نوبهار آمد شکفت از هر سر دیوار گل
خار شد پامال بیرون شد به جای خار گل
بهر تعمیر چمن معمار بر زد آستین
پنجه زد چون پنج انگشت از کف معمار گل
مار اگر در پای سنبل حلقه سازد خویش را
می تواند باغبان چیدن ز شاخ مار گل
سینه را سیر چمن صاف از کدورت می کند
می برد از خاطر آئینه ها زنگار گل
باغ را تا صبحدم هر دم چراغان می کند
در تمنای جمال احمد مختار گل
خاتم پیغمبران یعنی رسول هاشمی
نام او را می کند باد صد زبان تکرار گل
آتش سودای او از بس که دارد بر جگر
سینه را وا کرده آید بر سر بازار گل
از چمن آید به بازار مدینه هر سحر
تا زر خود را کند در مقدمش ایثار گل
ای ز فیض ابر احسان تو در باغ وجود
بشکفد گاهی گل از خار و گهی بی خار گل
از شب معراج با چندین لطافت آمدی
دست گل، پا گل، بدن گل، جبهه گل، رخسار گل
آل و اصحاب تو را گرد تو رضوان دید و گفت
ای حیات جاودان یک شاخ این مقدار گل
سوی آن غاری که با صدیق اکبر رفته ای
تا دم محشر بروید از در آن غار گل
حضرت فاروق یار دوم آن یعنی عمر
کرده ضرب دره اش از پشت دریا بار گل
یار سوم حضرت عثمان گردون منزلت
ریخت او خون شفق از دیده خونبار گل
سرو شمشاد صنوبر بر گلستانت سه یار
اندرو یار چهارم حیدر کرار گل
چار یارت در کنار گلشن اسلام تو
چار سرو و چار جوی و چار حوض و چار گل
سبز می گردد ز رفتار تو سرو خوشخرام
آل و اصحاب تو را می ریزد از گفتار گل
تا گلستان جهان را زیب و زینت داده ای
می کند خورشید هر صبح از سر کهسار گل
شوکت پیغمبری روزی که ظاهر ساختی
حور خاتم بود رضوان مهتر سرکار گل
سنبل جنت بود جاروب فراشان تو
چاکرانت را زند فردوس بر دستار گل
تا ز سرو خوشخرامت دور گردد زخم چشم
بسته بر بازوی شاخ از غنچه ها طومار گل
پیشبازت ساکنان عرش بیرون آمدند
سرو شمشاد و صنوبر جمله را سردار گل
بر طواف روضه ات مالید تا روی نیاز
عندلیبان را بود در غنچه منقار گل
یا رسول الله رنجورم به فریادم برس
غنچه افسرده ام امسال بودم یار گل
از سر مستی ز من ناشکریی سر بر زده
غفلتی دارم که پیش من بود هشیار گل
تیره بختم نیستم آگاه از رد قبول
از زبانم توبه هر دم می کند صدبار گل
از پشیمانی سرانگشتم سر مسواک شد
چشم آن دارم که سازد شاخ استغفار گل
گر روم در باغ با جسم خراب و روی زرد
سرو پهلو می کشد می سازد از من عار گل
گر نکردی یا رسول الله شفیع جرم من
وانخواهد کرد بر رویم در گلزار گل
کلبه ام گردید همچون گلشن غارت زده
لطف اگر سازی بروید از در و دیوار گل
از خجالت گرچه راز خود نمی سازم عیان
می کند راز نهانم از لب اظهار گل
حاجت خود غیر درگاه تو جای چون برم
برده اند اهل جهان رفتنی بسیار گل
یا رسول الله نگردد منفعل در پیش خلق
داده شهرت صحبتم را بر سر بازار گل
گر نگیری از کرم امروز دست سیدا
از سر بالین این بیچاره سازد خار گل!



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: قصیده با وصف بهار و شکفتن گل آغاز میشود و گل را شیفتهٔ پیامبر اسلام نشان میدهد که از عشق او سینه میگشاید و زر خود را نثارش میکند. سپس معراج پیامبر و چهار یار او، ابوبکر و عمر و عثمان و علی، با تصویرهای باغ و گل ستوده میشوند. در پایان سیدا از بیماری و غفلت و گناه خود مینالد و از پیامبر شفاعت و دستگیری میخواهد تا گلِ امیدش به خار بدل نشود.
هوش مصنوعی: بهار تازه رسید و از سر هر دیواری گل شکفت. خار زیر پا افتاد و به جای آن گل بیرون آمد.
هوش مصنوعی: گویی معمار برای ساختن چمن آستین بالا زده است. گل با گلبرگهایش مانند پنج انگشت از کف دست معمار بیرون آمده است.
هوش مصنوعی: بهار چنان پربرکت است که اگر ماری پای سنبل حلقه بزند، باغبان میتواند از شاخهٔ همان مار هم گل بچیند.
هوش مصنوعی: گردش در چمن سینه را از کدورت پاک میکند. گل زنگار را از آینهٔ دلها میزداید.
هوش مصنوعی: گل از شوق دیدن جمال حضرت احمد مختار، باغ را تا صبح پیوسته چراغان میکند.
هوش مصنوعی: او خاتم پیامبران و رسول هاشمی است. گل با صد زبانِ گلبرگهایش در باد نام او را تکرار میکند.
هوش مصنوعی: آتش عشق او چنان بر جگر گل نشسته است که گل سینهگشاده به بازار میآید.
هوش مصنوعی: گل هر سحر از چمن به بازار مدینه میآید تا زرِ خود، یعنی پرچمهای زردش، را در قدم پیامبر نثار کند.
هوش مصنوعی: ای کسی که از فیض ابر بخشش تو، در باغ هستی گاهی گل از دل خار میروید و گاهی گل بیخار.
هوش مصنوعی: از شب معراج با چنان لطافتی بازگشتی که دست و پا و تن و پیشانی و رخسارت همه گل بود.
هوش مصنوعی: رضوان، نگهبان بهشت، خاندان و یاران تو را گرد تو دید و گفت: ای مایهٔ زندگی جاوید، یک شاخه و این همه گل!
هوش مصنوعی: آن غاری که با ابوبکر صدیق به سویش رفتی، تا روز قیامت از درگاهش گل خواهد رویید.
هوش مصنوعی: عمر فاروق، یار دوم پیامبر، چنان بود که ضربهٔ تازیانهاش از پشت دریا گل به بار آورد؛ یعنی هیبت و فرمانش بر طبیعت هم اثر داشت.
هوش مصنوعی: عثمان، یار سوم که مقامی آسمانی دارد، چنان مظلوم بود که گل در سوگ او از چشم خونبارش خون شفق ریخت.
هوش مصنوعی: در گلستان تو سه یار مانند سرو و شمشاد و صنوبرند و در میان آنان یار چهارم، علی حیدر کرار، گل است.
هوش مصنوعی: چهار یار تو در کنار گلشن اسلام مانند چهار سرو و چهار جوی و چهار حوض و چهار گلاند.
هوش مصنوعی: سرو خوشرفتار از رفتار تو سرسبز میشود و از سخن تو بر خاندان و یارانت گل میبارد.
هوش مصنوعی: از وقتی که گلستان جهان را آراستهای، خورشید هر صبح از سر کوه گل نثار میکند.
هوش مصنوعی: روزی که شکوه پیامبریات را آشکار کردی، حور مُهرداری و رضوان سرپرستی دستگاه تو را داشت و گل در کارگاه تو مهتر بود.
هوش مصنوعی: سنبل بهشت جاروی خادمان درگاه توست و بهشت بر دستار غلامان تو گل میزند.
هوش مصنوعی: گل برای اینکه چشمزخم از قامت سروگونهٔ تو دور بماند، غنچهها را مانند طومار تعویذ بر بازوی شاخه بسته است.
هوش مصنوعی: ساکنان عرش به استقبال تو بیرون آمدند و گل سردار سرو و شمشاد و صنوبر در این استقبال بود.
هوش مصنوعی: برای آنکه بلبلان در طواف روضهٔ تو روی نیاز بر خاک بسایند، منقارشان مانند غنچهٔ گل است.
هوش مصنوعی: ای رسول خدا، بیمارم، به فریادم برس. غنچهای پژمردهام، هرچند امسال همنشین گل بودم.
هوش مصنوعی: از سر مستی ناسپاسی از من سر زده است. چنان غافلم که گل در برابر من هشیار به شمار میآید.
هوش مصنوعی: بدبختم و نمیدانم پذیرفتهام یا رانده. گل هر دم صد بار از زبان من توبه میکند.
هوش مصنوعی: از پشیمانی آنقدر انگشت گزیدهام که سر انگشتم مانند سر مسواک ریشریش شده است. امید دارم شاخهٔ استغفار من گل بدهد.
هوش مصنوعی: اگر با تن رنجور و چهرهٔ زرد به باغ بروم، سرو از من کناره میگیرد و گل از من ننگ دارد.
هوش مصنوعی: ای رسول خدا، اگر شفیع گناه من نشوی، گل در گلزار را به روی من نخواهد گشود.
هوش مصنوعی: خانهٔ کوچکم مانند باغی غارتشده است. اگر لطف کنی، از در و دیوارش گل میروید.
هوش مصنوعی: هرچند از شرم راز خود را آشکار نمیکنم، گل با لبهای خود راز پنهانم را فاش میکند.
هوش مصنوعی: حاجتم را جز به درگاه تو به کجا ببرم؟ مردم جهان از این درگاه گل بسیار بردهاند.
هوش مصنوعی: ای رسول خدا، گلی که همنشینی مرا در بازار شهره کرده است، نباید پیش مردم شرمنده شود.
هوش مصنوعی: اگر امروز از روی کرم دست سیدا را نگیری، گل بر بالین این بیچاره به خار بدل میشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ابر فروردین فرو شوید همی رخسار گل
وقت دیدار گل آمد حبذا دیدار گل
خرما روزا که ما را تازه و روشن شده ست
عشق با دیدار باغ و دیده با رخسار گل
گر ز شادی روی ما چون گل نباشد عیب چیست
[...]
زد ز غنچه بار دیگر خیمه بر گلزار گل
داد مستان را به عشرتگاه بستان بار گل
غنچه هر برگ طرب کز شوکت دی می نهفت
کرد با باد بهاری یک به یک اظهار گل
بگسل از دامان مطرب چنگ کز مرغان باغ
[...]
باز شد وقت طرب آمد سوی گلزار گل
برگ عیش عندلیب آورد دیگر بار گل
صبحدم، خونین دل بلبل گشاید در چمن
چون بخندد غنچه و بنمایدش دیدار گل
گل درون پرده شب در خواب ناز و بامداد
[...]
تا شنید از باد پیغام وصال یار گل
بر هوا میافکند از خرمی دستار گل
گرنه از رشگ رخ او رو به ناخن میکند
مانده زخم ناخنش بهر چه بر رخسار گل
تا نگیرد دامنش گردی کشد جاروب وار
[...]
نوبهار آمد که افشاند چو حسن یار گل
چون وصال یار ریزد هر خس و هر خار گل
گلفروشی بود مخصوص دل پر داغ ما
کرد بی عزت بهار آخر بهر بازار گل
بسکه طبع کاینات از خرمی آبستن است
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.