چه شد که یار به بالین ما گذر نکند
به چشم لطف به بیمار خود نظر نکند
صبا ز محنت شبهای ما خبر دارد
ز حال بیخبرانش چرا خبر نکند
مرا که چهرهٔ شمعی و خرقهٔ عسلی است
چگونه سوز دل از جیب سر به در نکند
من از دهان تو راضی شدم به دشنامی
اگر مضایقه با ما بدین قدر نکند
کجا رسد به تو، کی طی کند بساط زمین
کسی که یک قدم از خویشتن سفر نکند
کشد دراز چو زلفت حکایت ناصر
اگر به وصف دهان تو مختصر نکند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشقی بیمار از اینکه یار به عیادتش نمیآید گله میکند و از باد صبا میخواهد خبر رنج شبهایش را به یار برساند. خود را به شمعی زرد و سوزان مانند میکند و میگوید حتی به دشنامی از دهان یار هم خرسند است. در بیت چهارم سخن رنگ عرفانی میگیرد: تا کسی از خود نگذرد به یار نمیرسد. در پایان، شاعر با بازی میان کوچکی دهان و درازی زلف یار، سخن خود را کوتاه میکند.
هوش مصنوعی: شاعر میپرسد چه پیش آمده که یار از کنار بستر ما نمیگذرد و با نگاه مهربان به عاشق بیمار خود نمینگرد.
هوش مصنوعی: باد صبا از رنج و سختی شبهای ما آگاه است؛ پس چرا آن بیخبران، یعنی یار و نزدیکانش، را از حال ما باخبر نمیکند؟
هوش مصنوعی: من مانند شمعم: چهرهام زرد و رنگپریده است و خرقهام به رنگ عسل، یعنی زرد چون موم. پس چگونه سوز دلم مانند شعلهٔ شمع که از سرش بیرون میزند، از گریبانم آشکار نشود؟
هوش مصنوعی: من به این راضی شدهام که از دهان تو دشنامی بشنوم، به شرط آنکه دستکم اینقدر را از ما دریغ نکنی.
هوش مصنوعی: کسی که حتی یک قدم از خود و خودپرستیاش بیرون نرود، چگونه میتواند پهنهٔ زمین را بپیماید و به تو برسد؟ رسیدن به یار در گرو گذشتن از خویشتن است.
هوش مصنوعی: ناصر اگر در وصف دهان کوچک تو سخن را کوتاه نکند، داستانش مانند زلف تو دراز میشود. کوچکی دهان یار با کوتاهی سخن و درازی زلف با درازی حکایت سنجیده شده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نشان آخر عهد و زوال ملک ویست
که در مصالح بیچارگان نظر نکند
به دست خویش مکن خانگاه خود ویران
که دشمنان تو با تو ازین بتر نکند
خیال چشم تو در خاطرم گذر نکند
که از دل آنمژه شوخ سر بدر نکند
شکسته پای تراز من شدست کینه من
که هرگز از دل بیرحم تو سفر نکند
اگر زبان قلم را هزار جا ببرم
[...]
اگر سرشک منت خاک راه تر نکند
ترا ز حالت من دیگری خبر نکند
ریاض حسن ترا خرمی است اردی و دی
مگر به باغ تو باد خزان گذر نکند
ستودن تو دریغ آیدم به سنگدلی
[...]
کسی به حالت بییاریت نظر نکند
گلوی خشک تو ز آب فرات تر نکند
تو دادگر شو اگر رحم دادگر نکند
بکن هر آنچه دلت خواست او اگر نکند
صدای نالهٔ مظلوم در دلِ ظالم
به سنگِ خاره کند گر اثر اثر نکند
ببین به بینالنهرین انگلیس آن ظلم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.