ای آرزوی جان من، ای عمر نازنین
چندین مکن که نیک نباشد جفا و کین
در عاشقان به چشم حقارت نظر مکن
کین قوم با سگان تو باشند همنشین
حقا که مثل بنده نبینی به صد قران
در اتحاد صادق و در عشق راستین
فردا اگر به ناز در آئی تو در بهشت
حوران نهند پیش رخت روی بر زمین
حیف است صحبت تو شب و روز با رقیب
آری به دست دیو نه لایق بود نگین
رویم ببین که آینهٔ صورت توام
کز نقش روی تو نبود روی من مبین
تاصر وفا ز هیچ وجودی طمع مدار
کوتاه کن نکو سخن است این، صد آفرین



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و آرزوی محبوب صحبت میکند و با حسرت به قساوت و بیرحمی مینگرد. او از محبوب میخواهد که به عاشقان با حقارت نگاه نکند، زیرا آنها در عشق و صداقت از او برترند. شاعر تأکید میکند که عشق واقعی و ارتباط صادقانه میان عاشقان، ارزشمندتر از هر چیز دیگری است. او نگران است که ارتباط محبوب با رقیبانش، زیبایی و ارزش او را تحتالشعاع قرار دهد. در پایان، شاعر به محبوب توصیه میکند که از عهودی که در وفا وجود ندارد، امیدی نداشته باشد و به جای گفتن کلمات زیبا، به اعمال نیک توجه کند.
هوش مصنوعی: ای آرزوی زندگی من، ای عمر عزیز! چرا اینقدر سختی و کینهورزی میکنی؟ این کار نیکو نیست.
هوش مصنوعی: به عاشقان با بیاحترامی نگاه نکن، زیرا این گروه همراه با سگها هستند و با آنها همنشینی دارند.
هوش مصنوعی: واقعاً مثل من را نمیتوانی پیدا کنی، حتی با صد قران، در صداقت و عشق واقعی.
هوش مصنوعی: اگر فردا با ناز و زیبایی به زمین بیایی، در بهشت، حوریان به خاطر تو بر زمین خواهند نشست و مقابل تو خواهند بود.
هوش مصنوعی: صحبت کردن درباره تو، چه در شب و چه در روز، با کسی که رقیب است، صحیح نیست. زیرا انگار که این گفتوگو تنها در دستان یک دیو و نالایق قرار دارد.
هوش مصنوعی: نگاه کن به چهرهام که مانند آینهای از توست؛ اما به چهرهام نگاه نکن چون نشانی از خودت در آن نیست.
هوش مصنوعی: به امید وفا و صداقت از هیچ کس انتظاری نداشته باش و به خودت بسنده کن. این موضوع خیلی ارزشمند و زیباست، و شایسته تحسین است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
با عاشقان نشین و همه عاشقی گزین
با هر که نیست عاشق کم گوی و کم نشین
باشد که در وصال تو بینند روی دوست
تو نیز در میانهٔ ایشان نه ای، ببین
با عاشقان نشین و همه عاشقی گزین
با هر که نیست عاشق کم گوی و کم نشین
باشد که در وصال تو بینند روی دوست
تو نیز در میانهٔ ایشان نهای ببین
ای خانه مبارک و باغ بآفرین
فرخنده باد و فرخ بر خسرو زمین
شاهنشه زمانه ملک زاده بو سعید
مسعود با سعادت و سلطان راستین
تابود بود و از پس این تابود بود
[...]
ای چرخ ملک و دولت و سلطان داد و دین
مسعود شهریار زمان خسرو زمین
در بزم و رزم نوری و ناری نه ای نه ای
سوزان تری از آن و فروزنده تری ازین
بادی به وقت حمله و کوهی به گاه حلم
[...]
آن بت که هست چهرهٔ خور پیش او رهین
صد حلقه دارد از سه طرف هر طرف یمین
پیوسته در میانهٔ هر حلقهای دلی
چون خاتمی شده که کبودش بود نگین
گاهی ز تاب زلف به گل بر نهد کمند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.