مست می عشق را حیا نی
وین باده عشق را بها نی
آن عشق چو بزم و باده جان را
می نوشد و ممکن صلا نی
با عقل بگفت ماجراها
جان گفت که وقت ماجرا نی
از روح بجستم آن صفا گفت
آن هست صفا ولی ز ما نی
گفتم که مکن نهان از این مس
ای کفو تو زر و کیمیا نی
کاین برق حدیث تو از آن است
جز جان افزا و دلربا نی
گفتا غلطی که آن نیم من
ما بوالحسنیم و بوالعلا نی
گفتم که به حق نرگسانت
دفعم بمده به شیوهها نی
کاین غمزه مست خونی تو
کشتهست هزار و خونبها نی
بالله که توی که بیتوی تو
ای کبر تو غیر کبریا نی
گر ز آنک توی و گر نهای تو
از تو گذری دو دیده را نی
گر فرمایی که نیست هست است
کو زهره که گویمت چرا نی
مغناطیسی و جان چو آهن
میآید مست و دست و پا نی
چون گرم شوم ز جام اول
غیر تسلیم در قضا نی
چون شد به سرم میم سراسر
می را تسلیم یا رضا نی
از بهر نسیم زلف جعدت
یکتا زلفی که جز دو تا نی
ای باد صبا به انتظارت
از بهر صبا و خود صبا نی
پس ما چه زنیم ای قلندر
اندر گره و گره گشا نی
گر ز آنک نه هر دمی خداوند
کو جز سر و خاصه خدا نی
مخدومی شمس دین تبریز
چون خورشیدش در این سما نی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به وصف عشق و حال و هوای مس وجود میپردازد. او عشق را بادهای میداند که جان را سیراب میکند و از عقل میخواهد تا از ماجراهایی بگوید که جان در آن غوطهور است. شاعر از روح خود صفا و روشنی را جستجو میکند و در این سفر، به حقیقت عشق و وجود شمسالدین تبریز پی میبرد. او بر این باور است که عشق و زیبایی در ذات خداوند نهفته است و هر انسانی باید به این حقیقت پایبند باشد. در نهایت، شاعر به توصیف جذابیتهای عشق و قدرت آن میپردازد و بر تسلیم در برابر اراده عشق تأکید میکند.
هوش مصنوعی: عشق انسان را مست و سرخوش میکند و هیچ چیز در این حال باعث شرم و حیا نمیشود، همچنین ارزش و قیمتی برای نوشیدنی عشق وجود ندارد.
هوش مصنوعی: آن عشق مانند می و مجلس است و جان را سرمست میکند و ممکن است ندا و فراغتی داشته باشد.
هوش مصنوعی: عقل به داستانهایی که پیش آمده، اشاره میکند و میگوید که این ماجراها زمان خاصی دارند، اما جان میگوید که اکنون زمان وقوع ماجرا نیست.
هوش مصنوعی: از روح خود (به مقام معنوی) صفا و خلوص را جستجو کردم. آن خلوص را شهود کردم، اما متوجه شدم که این صفا از وجود ما برنمیخیزد و به خودی خود نیست.
هوش مصنوعی: گفتم ای مس، پنهان نکن خود را از من، زیرا تو همتای زر و کیمیا نیستی.
هوش مصنوعی: این برق که در مورد صحبتهای تو وجود دارد، فقط یک انرژی جانافزا و دلربا محسوب میشود و هیچ چیز دیگری نیست.
هوش مصنوعی: او میگوید که در اینجا هیچ اشتباهی رخ نداده است، بلکه ما «بوالحسن» و «بوالعلا» هستیم، یعنی وجود ما از آنچه که به اشتباه تصور میشود، فراتر و بهتر است.
هوش مصنوعی: گفتم که به خاطر حق نرگسهایت، مرا از درد و رنج برهان و به این شکل و روشها عذابم نده.
هوش مصنوعی: این چشمک فریبندهٔ تو، جانهای زیادی را گرفته و هیچ دیه و هزینهای برای آن نیست.
هوش مصنوعی: بهخدا که تو با وجودی که از تو خبری نیست، ای خودپسند، غیر از بزرگی مطلق، هیچ بزرگی دیگری وجود ندارد.
هوش مصنوعی: اگر تو هستی یا نیستی، این دو چشم از نگریستن به تو بازنمیگردد.
هوش مصنوعی: اگر بگویی که چیزی وجود ندارد، پس کجا است آن زهره (سیاره) که بگویم چرا اینطور است؟
هوش مصنوعی: جویندگان حقیقت و معنای عمیق، مانند آهن به سمت مغناطیس کشیده میشوند و در این حال، نه مستی میفهمند و نه هویتی برای خود دارند.
هوش مصنوعی: وقتی از نوشیدن جام اول به اوج گرمی و سرمستی میرسم، هیچ چیز جز تسلیم در برابر سرنوشت برایم وجود ندارد.
هوش مصنوعی: وقتی که مست شدم و تحت تأثیر می قرار گرفتم، تسلیم مرگ یا قضا و قدر نخواهم بود و حالت رضایت دارم.
هوش مصنوعی: به خاطر نسیم موهایی که به شکل حلقهای دارند، تنها دو زلف وجود دارد که هیچکدام به جز این دو نیستند.
هوش مصنوعی: ای باد صبا، من به خاطر تو و وجود خودت منتظرم و نه به خاطر چیزی دیگر.
هوش مصنوعی: ما باید چه کار کنیم ای قلندر (مرد آزاداندیش و وارسته) وقتی که نه گرهای داریم و نه کسی که گرهگشا باشد.
هوش مصنوعی: اگرچه در هر لحظه خداوندی وجود ندارد که فقط او، خدا و حقیقت مطلق باشد.
هوش مصنوعی: شمسالدین تبریزی، که به عنوان یک مرید و شخصیت مهم در زندگی مولانا شناخته میشود، مانند خورشید در این آسمان میدرخشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
آن جنگی مرد شایگانی
معروف شده به پاسبانی
در گردنش از عقیق تعویذ
بر سرش کلاه ارغوانی
بر روی نکوش چشم رنگین
[...]
ای چشم و چراغ آن جهانی
وی شاهد و شمع آسمانی
خط نو نبشته گرد عارض
منشور جمال جاودانی
بی دیده ز لطف تو بخواند
[...]
عشقست نشان بی نشانی
از خود چو برون شوی بدانی
ای غایت عیش این جهانی
ای اصل نشاط و شادمانی
گر روح بود لطیف روحی
ور جان باشد عزیز جانی
گفتی که چگونهای تو بیما
[...]
تا بشنیدم که ناتوانی
دلتنگ شدم چنانکه دانی
گفتم شخصی بدان لطیفی
افسوس بود به ناتوانی
افتاد ز هاتفی به گوشم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.