گنجور



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

محسن دایی نبی » آخرین غزل رومی » همه تو

محمد معتمدی » مناجات » در میکده عشق

🎜 معرفی آهنگهای دیگری که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۲۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

جواد زندی نوشته:

باید به مولوی گفت:
آن کس که این شعر خواند جان را چه کند؟
آن کس که مشتاق تو شد هردو جهان را چه کند؟

👆☹

سید محسن امین نوشته:

آن کس که ترا شناخت مفتون تو شد
دیوانه و سرگشته و مجنون توشد

👆☹

سارا محمدنژاد نوشته:

این شعر اینقد محشره که حاشیه نمی خواد خودش تمام متنه…

👆☹

مهدی نیکدل نوشته:

شهادت هنر مردان خداست . کسانی که جانشان را در راه خدا دادند و مصداق این شعرزیبایند.
هرگز جز برای خدا کاری مکن

👆☹

همیشه بیدار نوشته:

از موقعی که این ربایی را در شوق پرواز شنیدم، مفتون معنی اش شدم
دیوانه کنی هر دو جهانش بخشی
دیوانهٔ تو هر دو جهان را چه کند

👆☹

حسین کازرونی نوشته:

فرازی از وصیت نامه شهید امیر عرب زاده:

حدیث قدسی:
مَنْ طَلَبَنِی‌ وَجَدَنِی‌، وَمَنْ وَجَدَنِی‌ عَرَفَنِی‌، وَمَنْ عَرَفَنِی‌ أحَبَّنِی‌، وَمَنْ أَحَبَّنِی‌ عَشَقَنِی‌، وَمَنْ عَشِقَنِی‌ عَشِقْتُهُ، وَمَنْ عَشِقْتُهُ قَتَلْتُهُ، وَمَنْ قَتَلْتُهُ فَعَلَیَّ دِیَتُهُ، وَمَنْ عَلَیَّ دِیَتُهُ فَأَنَا دِیَتُهُ.

آنکس که مرا طلب مى کند مى‌ یابد و آن‌ کس که مرا یافت مى شناسد و آن‌کس که مرا شناخت دوستم مى دارد و آن‌کس که دوستم داشت به من عشق مى ورزد ، آنکس که به من عشق ورزید من نیز به او عشق مى ورزم ، آنکس که به او عشق ورزیدم می کشم و آن‌کس که که من بکشم خونبهایش برمن واجب است و آن‌کس که خونبهایش بر من واجب است پس من خونبهایش هستم.

آن کس که تو را شناخت ، جان را چه کند؟

فرزند و عیال و خانمان را چه کند؟

دیوانه کنی ، هر دو جهانش بخشی

دیوانه ی تو هر دو جهان را چه کند ؟

——
مشاهده ی ادامه ی وصیت نامه و همچنین عکس برگه های وصیت نامه به لینک زیر برویـــــد:

http://eslaminasab.blogfa.com/post-641.aspx

👆☹

حسن رچبی نوشته:

وقتی این شعر را خوندم بیاد خاطره دوست عزیزم پاسدار جانباز حمدالله اظهری افتادم میگفت در یکی از مناطق چنگی کردستان پاس بخش بودم رفتم سر پست نگهبانی دیدم روبروش پاره های یک قطعه عکس وجود داره گفتم فلانی پس چرا عکسه پاره کردی؟گفت حقیقتش عکسه مال بچه ام بود پسر بچه پنج ماهه راستش وقتی نگاش می کردم دلم هوای دیدنش را می کرد ،پاره اش کردم تا از وسوسه های درونی خلاس شوم.آری واقعا/آن کس که تو را شناخت جان را چه کند /فرزند و عیال و خانمان را چه کند ،بعداز چند رور از این وقعه آن برادر به خیل شهدا پیوست نثار روح مطهرشون صلوات

👆☹

مهدی نجف پور نوشته:

رسالت ۱۲۴۰۰۰ پیامبر رو تو چهار بیت شعر خلاصه کردن هنر هرکسی نیست

👆☹

یونس نوشته:

سلام
باور کنید اولین بارم بود این شعر رو خوندم توی وصیت نامه شهید ولی خیلی گریه کردم واقعا حیرت آوره ایت شعر

👆☹

خلیل نوشته:

این رباعی از خواجه عبدالله انصاری است .

👆☹

وحید جویا نوشته:

این رباعی از خواجه عبدالله انصاری است:

(( آنکس که ترا شناخت جان را چه کند
فرزند و عیال و خانمان را چه کند
دیوانه کنی هر دو جهانش بخشی
دیوانهء تو هردو جهان را چه کند ))

👆☹

امید نوشته:

این دوبیت در وصف پروانه است
که عاشق نور شمع است و بدور ان میگردد ولی حرارت شمع نمیگذارد که زیاد نزدیک شود اما عشق به شمع او را جذب میکند تا اینکه میسوزد
این از بین رفتن فقط به خاطر عشق است!

👆☹

افشین قهرمانی نوشته:

بنظر من این احوال کسی است که بهرطریقی به خدا شناخت پیدا کرده .(مثلا از طریق عرفان و شعر های مولوی ) وقتی به شناخت خدا نایل میشوی دیگر همه چیز در مقابل او رنگ میبازد و دل آدمی تمنای وصال دارد و هیچ چیز دنیا برایش مفهومی نخواهد داشت . هیچ لذتی با شکوه تر از آن برای آدمز وجود ندارد .نهایت کمال آدمی همین است

👆☹

محسن.۲ نوشته:

تبلیغ درست است ، نه تبلیق

👆☹

انصاری نوشته:

این شعر از ابوسعید ابوالخیر است و با دی ان ای ادبیات مولوی و باباطاهر و… سازگار نیست.

👆☹

sh نوشته:

اللهم عرفنی نفسک

👆☹

امیر اقایی تبریز نوشته:

حضرت علی فرموده اوجب واجبات گناه نکردن است. مثال علمی و قابل فهمش اینه:برای اینکه شما یه معادله ریاضی را ثابت کنی باید ابتدا معادله را بسط دهی و حلش کنی اگر در اخر سر به ان معادله رسیدی بدان که معادلت درسته و تو راه حل اثبات ان را درست رفته ای والا یا معادله اشتباه است و یا راه حل اثبات کردن تو.
و انسان اگر واقعا فطرت و ذات خدایی خود را در طول عمر خود نبازد دیگر همه چیز را خدا میبیند و از خدا میبیند، همه جیز را خدا میداند و از خدا می دان. و دیگر هیچ چیزی نهایت منحرف کسی در عالم نمیتواند این انسان را از ان ذات اصلی اش و بی نهایت منحرف سازد و نگهش دارد.
من چه گویم که یک رگم هوشیار نیست
شرح ان یاری که او را یار نیست.
دوستان گمشده اصلی ما عشق است والسلام

👆☹

مسلم نوشته:

سلام
این شعر منو یاده عشقم فرناز میندازه امشب فرناز رو دیدم این شعرم شنیدم چه آتشی زد به جان من این شعر و دیدن فرناز

👆☹

عباس نوشته:

این شعر به جان خودم فکر کنم از سهیل محمودی است….

👆☹

حامد مح نوشته:

یادمون باشه که عشق هدف نیست
عشق چیزی نیست که باید تلاش کرد تا بهش رسید
امثال مولانا و … گوشه ای از شهر عشق را مشاهده کردند
عشق فقط یک مرکب هست برای رسیدن به هدف بالاتر… عشق وسیله است نه هدف. و البته هدف وسیله را توجیه نمیکنذ. موید باشید

👆☹

آیدین نوشته:

این دوبیت مربوط به غزلیات دیوان شمس حضرت مولانا قسمت پنجم است. دوبیت بالایی و پائینی:

آن کس که ترا بیند و خندان نشود وز حیرت تو گشاده دندان نشود
چندانکه بود هزار چندان نشود جز کاهگل و کلوخ زندان نشود
آن کس که ترا شناخت جان را چه کند فرزند و عیال و خانمان را چه کند
دیوانه کنی هر دو جهانش بخشی دیوانه‌ی تو هر دو جهان را چه کند
آن کس که از آب و گل نگاری دارد روزی به وصال او قراری دارد
ای نادره آنکه زاب و گل بیرون شد کو چون تو غریب شهریاری دارد
…………………….

👆☹

میثم قرایی نوشته:

با سلام. به گمانم این رباعی از خواجه‌عبدالله انصاری باشه. لااقل در دیوان شمس مولانا که ندیدم. و اون شمارهء رباعی که قید فرمودین هم مربوط به رباعیه دیگه‌ایه.

👆☹

گنجور را در اینستاگرام دنبال کنید.