر لعل لبت خاصیت شه گوهران دارد
به امّید گهر خود را به دریا می‌زدی ای دل
نگفتم زین هوس بگذر که دریا بیم جان دارد
ز گلبانگ عراقی آتشم در پرده زن مطرب
که مرغ جان ملال از خاک آذربایجان دارد
به هر گامی هزاران دل به پای ناقه می‌غلتد
کدامین دل‌ستان یا رب در این محمل مکان دارد
صبا آهسته بگذر زان معنبر زلف خم در خم
هزاران طایر پر بسته در وی آشیان دارد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به بیان درد و دلتنگی دل می‌پردازد که در عذاب عشق و دوری قرار دارد. شاعر به بلبل و باغبان اشاره می‌کند و حال بلبل را مشابهه با حال خود می‌داند که در آتش عشق می‌سوزد. او به بیابانی بی‌پایان و گمگشته‌ای اشاره دارد که تحت تعقیب صیاد است و به درون خود چالش‌ها و ناامیدی‌هایی را حس می‌کند. در عین حال، او از زیبایی لبخند محبوبش یاد می‌کند که در دلش احساس شادی می‌آفریند. شاعر همچنین به خطراتی که عشق در پی دارد اشاره می‌کند و از طرب و عشق در کنار نمادهای متعددی مانند آذربایجان و زلف معشوق سخن می‌گوید. در نهایت، او به زلف خم‌های محبوبش و دل‌های مجذوب در آن اشاره می‌کند که به نوعی نشان‌دهنده‌ی جذابیت و کشش عشق است.
هوش مصنوعی: اگر بلبل به خاطر ظلم باغبان قلبش پر از غم و آتش باشد، در آتش عشق من که نوگل من را در دست دارم، چه حالتی خواهم داشت.
هوش مصنوعی: من در دنیایی بی‌انتهای سرگردان هستم، مانند آهوئی که در هر سمت که برگردم، شکارچیانی با تیر و کمان آماده‌ای را می‌بینم.
هوش مصنوعی: در این حال عجیب، ای پروردگار، کسی که مراقب و نظارت بر رفتارهاست می‌گوید که دل من پر از شوخی و شادی است، اما چهره‌ام از او پنهان است.
هوش مصنوعی: با یک لبخند تو، من را از گریه و اندوه نجات دادی، گویا لب‌های تو خاصیتی دارند که مانند جواهرات باارزش، گرانبهاترین احساسات را به ارمغان می‌آورند.
هوش مصنوعی: به امید یافتن گوهری ارزشمند، خودت را در دریا غرق می‌کنی، اما من نگفتم از این آرزو دست بردار، زیرا دریا می‌تواند جانت را به خطر بیندازد.
هوش مصنوعی: از صدای دل‌انگیز عراقی، آتش شوق در دل من شعله‌ور می‌شود. بیا، ای نوازنده، پرده را بزن؛ چرا که روح من در اندوهی عمیق از سرزمین آذربایجان به سر می‌برد.
هوش مصنوعی: به ازای هر قدمی که این شتر برمی‌دارد، هزاران دل به پای او می‌غلطند. ای پروردگار، کدام یک از دل‌های عاشق در این وسیله (محمل) نشسته‌اند؟
هوش مصنوعی: نسیم ملایم، آرام و با احتیاط از کنار آن زلف پیچیده عبور کن؛ چرا که در هر انحنا و خم این زلف، هزاران پرنده وجود دارند که در آن جا لانه کرده‌اند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
اگر موری سخن گوید، و گر مویی روان دارد
من آن مور سخن گویم، من آن مویم که جان دارد
تنم چون سایه مویست و دل چون دیده موران
ز هجر غالیه مویی، که چون موران میان دارد
اگر مر آب و آتش را مکان ممکن بوَد مویی
[...]
اگر ذاتی تواند بود کز هستی توان دارد
من آن ذاتم که او از نیستی جان و روان دارد
وگر هستی بود ممکن که کم از نیستی باشد
من آن هستم که آن از بی‌نشانی‌ها نشان دارد
وگر با نقطه‌ای وهمم کسی همبر بود او را
[...]
غلام آن سبک‌روحم که با من سر گران دارد
جوابش تلخ و پنداری شکر زیر زبان دارد
مرا گر دوستی با او به دوزخ می‌برد شاید
به نقد اندر بهشت‌ست آن که یاری مهربان دارد
کسی را کاختیاری هست و محبوبی و مشروبی
[...]
هوای بوستان خوش گشت و باده لطف جان دارد
کنون هر کس که جان دارد، هوای بوستان دارد
سحرگه بکر غنچه ها باده ها خورده ست در پرده
همه سرخی رو بدهد گواهی، گر نهان دارد
کنون دل بستگی غنچه با گل، کی نهان ماند؟
[...]
نگارا دل همی‌خواهد که عشقت را نهان دارد
ولیکن اشک را نطق است و رنگ رو زبان دارد
اگر چه آتش مجمر ندارد شعلهٔ پیدا
ولیکن عود نتواند که دود خود نهان دارد
کسی کز درد عشق تو ندارد زندگیِّ دل
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.