برسید لک لک جان که بهار شد کجایی
بشکفت جمله عالم گل و برگ جان فزایی
رخ یوسفان ببینی که ز چاه سر برآرد
همه گلرخان ببینی که کنند خودنمایی
ثمرات دل شکسته به درون خاک بسته
بگشاده دیده دیده ز بلای دی رهایی
خضر و سمن چو رندان بشکستهاند زندان
گل و لاله شاد و خندان ز سعادت عطایی
همه مریمان کامل همه بکر و گشته حامل
بنموده عارفان دل به جناب کبریایی
چو شکوفه کرد به بستان ز ره دهن چو مستان
تو نصیب خویش بستان ز زمانه گر ز مایی
به مثال گربه هر یک به دهان گرفته کودک
سوی مادران گلشن به نظاره چون نیایی
بنگر به مرغ خوش پر چو خطیب فوق منبر
به ثنا و حمد داور بگرفته خوش نوایی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر بهار را به عنوان فصلی سرشار از جنب و جوش و زیبایی توصیف میکند. در آن به ظهور گلها و شادابی طبیعت اشاره شده و به شکوفایی روح و دل انسانها میپردازد. تصویرهای زیبایی از یوسف و گلرخان و نیز خضر و سمن مطرح شده که به نمادهای عشق و کمال اشاره دارند. همچنین دعوت میشود که از این زمانه و فرصتهای بهاری بهرهبرداری شود و با نگاه عارفانه به زیباییها توجه گردد. نهایتاً به ستایش خالق اشاره میشود، بدین معنی که زیباییها نشان از وجود داور دارند.
هوش مصنوعی: ای لکلک جان، برسان که بهار فرا رسیده است و مشغول خوشی و زندگیاند. همهجا پر از گل و برگ است و جهان در حال شادابی و نشاط است.
هوش مصنوعی: اگر شخصی همچون یوسف که از چاه نجات یافته و به مقام بلندی رسیده است را ببینی، زیبایی او را مشاهده خواهی کرد. همچنین میتوانی زیبایی تمام دختران زیبارو را ببینی که به خود بنازیند و خود را به نمایش بگذارند.
هوش مصنوعی: میوههای دل شکسته در دل خاک پنهان شدهاند و اکنون بهدست آمدهاند. در این حال، انسان میتواند به یاری خداوند از بلای سختی که در گذشته بر او آمده بود، آزاد شود و بیداری و آگاهی پیدا کند.
هوش مصنوعی: خضر (پیامبر حیات و رازها) و سمن (نوعی گل خوشبو) مانند رندانی آزاد و شاداب شدهاند و گل و لاله نیز به خاطر لطفی که به آنها رسیده خوشحال و خندان به نظر میآیند.
هوش مصنوعی: همه مومنان کامل هستند و به مقام پاکی رسیدهاند و دل عارفان را به مقام بزرگ خدا رساندهاند.
هوش مصنوعی: وقتی بهار فرا میرسد و درختان شکوفه میدهند، مانند نوشیدنینوشان خوشحال میشویم و از روزگار خود بهرهمند میشویم، گرچه اگر از ما دور باشی.
هوش مصنوعی: هرکدام از گلها مانند گربهای هستند که در دهان خود کودکانی را به سمت مادرانشان میبرند، و گلستان را به انتظار تماشای تو مانند نیایی (که در اینجا به معشوق اشاره دارد) مینگرند.
هوش مصنوعی: به پرندهای زیبا و خوش صدا نگاه کن که مثل یک خطیب بالای منبر به ستایش و شکرگزاری خداوند مشغول است و با نغمهای دلانگیز این کار را انجام میدهد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
پسرا، ره قلندر سزد ار به من نمایی
که دراز و دور دیدم ره زهد و پارسایی
پسرا، می مغانه دهی ار حریف مایی
که نماند بیش ما را سر زهد و پارسایی
قدحی می مغانه به من آر، تا بنوشم
[...]
هله عاشقان بشارت که نماند این جدایی
برسد وصال دولت بکند خدا خدایی
ز کرم مزید آید دو هزار عید آید
دو جهان مرید آید تو هنوز خود کجایی
شکر وفا بکاری سر روح را بخاری
[...]
خبرت خرابتر کرد جراحت جدایی
چو خیال آب روشن که به تشنگان نمایی
تو چه ارمغانی آری که به دوستان فرستی؟
چه از این بِه ارمغانی که تو خویشتن بیایی؟
بشدی و دل ببردی و به دست غم سپردی
[...]
نه قرار داده بودی که شبی به خلوت آیی
بگذشت روزگاری و نیامدی کجایی
به وصال وعده کردی و دلی که بود ما را
به امید در تو بستیم و دری نمیگشایی
به سرت که تا به رویت نظری ربوده کردم
[...]
دل ما بغمزه بردی، رخ مه نمی نمایی
بکجات جویم، ای جان، ز که پرسمت؟ کجایی؟
بگشا نقاب و آن رو بنما بما،که ما را
بلب آمدست جانها ز مرارت جدایی
بنماند جانم از درد و بماند تاا قیامت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.