جان بر لب لعلش چو مگس بر شکر افتاد
با وصل تو دل چون شبهی در گهر افتاد
کی دست زند در کمر صحبت شیرین
فرهاد که با درد فراق از کمر افتاد
با روی تو زد آب روان لاف لطافت
ز آنروی مرا آب روان از نظر افتاد
یاقوت روان در نظرم جای گرفتست
از جزع بسی لعل که بر روی زر افتاد
آن قطرهٔ خوی بر لب گلرنگ تو گویی
از ابر نمی بر رخ گلهای تر افتاد
بر چشمهٔ نوشین لبت سبزه دمیده است
یا خود پر طوطیست که اندر شکر افتاد
بدخواه بر افتد چو در افتاد به ناصر
هر کس که به درویش در افتاد بر افتاد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، شاعر به وصف زیبایی معشوق و تاثیر آن بر دل و جان خود میپردازد. او با حالتی از عشق و دلتنگی، از زهر فراق و اندوهی که بر دلش نشسته سخن میگوید و آن را با تصاویر شیرین و لطیف توصیف میکند. زیبایی معشوقش مانند جواهراتی در دل او درخشیده و هر زیور و لطافت دیگری را تحت تأثیر قرار داده است. همچنین شاعر به بدحالی و حسادت دیگران اشاره میکند که به عشق او حسد میورزند. در نهایت، اشعار شاعر نشاندهندهٔ عشق عمیق و دشواریهای مرتبط با آن است.
هوش مصنوعی: جانم به لبش رسیده است مانند مگسی که بر شیرینی نشسته؛ با وصالت، دلم مانند حبابی در دریا غرق شده است.
هوش مصنوعی: کی توانایی دارد که در آغوش محبت و گفتگوهای شیرین فرهاد درآید، در حالی که او به خاطر غم جدایی، از ناتوانی به زمین افتاده است؟
هوش مصنوعی: چهره زیبای تو مانند جوی آب است که لطافت آن را به رخ میکشد، اما به خاطر آنکه زیبایی تو را نمیبینم، این لطافت از دیدهام دور شده است.
هوش مصنوعی: نگاه من به یاقوتی زیبا خیره مانده است که به خاطر رنج و اندوه فراوان، همچون لعل (سنگ قیمتی) بر روی طلا جلوهگر شده است.
هوش مصنوعی: آن قطرهای که بر لب گل رنگین تو نشسته، انگار از ابر بر روی گلهای تازه باریده است.
هوش مصنوعی: بر لبان تو سبزهای روییده که مانند چشمهای شیرین است یا خود طوطیای است که در شکر غلتیده و رنگ و بویی خوش گرفته است.
هوش مصنوعی: زمانی که کسی بر دشمنی بیفتد، مانند ناصریست که به درویش میافتد، به این معنا که هرکسی که با درویش درافتد، به سرنوشت بدی دچار میشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بس تجربه کردیم در این دیرِ مکافات
با دُردکشان هر که درافتاد برافتاد
همین شعر » بیت ۷
بدخواه بر افتد چو در افتاد به ناصر
هر کس که به درویش در افتاد بر افتاد
در حلقه عشاق به ناگه خبر افتاد
کز بخت یکی ماه رخی خوب درافتاد
چشم و دل عشاق چنان پر شد از آن حسن
تا قصه خوبان که بنامند برافتاد
بس چشمه حیوان که از آن حسن بجوشید
[...]
زانگه که بر آن صورت خوبم نظر افتاد
از صورتِ بیطاقتیام پرده برافتاد
گفتیم که عقل از همه کاری به درآید
بیچاره فروماند چو عشقش به سر افتاد
شمشیر کشیدهست نظر بر سر مردم
[...]
باز این دل غمدیده به دام تو در افتاد
بس مرغ همایون که به تیر نظر افتاد
لطفی کن و تیری دگرم سوی دل انداز
کان تیر نخستین که زدی بر جگر افتاد
پرسیدن یاران کهن رسم قدیم است
[...]
بس نکته که از سر سویدا به در افتاد
زآن نقطه که بر چهره آن خوش پسر افتاد
چون آب روان گشت روان از نظرم یار
زاین روی مرا آب روان از نظر افتاد
میخواست خیالش که برون آیدم از چشم
[...]
تا عکس تو از روزنهٔ دیده در افتاد
در خانهٔ دل پرتو شمس و قمر افتاد
بسیار در آویخت صبا با سر زلفت
میخواست که بیرون جهد از دام در افتاد
در راه خطرناک تو گر در دل عاشق
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.