با خاک در تو آشنایی
خوشتر ز هزار پادشایی
دیده رخ راز مه ببیند
بر عارض تو ز روشنایی
از نکتهٔ طوطی لب تو
سیمرغ گزید پارسایی
جایی که زلب حیات بخشی
عیسی بود از در گدایی
مهر تو و سینهٔ چو من کس
طاوس و سرای روستایی
در خدمت عشق تست ما را
دل عاریتی و جان بهایی
بردی ز پری و آدمی هوش
یک راه بگوی تا کرایی
در خانهٔ صبر فرقت تو
افکند هزار بینوایی
در دعوی حسن خود سخنگوی
تا ماه دهد بر آن گوایی
از کوی چو آفتاب از کوه
در خدمت تاج دین برآیی
صورتگر عز پناه دولت
معبرده دولت علایی
آن جان خرد که مر خرد را
با طاعت اوست آشنایی
در نسبت آن شرف توان دید
چون فضل خدای در خدایی
نه چرخ گرفت و هفت اختر
یک فکرت او به تیزپایی
ای دیدهٔ ناظر نبوت
در ذات تو دیده مصطفایی
چون روی خلقت نخواندت عقل
شاید که ز پشت مرتضایی
خود عقل ترا کمال هرگز
داند که ز جاه تا کجایی
پیش در تو قبول کرده
پیشانی سدره خاک پایی
مرغ دل جبرئیل گیرد
در مدحت تو سخن سرایی
اولاد بزرگ مرتضا را
یارب چه بزرگ پیشوایی
کبر تو کم است و کبریا بیش
از کبر نهای ز کبریایی
آن روز که عمر در غم مرگ
معزول بود ز خوش لقایی
نیلوفر تیغ چشمها را
چون لاله کند به کم بقایی
از نسبت فعل سایه گیرد
در صدمت صور صوت نایی
از ساغر خوف تشنهٔ جنگ
سیراب شود ز بیرجایی
جانهای مبارزان ز تنها
بینند ز تیغ تو جدایی
این خاطر من ز غیبت تو
محروم ز پادشا ستایی
دل در غم خدمت تو یک دم
نایافته از عنا رهایی
تا آمد مرگ جان غمگین
گشته ز هوای تو هوایی
زنهار مرا مگو که رو رو
تو در خور شهر و بوریایی
در غیبت تو خوش است ما را
آن به که بدین طرف نیایی
آخر به طریق لطف یکبار
بنویس که خیز چند پایی
در خدمت دیگران چه کوشی
چون بندهٔ خاندان مایی
در جستن کرده گرد عالم
گردنده چو سنگ آسیایی
در شکر علاء دین و دولت
پیوسته چرا شکر نخایی
از حضرت ما که روی کونست
دوری ز چه روی مینمایی
تا فائدهٔ نبات یابند
اشکال زمینی و سمایی
حکم تو گسسته باد یارب
ار علت چونی و چرایی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قصیده با زبانی ستایشآمیز از مقام و منزلت سید سادات سخن میگوید و پیوسته به زیباییها و فضائل او اشاره میکند. او با مقایسه سید با شخصیتهای بزرگ و مقدس، از جمله عیسی و جبرئیل، تلاش میکند تا عظمت و ولایت او را به تصویر بکشد. شاعر از غم و فراق خویش نیز میگوید و به تأثیرات حضور سید بر دلها و روحها اشاره میکند. وی آرزو میکند که سید دوباره به ایشان توجه کند و در پی شفاعت و رحمت اوست. در نهایت، شاعر به درخواست از خدا میپردازد تا به حکمت و دانش او بیافزاید و علت غیبت سید را بپرسد.
هوش مصنوعی: دوستی و نزدیکی به تو، که خاکی هستی، برایم از هزار پادشاهی و مقام بالاتر و ارزشمندتر است.
هوش مصنوعی: چشمی که راز وجود ماه را میبیند، بر چهرهٔ تو از روشنایی میدرخشد.
هوش مصنوعی: لب تو همچون طوطی، نکتههای نیکو و زیبا دارد که سیمرغ، پرندهای اسطورهای و نماد کمال و پاکی، از آنها انتخاب کرده است. در واقع، زیبایی و پندهای خوب لبهای تو باعث جلب توجه سیمرغ شده است.
هوش مصنوعی: جایی که لب حیاتبخش عیسی (حضرت عیسی) بود، از در (درب) گدایی (درخواست از خدا) میباشد.
هوش مصنوعی: محبت تو و دل مثل من، برتری و زیبایی شبیه طاووس و زندگی سادهای مثل یک روستایی است.
هوش مصنوعی: ما در خدمت عشق تو هستیم و دلمان چیزی قرضی و جانمان ارزشمند است.
هوش مصنوعی: تو با زیباییهای خود هوش و عقل آدم و حوا را هم ربودهای، پس یک راه نشان بده تا به کمال و توانایی برسم.
هوش مصنوعی: در خانهٔ صبر، جدایی تو باعث شده که هزاران بیپناهی و فقر به وجود آید.
هوش مصنوعی: در ادعا و بیان زیباییات سخن بگو، تا ماه (کمال جمال) به آن سخن تو گواهی بدهد.
هوش مصنوعی: تو به مانند آفتاب از کوه، در خدمت تاج دین (یعنی مقام و منزلت دین) به ظهور و جلوه میرسی.
هوش مصنوعی: صورتگر یعنی سازنده و هنرمند، میگوید که عزت و پناهی که دولت را زینت میدهد، به آن دولت عالی و بزرگ میافزاید.
هوش مصنوعی: آن نفس با فهم و خردی که آگاه است از طاعت و بندگی حق، به خوبی و حقیقت آشناست.
هوش مصنوعی: شرافت و مقام انسان را میتوان در مقایسه با فضیلتهای خداوند مشاهده کرد، همانطور که فضیلتهای خداوند در ذات خداوند قابل درک است.
هوش مصنوعی: نه آسمان و نه هفت سیاره نمیتوانند به پای فکر و هوش او برسند.
هوش مصنوعی: ای چشم ناظر و بینای پیغمبری که در وجود تو، دیدگاه و نشانههای حضرت مصطفی (محمد) وجود دارد.
هوش مصنوعی: عقل ممکن است به خاطر آفرینش تو، تو را به عنوان کسی که از نسل مرتضی (علی) است بشناسد.
هوش مصنوعی: عقل هرگز نمیتواند به کمال تو پی ببرد، زیرا او از مقام و جایگاه تو در عالم بیخبر است.
هوش مصنوعی: در حالی که تو را به عنوان یک مقام والا و قابل احترام میشناسند، پیشانی و پیشرفتهای موجود در عالم خاکی (دنیا) را نیز زیر پا میگذاری.
هوش مصنوعی: قلب جان جبرئیل (فرشته مقرب) در ستایش تو به پرواز درمیآید و دربارهات شعر میسراید.
هوش مصنوعی: ای خدا، فرزندان بزرگ علی (مرتضا) چه پیشوای بزرگی هستند.
هوش مصنوعی: شما (سید سادات) تنها دارای بزرگمنشی و افتخارات زیادی هستید و در این بزرگی، خداوند بزرگتر از شماست و هیچگاه نمیتوان به مقام کبریایی او رسید.
هوش مصنوعی: در روزی که عمر در غم مرگ دور مانده بود و از خوشی ملاقات چیزی نصیبش نمیشود.
هوش مصنوعی: چشمها را مانند گلهای نیلوفر در اثر خنکای جزئی و تلخی جدایی، به حدی نرم و لطیف میکند که به زیبایی لالهها میرسد.
هوش مصنوعی: دست از کار و اعمال خود میکشد و به خاطر سادگی و ظرافت صدای دلنواز تو، مانند سایه بر تو متکی میشود.
هوش مصنوعی: از گلاب از ترس و اضطراب جنگ، در دل کسی که شجاعت ندارد، سیراب میشود و از این ساغر (کاسه) مینوشد.
هوش مصنوعی: مبارزان در میدان جنگ از تنها ماندن و دوری از تیغ تو، احساس میکنند که جانهایشان به خطر افتاده است.
هوش مصنوعی: این ذهن و خاطر من به خاطر غیبت تو از بزرگی و مقام پادشاهی تهی است.
هوش مصنوعی: دل من در غم خدمت به تو هر لحظه در آرامش نبوده و هرگز از غم رهایی پیدا نکرده است.
هوش مصنوعی: هنگامی که مرگ نزدیک میشود، جان من به خاطر یاد تو غمگین و آشفته شده است.
هوش مصنوعی: مرا از رفتن تو به شهر و بوریایی (جایی در کاشان) نترسان، زیرا این خبر باعث میشود دل من بیشتر غمگین شود.
هوش مصنوعی: در غیبت تو، برای ما خوشحالکنندهتر است که تو به اینجا نیایی.
هوش مصنوعی: لطفاً یک بار به من بفرمای که چه اندازه ارتفاع دارم و چه اندازه باید قدم بردارم.
هوش مصنوعی: در خدمت دیگران چه تلاشی میکنی، وقتی که تو از خانوادهٔ ما هستی و به مقام بالایی تعلق داری؟
هوش مصنوعی: در جستجوی علم و معرفت، همچون سنگ آسیا که در دنیا دائم در حال چرخش و آسیاب است، تلاش میکنم.
هوش مصنوعی: چرا نعمتهای علاءالدین و دولت او را شکرگزاری نمیکنی و از این نعمتها بهرهمند نمیشوی؟
هوش مصنوعی: به خاطر چه دلیلی از ما که دور از زمین و دنیا هستیم، روی خود را به ما نشان نمیدهی، ای حضرت بزرگوار؟
هوش مصنوعی: این بیت میگوید تا زمانی که اشکال و صورتهای مختلف موجودات در زمین و آسمان از فیض شما بهرهمند شوند، به زندگی و فایده خود ادامه خواهند داد.
هوش مصنوعی: خدایا، اگر علت و دلیل تو برای این وضع و حال چنین است، پس فرمان تو باید شکسته شود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای غره شده به پادشائی
بهتر بنگر که خود کجائی
آن کس که به بند بسته باشد
هرگز که دهدش پادشائی؟
تو سوی خرد ز بندگانی
[...]
ای جان و جهان من کجایی
آخر بر من چرا نیایی
ای قبلهٔ حسن و گنج خوبی
تا کی بود از تو بیوفایی
خورشید نهان شود ز گردون
[...]
سررشتهٔ قدرت خدایی
بر کس نکند گرهگشایی
ای مونس جان من کجائی
از دیده من چرا جدائی
چون دل دهدت که هر زمانی
صد باره به نزد من نیائی
در دل شغب و دغا چه داری
[...]
ای راه تو را دراز نایی
نه راه تو را سری نه پایی
این راه دراز سالکان را
کوته نکند مگر فنایی
عاشق ز فنا چگونه ترسد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.