ترش ترش بنشستی بهانه دربستی
که ندهم آبت زیرا که کوزه بشکستی
هزار کوزه زرین به جای آن بدهم
مگیر سخت مرا ز آنچ رفت در مستی
تو را که آب حیاتی چه کم شود کوزه
چه حاجت آید جان و جهان چو تو هستی
بیا که روز عزیزست مجلسی برساز
ولی چو دوش مکن کز میان برون جستی
پریر رفتم سرمست تو به خانه عشق
به خنده گفت بیا کز زحیر وارستی
هزار جان بفزودی اگر دلی بردی
هزار مرهم دادی اگر تنی خستی
چرا نگیرم پایت که تاج سرهایی
چرا نبوسم دستت که صاحب دستی
دلا میی بستان کز خمارها برهی
چنین بتی بپرست ای صنم چو بپرستی
برو دلا به سعادت به سوی عالم دل
به شکر آنک به اقبال و بخت پیوستی
خموش باش اگر چه که جمله سیمبران
به آب زر بنویسند هر چه گفتستی
ضیای حق و امام الهدی حسام الدین
مجیر خلق به بالای روح از این پستی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف عشق و حالتی مست از آن میپردازد. او از دلخوشیهای عشق سخن میگوید و به معشوق میخواهد که در مجلسی دیگر حاضر شود و به این زندگی ناپایدار دل نبندد. با اشاره به آب حیات و ارزش معشوق، بیان میکند که در این دنیا هیچ چیز نمیتواند جایگزین عشق او شود. او همچنین از زیبایی و خوشیهای عشق میگوید و به دوستی و رفاقت دعوت میکند. در پایان، شاعر بر اهمیت سکوت و درونیتر شدن در مواجهه با زیباییهای زندگی تأکید دارد و بر لزوم توجه به سیر و سلوک معنوی اشاره میکند.
هوش مصنوعی: با حالت ترش و ناراضی نشستهای و بهانه میگیری که آب ندهی، زیرا اگر آب را ندهی، کوزه (خودت) شکسته میشود و دیگر بیفایده است.
هوش مصنوعی: اگر هزار کوزه طلایی به جای آن بدهی، من نمیپذیرم، زیرا احساساتی که در حال حاضر تجربه میکنم، از آنچه در حال مستی تجربه کردم، برایم ارزشمندتر است.
هوش مصنوعی: اگر تو دارای آب حیات هستی، حالا چه کمبود یا نیازی به کوزه و ظرف وجود دارد؟ وقتی تویی، دیگر جان و جهان به چه کار میآیند؟
هوش مصنوعی: بیا که امروز روز مبارکی است و مجلسی برپا کن، اما مثل دیشب نباش که از میان جمع رفتی و جدا شدی.
هوش مصنوعی: من با خوشحالی به خانهٔ عشق رفتم و در حال سرمستی به من گفت: بیا که از زحیر (محیط مشوش و پر از غم و درد) رهایی یافتی.
هوش مصنوعی: اگر دلی را به خود مجذوب کنی، هزار جان برای عشق به آن میگذاری. و اگر تنی را آسیب برسانی، هزار راه درمان و مرهم به او عطا میکنی.
هوش مصنوعی: چرا پای تو را نمیبوسم و چرا آن را نگیرم، در حالی که تو بهترین و ارزشمندترین موجود هستی؟ و چرا دست تو را نمیبوسم، در حالی که صاحب چنین دستی هستی؟
هوش مصنوعی: ای دل، انگ wineای را بگیر که تو را از حالت نشئگی رها میکند و همچون بتی، به این معشوق عبادت کن، زیرا تو مانند کسی که بتی را پرستش میکند، باید او را بپرستی.
هوش مصنوعی: ای دل، برو به سوی خوشبختی و دنیای دل، و به خاطر اینکه به خوششانسی و بخت پیوستهاید، شکرگزار باشید.
هوش مصنوعی: سکوت کن، هرچند تمام ثروتمندان با طلا بر هر آنچه گفتهای، بنویسند.
هوش مصنوعی: حسامالدین مجیر خلق، که نور الهی و پیشوای هدایت است، به مقام و مرتبهای بلندتر از این دنیای پست دست یافته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
بیامدی صنما بر دو پای بنشستی
دلم ز دست برون کردی و بِدَر جستی
نه مست بودی و پنداشتم که چون مستان
همی به حیله شناسی بلندی از پستی
سه روز شد پس از آن تا ز درد فرقت تو
[...]
ز من گسستی و با دیگران بپیوستی
مرا درست شد اکنون که عهد بشکستی
به یاد مصطبه برخاستی معربدوار
بر آتشم بنشاندی و دور بنشستی
مرا به نیم کرشمه بکشتی ای کافر
[...]
رهید جان دوم از خودی و از هستی
شدهست صید شهنشاه خویش در مستی
زهی وجود که جان یافت در عدم ناگاه
زهی بلند که جان گشت در چنین پستی
درست گشت مرا آنچ من ندانستم
[...]
به قول دشمن پیمان دوست بشکستی
ببین که از که بریدی و با که پیوستی
حلال داشت عراقی نبید و شربش را
ولیک کفت حرامست باده و مستی
خلاف کرد حجازی و گفت هر دو یکیست
حلال دادن می ازین اختلاف تا هستی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.