|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
می‌شود در تاب چشم روشنش
گر بود پروانه در پیرامنش
تا بدیدم صبر من سیماب شد
در بر سیمین دل چون آهنش
نبود آن مه را زیانی گر شوم
چون عطارد خوشه‌چین خرمنش
لالهٔ رویش همی‌بیند چمن
لال می‌گردد زبان چون سوسنش
ساقیا از حلق شیشه خون بریز
چند باشد خون رز در گردنش
غنچه را سر در گریبان از حیاست
خیز و بر کن ای صبا پیراهنش
گر ببیند حال من از جور دوست
دشمن من رحم آید بر منش
در دل تیره اگر تنگ است جای
می‌نشانم بر دو چشم روشنش
گر شود ناصر به خواری خاک راه
گرد ننشیند همی بر دامنش
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیبایی و جذابیت چشم‌های معشوقه‌اش پرداخته و اثرگذاری آن بر روح و جان خود را بیان می‌کند. او تلخی و اضطراب ناشی از دوری از معشوق را با صبر و شکیبایی‌اش مقایسه می‌کند و این زیبایی را به یک چالش عاشقانه تبدیل می‌سازد. شاعر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که هرچند در مقابل بی‌محبتی‌ها و زخم‌های عشق قرار دارد، خواهان توجه و درک معشوق است. او در نهایت به این نتیجه می‌رسد که همچنان بدون در نظر گرفتن سختی‌ها، عشق را ادامه خواهد داد و در جستجوی محبت او باقی می‌ماند.
هوش مصنوعی: اگر پروانه‌ای در اطراف چشم روشن او باشد، می‌تواند در تاب و روشنی آن چشم ذوب شود و در آن غرق گردد.
هوش مصنوعی: وقتی صبر من را دیدند، مانند جیوه ناپایدار شد و در آغوش دل سیمین او، به‌مانند آهن، محکم و استوار گشت.
هوش مصنوعی: اگر آن ماه زیبا نباشد، برای من ضرری ندارد، چون من هم مانند عطارد در خوشه‌چینی از محصول او خواهم بود.
هوش مصنوعی: چهرهٔ زیبا و دلنشین او باعث می‌شود که گل‌ها در باغ سکوت کنند، گویی زبانشان بند آمده و مانند سوسن خاموش شده‌اند.
هوش مصنوعی: ای ساقی، از شیشه‌ات خون بریز! چند گل سرخ در گردن دارد، که در هر بار نوشیدن، آن را به نمایش بگذارد!
هوش مصنوعی: غنچه به خاطر حیا، سرش را در گریبان خود پنهان کرده است. ای باد صبا، برو و پیراهنش را از روی او بردار.
هوش مصنوعی: اگر او حال من را از ظلم دوستی ببیند، دشمن من هم بر من رحم خواهد کرد.
هوش مصنوعی: اگر دل تیره و حزن‌آلود باشد، من در جایی از چشمان روشنش می‌گذارم.
هوش مصنوعی: اگر ناصر به ذلت و خفت بیفتد، گرد و خاک راه بر دامن او نخواهد نشسته.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شد که تیغ آرد زند در گردنش
پارهٔ نان داد آن ساعت زنش
مرغ کاب شور باشد مسکنش
او چه داند جای آب روشنش
رشک میبر بر سگان ای سگ منش
همچو سگ می‌کش ز دو نان سرزنش
دل که در دستم نیامد دامنش
چون شفق در خون زدم پیراهنش
نیست عیب ار دوست می‌دارم منش
با چنان رویی که دارد دشمنش؟
دشمن از دستم گریبان گو: بدر
من نخواهم داشت دست از دامنش
از دری کاندر شود ماهی چنین
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.