گویم سخن لب تو یا نی
ای لعل لب تو را بها نی
ای گفته ما غلام آن دم
کآنجا همگی توی و ما نی
اینجا که منم به جز خطا نی
وآنجا که توی بجز عطا نی
اینجا گفتن ز روی جسم است
وآنجا همه هستی است جا نی
سیاره همیروند پا نی
صد مشک روانه و سقا نی
رنجورانند همچو ایوب
دریافته صحت و دوا نی
بی چشمانند همچو یعقوب
بینا شده چشم و توتیا نی
ره پویانند همچو ماهی
بینند طریقها ضیا نی
از رشک تو من دهان ببستم
شرح تو رسد به منتها نی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به مقایسهٔ گفتار و حال خود با وجود محبوب میپردازد. او میگوید که لبان محبوبش ارزش و بهایی ندارند و همهٔ وجود او در مقایسه با خود او ناچیز است. در حالی که در این دنیا، گفتوگو تنها به جسم و ظاهر محدود است، در دنیای معنوی همهچیز بر مدار حقیقت و وجود است. شاعر از دوری و رنج خود میگوید و بیان میکند که در پی حقیقت و معرفت، دچار رشک به محبوبش شده و در سکوت به توصیف او میپردازد.
هوش مصنوعی: میگویم آیا باید سخن از لب تو بگویم یا نه، چرا که ارزش لبهای تو به اندازهای است که نیازی به گفتن ندارد.
هوش مصنوعی: ای ما در آن لحظه بنده تو هستیم که آنجا فقط وجود توست و ما هیچ نیستیم.
هوش مصنوعی: در اینجا که من هستم، فقط خطا وجود دارد و در آنجا که تو هستی، جز نعمت و بخشش وجود ندارد.
هوش مصنوعی: در اینجا گفتن از چهره و ظاهر جسمانی است، ولی در آنجا (جهان معنوی) همهچیز به وجود و هستی وابسته است و از مرزهای ظاهری فراتر میرود.
هوش مصنوعی: سیارهها در حال گردش هستند، اما پا ندارند و هیچ مشک و سقا هم در حرکت نیست.
هوش مصنوعی: رنجوران مانند ایوب، که در داستانهای دینی به خاطر بیماریهای سختش شناخته شده، حالا به سلامتی و درمان دست یافتهاند.
هوش مصنوعی: هیچیک از افراد غمگین و دردمند مانند یعقوب نیستند که پس از فقدان فرزندش، بینا شده و مشاهدهگر زیباییها و حقیقتها شده باشند؛ زیرا آنها هنوز به این حالت نرسیده و درک عمیق از زندگی ندارند.
هوش مصنوعی: سیرکنندگان در مسیر عشق، همانند ماهیها هستند که راههای نور را میبینند و از نور(روشنی) دور نیستند.
هوش مصنوعی: از روی حسادت به تو، من سکوت کردم و چیزی نمیگویم، زیرا وصف تو به اوج و نهایت نمیرسد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
آن جنگی مرد شایگانی
معروف شده به پاسبانی
در گردنش از عقیق تعویذ
بر سرش کلاه ارغوانی
بر روی نکوش چشم رنگین
[...]
ای چشم و چراغ آن جهانی
وی شاهد و شمع آسمانی
خط نو نبشته گرد عارض
منشور جمال جاودانی
بی دیده ز لطف تو بخواند
[...]
عشقست نشان بی نشانی
از خود چو برون شوی بدانی
ای غایت عیش این جهانی
ای اصل نشاط و شادمانی
گر روح بود لطیف روحی
ور جان باشد عزیز جانی
گفتی که چگونهای تو بیما
[...]
تا بشنیدم که ناتوانی
دلتنگ شدم چنانکه دانی
گفتم شخصی بدان لطیفی
افسوس بود به ناتوانی
افتاد ز هاتفی به گوشم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.