چون عشق کند شکرفشانی
در جلوه شود مه نهانی
بینی که شکر کران ندارد
خوش میخوری و همیرسانی
میغلط به هر طرف که غلطی
بر سبزه سبز بوستانی
گر ز آنک کله نهی وگر نی
شاهنشه جمله خسروانی
آن را بینی که من نگویم
زیرا که بگویمت بدانی
چون چشم تو وا کنند ناگه
بر شهر عظیم آن جهانی
ماننده طفل نوبزاده
خیره نگری و خیره مانی
تا چشم بر آن جهان نشیند
چاره نبود از این نشانی
بگریز به نور شمس تبریز
تا کشف شود همه معانی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و شگفتی عشق میپردازد و آن را همچون شکر که در جلوهای پنهان نمایان میشود توصیف میکند. عشق طوری انسان را مسحور میکند که فرد در بین زیباییها گم میشود و نمیداند چه کار کند. همچنین اشاره میکند که درک عمیق این عشق و زیباییهای آن نیازمند بینش و بصیرت ویژهای است. در پایان، شاعر به توجه به نور شمس تبریزی به عنوان منبع کشف معانی واقعی و عمیق عشق و حقیقت اشاره میکند.
هوش مصنوعی: وقتی عشق در دل شکوفا میشود، جلوهای از زیبایی به وجود میآید که مانند ماهی پنهان در آسمان میدرخشد.
هوش مصنوعی: وقتی میبینی که شکر (عشق) اندازه و حدی ندارد، خوشحال هستی و به دیگران هم این خوشی را منتقل میکنی.
هوش مصنوعی: هر جا که بروی و هر چه کنی، همچون سبزهای در بوستان به زیبایی و سرسبزی خود میپیچی و میچرخید.
هوش مصنوعی: هرچند اگر تو را از مقام و جایگاه خود پایین بیاورند یا بالعکس، باید بدانی که همهٔ انسانها به نوعی در مقام پادشاهی و بزرگمردی هستند.
هوش مصنوعی: تو آن چیزی را خواهی دید که من نمیگویم، زیرا اگر بگویم، تو خود میفهمی.
هوش مصنوعی: زمانی که چشمان تو ناگهان بر جهانی بزرگ و عظیم باز میشود، به معنای کشف و فهم عمیق و تازهای میرسد.
هوش مصنوعی: شما مانند کودکی تازهمتولد شده به شگفتی نگاه میکنید و در همان حالت حیرت باقی میمانید.
هوش مصنوعی: وقتی که چشم به آن جهان معنوی بیفتد، چارهای جز دنبال کردن این نشانه و علامت وجود ندارد.
هوش مصنوعی: به نور شمس تبریز پناه ببر تا همهٔ معانی و حقیقتها برایت آشکار شود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
آن جنگی مرد شایگانی
معروف شده به پاسبانی
در گردنش از عقیق تعویذ
بر سرش کلاه ارغوانی
بر روی نکوش چشم رنگین
[...]
ای چشم و چراغ آن جهانی
وی شاهد و شمع آسمانی
خط نو نبشته گرد عارض
منشور جمال جاودانی
بی دیده ز لطف تو بخواند
[...]
عشقست نشان بی نشانی
از خود چو برون شوی بدانی
ای غایت عیش این جهانی
ای اصل نشاط و شادمانی
گر روح بود لطیف روحی
ور جان باشد عزیز جانی
گفتی که چگونهای تو بیما
[...]
تا بشنیدم که ناتوانی
دلتنگ شدم چنانکه دانی
گفتم شخصی بدان لطیفی
افسوس بود به ناتوانی
افتاد ز هاتفی به گوشم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.