رقصان شو ای قراضه کز اصل اصل کانی
جویای هر چه هستی میدانک عین آنی
خورشید رو نماید وز ذره رقص خواهد
آن به که رقص آری دامن همیکشانی
روزی کنار گیری ای ذره آفتابی
سر بر برش نهاده این نکته را بدانی
پیش آردت شرابی کای ذره درکش این را
خوردی و محو گشتی در آفتاب جانی
شد ذره آفتابی از خوردن شرابی
در دولت تجلی از طعن لن ترانی
ما میوههای خامیم در تاب آفتابت
رقصی کنیم رقصی زیرا تو میپزانی
احسنت ای پزیدن شاباش ای مزیدن
از آفتاب جانی کو را نبود ثانی
مخدوم شمس دینم شاهنشهی ز تبریز
تسلیم توست جانها ای جان و دل تو دانی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ سفر روحی و تعالی انسانی است و بر اهمیت جستجوی حقیقت و نور هستی تاکید دارد. شاعر با دعوت به رقص و حرکت، به ذرهای اشاره میکند که به آفتاب نزدیک میشود و در این نزدیکی به حقیقت و عرفان نائل میآید. در این مسیر، انسان باید از حالت خامی به درآید و با پذیرش تعلیمات آفتابی، به بصیرت و شناخت بیشتر دست یابد. شاعر در نهایت به شمس تبریزی به عنوان مصدر این نور و معرفت اشاره میکند و تسلیم و فدای او میشود.
هوش مصنوعی: ای کسی که از اصل و ریشه خود دور افتادهای، با شور و شوق به رقص درآی. هرچه در جستجوی آن هستی، در واقع همان چیزی هستی که هستی.
هوش مصنوعی: خورشید آشکار میشود و ذره (نقطهای از نور) به رقص درمیآید. رقصی که تو (رقاص) به راه میاندازی، بهتر از این است که دامن خود را به سمت (خورشید) بیندازید.
هوش مصنوعی: ای ذرهای که نور خورشید تو را روشن کرده، بدان که روزی در کنار این نور قرار میگیری و باید توجه کنی که چقدر ارزشمند است.
هوش مصنوعی: باید شرابی به تو عرضه کنند تا متوجه شوی که تو این نوشیدنی را نوشیدهای و در نتیجه، در حقایق آفتابی محو و غرق شدهای.
هوش مصنوعی: ذرهای (ذره) که به آفتاب تبدیل شده است، به خاطر نوشیدن آن شرابِ عرفانی در حالتی از ظهور و تجلی قرار گرفته و به طعنه «لن ترانی» (نمیتوانی مرا ببینی) پاسخ داده است. این اشاره به تجربهای عارفانه و دیدار با حقیقت دارد که به نظر نمیرسد قابل درک باشد.
هوش مصنوعی: ما هنوز نرسیده و خام هستیم مانند میوهها در زیر نور خورشید تو. ما برای خوشی و دلخوشی میرقصیم، زیرا تو هستی که ما را به کمال میرسانی و پرورش میدهی.
هوش مصنوعی: ای پختن و تهیه کردن، به تو درود باد! ای افزایندهٔ زندگی، که هیچ کس مانند تو نیست و جانهایی که تو میپروری، بیهمتا هستند.
هوش مصنوعی: شمسالدین، آقای من، پادشاهی از تبریز است که جانها به عشق و تسلیم تو درآمدهاند، ای جان و دل، آیا تو این را میدانی؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گفتم مگر که ما را؛در دل به جای جانی
نه نه خطاست جانا جانی و زندگانی
یار گشاده زلفی دلبند شوخ چشمی
معشوق خوبروئی؛ دلدار خوش زبانی
برده سبق فراقت؛ از رنج بی نهایت
[...]
بختی نه بس مساعد یاری چنان که دانی
بس راحتی ندارم باری ز زندگانی
ای بخت نامساعد باری تو خود چه چیزی
وی یار ناموافق آخر تو با که مانی
جانی خراب کردم در آرزوی رویت
[...]
کردی نخست با ما عهدی چنان که دانی
ماند بدان که بر سر آن عهد خود نمانی
راندی به گوش اول صد فصل دلفریبم
و امروز در دو چشمم جز جوی خون نرانی
آن لابههای گرمت ز اول بسوخت جانم
[...]
ای باد روح پرور زنهار اگر توانی
امشب لطافتی کن آنجا گذر که دانی
در شو چو مهربانی در تیرگی زمانی
یابی مگر نشانی زان آب زندگانی
ره ره گذر بکویش دم دم نگر برویش
[...]
ای جان جان جانم تو جان جان جانی
بیرون ز جان جان چیست آنی و بیش از آنی
پی میبرد به چیزی جانم ولی نه چیزی
تو آنی و نه آنی یا جانی و نه جانی
بس کز همه جهانت جستم به قدر طاقت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.