وصف تو در بیان نمیگنجد
بی نشان در نشان نمیگنجد
تا تو در جان من گرفتی جای
جان من در جهان نمیگنجد
تا ز مهر تو ماه روشن شد
ماه در آسمان نمیگنجد
تا به قد تو سرو ماند راست
سرو در بوستان نمیگنجد
کبر منعت همیکند ز سخن
یا سخن در دهان نمیگنجد
چه بزرگست اسم اعظم تو
که مرا در زبان نمیگنجد
ره به کوی تو چون برد ناصر
سگ بر آن آستان نمیگنجد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به وصف محبوبی میپردازد که وصف او به کلام نمیآید و از حد و اندازه فراتر است. او بیان میکند که عشق و مهر محبوب در جانش جای گرفته و حتی وجود او در جهان بهحدی بزرگ است که در قالب هیچ وصف و نشانی نمیگنجد. شاعر با اشاره به جلوههای زیبایی محبوب مانند ماه و سرو، نشان میدهد که این زیباییها نیز به اندازه محبوب نیستند. بهعلاوه، عجز خود را در بیان عظمت محبوب و نام او مطرح میکند و بیان میکند که حتی نزدیکی به محبوب نیز تا چه حد دشوار و غیرقابلتصور است. در نهایت، شاعر به سنگینی موقعیت خود در آستان محبوب اشاره میکند که هیچکس را یارای ورود به آنجا نیست.
هوش مصنوعی: توصیف و شرح تو در کلمات نمیگنجد، چرا که هیچ نشانی نمیتواند ابرازگر عمق وجودت باشد.
هوش مصنوعی: وقتی تو در دل من جا گرفتی، خودم در این دنیا دیگر جایی ندارم.
هوش مصنوعی: وقتی که عشق و محبت تو در دل من تابید، دیگر ماه در آسمان جا ندارد.
هوش مصنوعی: تا زمانی که قامت تو به زیبایی سرو است، هیچ سروی در باغ نمیتواند به زیبایی تو باشد.
هوش مصنوعی: تکبر و خودبینی تو باعث میشود که نتوانم چیزی بگویم یا سخنانی که در ذهن دارم، در دهانم جا نمیگیرند.
هوش مصنوعی: اسم بزرگ و عظیم تو چنان باعظمت است که نمیتوانم آن را به درستی در زبان بیان کنم.
هوش مصنوعی: وقتی ناصر به کوی تو میرود، حتی سگ او هم نمیتواند در آن درگاه جا بگیرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
با تو در سینه جان نمیگنجد
تو درونی از آن نمیگنجد
عشق در سر برفت و عقل برفت
کین دو در یک مکان نمیگنجد
حسنت اندر جهان نمیگنجد
نامت اندر دهان نمیگنجد
راز عشقت نهان نخواهد ماند
زانکه در عقل و جان نمیگنجد
با غم تو چنان یگانه شدم
[...]
به خدایی که ملکش از تعظیم
در خم آسمان نمیگنجد
چه عبارت کنم که اشک مرا
سخن اندر دهان نمیگنجد
با تو در سینه جان نمیگنجد
تو درونی از آن نمیگنجد
ناتوانم ز عشق و هیچ علاج
در دل ناتوان نمیگنجد
تنگ دارد دل مرا که در او
[...]
ذوق ما در جهان نمیگنجد
حال ما در بیان نمیگنجد
دلبرم دلنوازیی فرمود
در برم دل از آن نمیگنجد
در دل عاشقان خوشی گنجد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.