عزیزی و کریم و لطف داری
ولیکن دور شو، چون هوشیاری
نشاید عاشقان را یار هشیار
ز هشیاران نیاید هیچ یاری
مرا یکدم چو ساقی کم دهد می
بگیرم دامن او را به زاری
صراحیوار خون گریم به پیشش
بجوشم همچو می در بیقراری
که از اندیشه بیزارم، بده می
مرا تا کی به اندیشه سپاری؟!
چه حیله سازم ای ساقی؟! چه حیله؟!
که حیله آفرین و حیلهکاری
به حجت هر دمم بیرون فرستی
که بس باغیرتی و تنگ باری
برون و اندرون و جام و می نیست
ولیکن در سخن اینست جاری
قفی یا ناقتی هذا مناخ
ولا تسرین من هذاالدیار
فدیتالعشق ما احلی هواه
تقطع فی هواه اختیاری
فلا تشغلنی یا ساقی بلهو
واسکرنی بکاسات کبار
ایا بدرالتمام اطلع علینا
بحق العشق اسمع، لاتمار
وخلصنی منالدنیا واسکر
فلا ادری یمینی من یساری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و نشئگی میپردازد و به ساقی (معشوق) درخواست میکند تا از او باده بدهد. او به دوری و فاصله از هشیاری اشاره میکند و معتقد است که عشق واقعی از هشیاری به دور است. شاعر از حالت اندوه و بیقراری خود میگوید و از ساقی میخواهد که او را از مشغلههای فکری آزاد کند. در نهایت، او نگران از زندگی دنیوی، تمنا میکند که ساقی او را مست کند تا در حالت مستی حتی نتواند تفاوت راست و چپ را تشخیص دهد.
هوش مصنوعی: تو عزیز و بزرگوار و با کرامت هستی، اما بهتر است دور بمانی، زیرا انسان هوشیار نمیتواند به راحتی با عشق آمیخته شود.
هوش مصنوعی: عاشقان نباید با یارانی که هشیار و آگاه هستند، ارتباط داشته باشند، زیرا افراد هشیار نمیتوانند به عاشقان کمک کنند و یاریرسان آنها باشند.
هوش مصنوعی: اگر ساقی فقط برای لحظهای هم مرا می، یعنی شادی و سرخوشی، بدهد، با حالتی دلزده و نرم، دامن او را میگیرم و خواهش میکنم.
هوش مصنوعی: چنان که صراحی (عرقریز) از شراب پر میشود، من هم به خاطر او اشک میریزم و پر از شور و هیجان میشوم، مانند شرابی که در حال تنگنظری و بیقراری به جوش میآید.
هوش مصنوعی: من از تفکر و اندیشه خسته و فراریام، پس به من شراب بده تا دیگر درگیر فکر نشوم؟
هوش مصنوعی: ای ساقی، چه ترفندی را بیندیشم؟ چه ترفندی میتواند من را از این وضعیت نجات دهد؟ که من خود، خالق حیله و تدبیر هستم و در این زمینه مهارت دارم.
هوش مصنوعی: در هر لحظه بهانهای میسازی تا از من دور باشی، و در این کار بهقدری با اراده و با عزت نفس هستی که جا برای تنفس آزاد نمیگذاری.
هوش مصنوعی: در واقعیت، بیرون و درون و شراب و می وجود ندارد، اما در کلام و سخن این معانی به وضوح و روانی جریان دارند.
هوش مصنوعی: ای ناقه، اینجا را وا کن و ایست کن، اینجا سرزمینی است که در آن نمیخواهم از این دیار بیرون بروم.
هوش مصنوعی: عشق را قربان میکنم، چه احساس شیرینی دارد. در عشق، اختیاری برای من وجود ندارد و بهطور کامل در آن غرق شدهام.
هوش مصنوعی: ای ساقی، مرا به بازی و سرگرمی مشغول نکن و با جامهای بزرگ، مستم کن.
هوش مصنوعی: ای ایزد کامل که به زیباییات بر ما تابیدهای، به حق عشق به ما گوش کن و جدل نکن.
هوش مصنوعی: مرا از این دنیا رهایی ببخش و مست کن، بهطوری که نفهمم چه چیزی در دست راست من است و چه چیزی در دست چپ.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
چو آلیزنده شده در مرغزاری
نباشد بر دلش از بار باری
جهان را نیست جز مردم شکاری
نه جز خور هست کس را نیز کاری
یکی مر گاو بر پروار را کس
جز از قصاب ناید خواستاری
کسی کو زاد و خورد و مرد چون خر
[...]
ز تو نشگفت فضل و بردباری
چنان کز ما جفا و زشتکاری
به مو واجی چرا ته بیقراری
مگر پروردهٔ باد بهاری
چرا گردی بهکوه و دشت و صحرا
به جان ته ندارم اختیاری
ندارم جز غم تو غمگساری
نه جز تیمار تو تیمارداری
مرا از تو غم تو یادگارست
از این بهتر چه باشد یادگاری
بدان تا روزگارم خوش کنی تو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.