با تو عتاب دارم جانا چرا چنینی
رنجور و ناتوانم نایی مرا ببینی
دیدی که سخت زردم پنداشتی که مردم
آخر چگونه میرد آنک تواش قرینی
یا سیدی و روحی حمت فلم تعدنی
یا صحتی شفایی لم تستمع حنینی
بس احتراز کردم صبر دراز کردم
امروز ناز کردم با اصل نازنینی
امشب چو مه برآید داوود جان بیاید
ای رنج موم گردی گر برج آهنینی
شب بنده را بپرسد وز بیگهی نترسد
شب نیز مست گردد بینقل و ساتکینی
ای ناله چند ناله افزونتری ز ژاله
بر بنده کمینه تو نیز در کمینی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از محبوب خود دلسردی و ناتوانیاش را بیان میکند و از او میخواهد که بر حالش احساسی داشته باشد. او به تصویر زرد و رنجور خود اشاره میکند و نگران است که محبوبش فکر کند او مرده است. بین صبر و ناز، شاعر در جستوجوی توجه محبوبش است و از او میخواهد تا او را درک کند و به حالت روحیاش توجه کند. در پایان، شاعر اشاره به شب و بیخویشی میکند و از محبوب میخواهد که نالهها و دردهای او را درک کند.
هوش مصنوعی: ای محبوب، از تو گلهمندم که چرا اینقدر ضعیف و رنجور هستم و این حال مرا نمیبینی.
هوش مصنوعی: میدانی که من بسیار زرد و بیمار هستم، آیا فکر کردی که من مردهام؟ در حالی که تو دلیل زنده بودن من هستی و به من نزدیک هستی.
هوش مصنوعی: ای آقای من، با جانم به تو وابستهام، ولی دیگر مرا نپذیر. ای عشق من، شفا میدهمم، چرا همواره به من توجه نمیکنی؟
هوش مصنوعی: برای مدت طولانی از چیزهایی که مرا آزار میدادند دوری گزیدم و صبر کردم، اما امروز به دلایلی به ناز و نرمی متوسل شدم و با کسی که اصلش ناز است، رفتار نازک و لطیف داشتم.
هوش مصنوعی: امشب وقتی ماه طلوع کند، جان داوود (نبی بزرگ) هم خواهد آمد. ای کسی که مانند موم شکننده هستی، آیا با وجود این ضعف و نرمی، میتوانی مانند آهن محکم باشی؟
هوش مصنوعی: شب از حال بنده میپرسد و از بیخبری او نمیترسد. شب هم به حالت مستی درمیآید بدون اینکه نیازی به نوشیدنی یا میخانه داشته باشد.
هوش مصنوعی: ای نالههای من، چندین بار به ناله درآمدهام که از باران شبنم ژالهدار بیشتر است، تو نیز در حالت کمین و پنهانی خود به من آسیب میزنی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای آفتاب شاهان شاهی و بی قرینی
پاک از همه بلائی چون گیتی آفرینی
با راستی رفیقی با مردمی قرینی
رایند جمله شاهان تو رای آفرینی
گرچه مه زمانی ورچه شه زمینی
[...]
آن روی چون بهارت رشک نگار چینی
جانم ز مهر رویت شد لحظه درد چینی
رضوان گرت ببیند آراسته بدینسان
در تو به تهمت افتد گوید که حور عینی
در باغ دلنوازی شمشاد تازهروئی
[...]
در غیرتم که با خود همراز و همنشینی
در آب عکس خود را زنهار تا نبینی
آیینه را نخواهم در صحبتت که زانجا
دانی که تا چه غایت زیبا و نازنینی
آنگه که دیده باشی رویی بدین ملاحت
[...]
بسیار باشد، ای جان، از همچو من غمینی
نازی که می کشم من از چون تو نازنینی
تا دست و پا نهادی در حسن کس ندیدم
پایی به دامن اندر، دستی در آستینی
گر در جهان بگردی از جور خود نیابی
[...]
ای طالب معانی در شاعری ز هر در
در حجره معاذی چون آیی و نشینی
از بس تواضع او را کوچک دل شناسی
لیکن برادر او مرد بزرگ بینی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.