ای قلب و درست را روایی
پیش تو که زفت کیمیایی
در ره خر بد ز اسب رهوار
از فضل تو کرده پیش پایی
گر پای سگی ره تو کوبد
بر شیر وغاش برفزایی
در عشق تو پاشکستگانند
دارند امید پرگشایی
در تو مگسی چو دل ببندد
یابد ز درت پر همایی
فضل تو «عَلَیَّ هَیِّنٌ» گفت
تا نگشاید ره گدایی
خاموش که هر محال و صعبی
آسان شود از کف خدایی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و فضل الهی اشاره میکند، تأکید بر دلدادگی و امید به رحمت خداوند دارد. او بیان میکند که حتی اگر پستی و پریشانی وجود داشته باشد، با لطف خداوند، همه چیز ممکن و آسان خواهد شد. شاعر همچنین به ایمان افرادی که شکستهدل هستند و در جستجوی راهی به سوی خداوند هستند، اشاره میکند و بر این باور است که درِ رحمت خدا به روی آنان باز است. در نهایت، او خواهان خاموشی است تا از رازهای الهی مطلع شود و به درک عمیقتری دست یابد.
هوش مصنوعی: ای قلب، تو راهنمایی درست را، چون کیمیا ارزش و گرانبهایی که از فضل تو به دست آمده است.
هوش مصنوعی: در مسیر خر، پای اسب چموش به خاطر لطف و بزرگواری تو از خود فاصله گرفته و جلو آمده است.
هوش مصنوعی: هر چند که سگها در مسیر تو قدم بگذارند و بر شیر (به احساس غرور) افزوده شوند، خواهی دید که بر اثر محبت تو، قدرت و عظمت بیشتری پیدا میکنند.
هوش مصنوعی: عاشقان تو که به دلیل عشق تو دچار شکست و ناکامی شدهاند، هنوز امیدوارند که روزی به وصال و خوشبختی برسند.
هوش مصنوعی: هر که در تو به عشق و وابستگی گرفتار شود، از درگاه تو پر و بالی خواهید یافت که به او قدرت پرواز میدهد.
هوش مصنوعی: خداوند از فضل و رحمت خود میگوید که کمک و شرایط او برای من آسان است و چقدر زبون و نیازمند به درگاه او هستم.
هوش مصنوعی: خاموش باش، زیرا هر چیز دشوار و غیرممکن با قدرت خدا آسان میشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای غره شده به پادشائی
بهتر بنگر که خود کجائی
آن کس که به بند بسته باشد
هرگز که دهدش پادشائی؟
تو سوی خرد ز بندگانی
[...]
ای جان و جهان من کجایی
آخر بر من چرا نیایی
ای قبلهٔ حسن و گنج خوبی
تا کی بود از تو بیوفایی
خورشید نهان شود ز گردون
[...]
با خاک در تو آشنایی
خوشتر ز هزار پادشایی
دیده رخ راز مه ببیند
بر عارض تو ز روشنایی
از نکتهٔ طوطی لب تو
[...]
سررشتهٔ قدرت خدایی
بر کس نکند گرهگشایی
ای مونس جان من کجائی
از دیده من چرا جدائی
چون دل دهدت که هر زمانی
صد باره به نزد من نیائی
در دل شغب و دغا چه داری
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.