داد خواهانش گرفته راهها
راه خوابش بسته شبها آهها
وان دگر در فکر جاه و منصب است
روز و شب ز اندیشه در تاب و تب است
دل به زیر بار غم دارد مدام
جرعهٔ آبی نمینوشد به کام
نی گوارا لقمهای در کام او
نی به شادی قطرهای در جام او
خسبد اما خواب راحت نیستش
دل دمی خالی ز فکرت نیستش
خوابها بیند ولی آشفتهتر
از سر زلف بتانِ غاتفر
دل ز بیم عزلش اندر اضطراب
ظاهرش آباد و باطن بس خراب
چشم او بر گرد ره تا کیست این
گوش او بر بانگ در تا چیست این
گه گراید جانب اختر شمار
ای بیا با خود سطرلابی بیار
یک نظر در حال سال و ماه کن
طالع من بین مرا آگاه کن
گه ز فالَکزن زِ نان جوید خبر
گه مُعَبّر خواند و گه رملگر
خود بپرس از حال او در گاه عزل
گشته مسکین سُخرهٔ ارباب هزل
آن یکی پرسد ز اخوال درون
وین یکی آرد رکوع واژگون
بیندش اینک کند شکر خدای
یعنی از جور تو رَستم هایهای
وای اگر بیچاره در منصب بمرد
مینداند خود که مالش را که خورد
وارثش دیوانیان دیوسار
میبرآرند از عزیزانش دمار



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به حال اربابان جاه و مکنت میپردازد که در تب و تاب جاه و منصب گرفتار شدهاند. آنها در اندیشههایشان دچار اضطراب و غم هستند و حتی خواب راحت ندارند. دل آنها زیر بار غم و غصه است و از طعم خوشی و زندگی لذت نمیبرند. در حالی که ظاهرشان آباد به نظر میرسد، باطن آنها پر از نگرانی و پریشانی است. شاعر اشاره میکند که این افراد به دنبال فال و پیشگویی هستند تا از آینده خود مطلع شوند، اما غافل از اینکه حتی در اوج قدرت نیز ممکن است با فاجعهای روبهرو شوند و داراییهایشان به دست دیوانی بیفتد.
هوش مصنوعی: کسانی که برای حق خود درخواست میکنند، به درهایی دسترسی ندارند. خواب آنها در شبها تحت تاثیر ناامیدی و حسرت قرار گرفته است.
هوش مصنوعی: دیگری در روز و شب به فکر مقام و موقعیت خود است و مدام در نگرانی و پریشانی به سر میبرد.
هوش مصنوعی: دل همیشه در زیر بار غم به سر میبرد و هرگز آرامش ندارد؛ حتی جرعهای آب هم نمیتواند او را تسکین دهد.
هوش مصنوعی: نی در کام او خوشمزگی ندارد و هیچ شادیای در جام او نیست.
هوش مصنوعی: دل خوابیده است، اما خوابش راحت نیست و لحظهای از فکر تو خالی نمیشود.
هوش مصنوعی: خوابهایی میبینند، اما این خوابها ناراحتی و درهمریختگی بیشتری دارند از پیچیدگی و زیبایی موهای معشوقان زیبا.
هوش مصنوعی: دل به خاطر ترس از طرد شدن در تلاطم و اضطراب است، در حالی که ظاهری آرام و سرشار از آبادانی دارد، اما باطنش بسیار خراب و ویران است.
هوش مصنوعی: چشم او به دورنگری مینگرد تا ببیند این کیست و گوشش به صداهای در میشنود تا بفهمد این چیست.
هوش مصنوعی: گاهی به جانب ستارهها برو و ای دوست، با خود یک ظرف آب خوش بیاور.
هوش مصنوعی: نگاه کوتاهی به سال و ماه داشته باش و باطل درآمدن قدر من را به من نشان بده.
گاهی از فالگیر خبر نان میگیرد؛ گاهی تعبیر کننده [خواب] را فرامیخواند و گاه رمال را.
هوش مصنوعی: از حال او بپرس که در درگاه طرد شده است و به مضحکه اربابان مبتلا شده است.
هوش مصنوعی: یکی از آنها احوال درونی را میپرسد و دیگری به حالت رکوع به زمین میافتد.
هوش مصنوعی: او حالا میبیند و شکر خدا را به جا میآورد، یعنی از ظلم و ستم تو به شدت ناراحت و گریهکنان است.
هوش مصنوعی: آه، اگر کسی که در مقام و موقعیتی است، بمیرد، او نمیداند چه کسی اموالش را میرباید.
هوش مصنوعی: وارثان او، دیوانیهایی هستند که از عزیزانش به شدت آسیب میزنند و آنها را به وضعیت بدی میکشانند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.