ساقی جان فزای من بهر خدا ز کوثری
در سر مست من فکن جام شراب احمری
بحر کرم توی مرا از کف خود بده نوا
باغ ارم توی مها بر بر من بزن بری
ای به زمین ز آسمان آمده چون فرشته‌ای
وی ز خطاب اشربوا مغز مرا پیمبری
بزم درآ و می بده رسم بهار نو بنه
ای رخ تو چو گلشنی وی قد تو صنوبری
گرچه به بتکده دلم هر نفسی است صورتی
نیست و نباشد و نبد چون رخ تو مصوری
می چو دود بر این سرم بسکلد از تو لنگرم
چهره زرد چون زرم سرخ شود چو آذری
بحر کرم چه کم شود گر بخورند جرعه‌ای
فضل خدا چه کم شود گر برسد به کافری
این دل بی‌قرار را از قدحی قرار ده
وین صدف وجود را بخش صفای گوهری
یا برهان ز فکرتم یا برسان به فطرتم
یا بتراش نردبان باز کن از فلک دری
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به ساقی می‌گوید که برای خدا، جامی از شراب ناب به او بدهد تا مستی‌اش افزون شود. او از وفور کرم ساقی و باغ ارمش یاد می‌کند و از جمال و قد او به مثابه فرشته‌ای آسمانی ستایش می‌کند. شاعر از بی‌قراری دلش سخن می‌گوید و می‌خواهد که این دل آشفته را با جرعه‌ای از می آرامش بخشد. او ضمن اشاره به رویدادهای خواب و خیال، تقاضای تحول روحی از ساقی دارد و نردبانی از فلک می‌طلبد تا به فطرت اصلی‌اش دست یابد.
هوش مصنوعی: ای ساقی، برای خاطر خدا، از کوثر (چشمه‌ای در بهشت) برای من که جانم را زنده می‌کنی، درون ساغرم، جام شراب سرخ رنگی بریز که از شراب‌هاست.
هوش مصنوعی: مرا به نعمت‌های بی‌پایان خود سیراب کن و از سرچشمهٔ کرم و لطف‌ات به من بده، ای باغ ارم (باغ بهشت) تو، از محبت خود بر من ببار.
هوش مصنوعی: تو که از آسمان به زمین آمده‌ای و مانند یک فرشته‌ای، به من بگو که «بخورید» و پیامی را که در عمق وجودم نهفته است، به من برسان.
هوش مصنوعی: به میخانه بیا و شراب بده، تا فصل جدیدی آغاز شود. ای چهره تو مانند باغی پر از گل است و قامت تو شبیه درختی بلند و زیباست.
هوش مصنوعی: اگرچه دل من هر لحظه در بتکده است و به یاد زیبایی‌هاست، اما هیچ صورتی وجود ندارد و نخواهد داشت که به زیبایی چهرهٔ تو نزدیک باشد.
هوش مصنوعی: مستی که از شراب به دل می‌نشیند، مانند دود بر سر من می‌پیچد و بی‌تابی می‌آفریند. در این حالت، رنگ چهره‌ام به زردی می‌زند، ولی با تأثیر عشق تو، به سرخویی می‌رسد، همان‌طور که آتش سرخ و درخشان است.
هوش مصنوعی: اگر کسی از کرم و بخشش خداوند تنها یک جرعه بنوشد، به ارزش و عظمت دریای بخشش او چیزی اضافه نمی‌شود. همچنین، اگر کسی به کافر و بی‌ایمانی نرسد، فضل و رحمت خداوند هیچ کم نمی‌شود.
هوش مصنوعی: این دل ناآرام و بی‌قرار را با یک جرعه شراب آرامش بخش و این صدف وجود را با نور و صفای یک گوهر زیبا پر کن.
هوش مصنوعی: این بیت از شاعر می‌خواهد که یا با دلیل و برهانی، او را به حقیقت و فطرتش برساند، یا اگر نمی‌تواند، به او کمک کند تا به درجه‌ای بالاتر برسد و از عالم بالا، دری برایش باز کند. این بیان نشان‌دهندهٔ نیاز به هدایت و راه‌نمایی است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
خاک شدم در تو را آب رخم چرا بری
داشتمت به خون دل خون دلم چرا خوری
از سر غیرت هوا چشم ز خلق دوختم
پردهٔ روی تو شدم پردهٔ من چرا دری
وصل تو را به جان و دل می‌خرم و نمی‌دهی
[...]
هر طربی که در جهان گشت ندیم کهتری
می‌برمد از او دلم چون دل تو ز مقذری
هر هنری و هر رهی کان برسد به ابلهی
نیست به پیش همتم زو طربی و مفخری
گر شکر است عسکری چون برسد به هر دهن
[...]
دانمت آستین چرا پیش جمال می‌بری
رسم بود کز آدمی روی نهان کند پری
معتقدان و دوستان از چپ و راست منتظر
کبر رها نمی‌کند کز پس و پیش بنگری
آمدمت که بنگرم باز نظر به خود کنم
[...]
ای نفس سپیده دم جان دهمت بخدمتی
گر بجناب حضرت آصف عهد بگذری
بحر سحائب کرم کان مواهب نعم
مهر سپر مهتری اختر برج سروری
خواجه عماد ملک و دین آنکه بکلک درفشان
[...]
پیش که شاه اختران، تیغ کشد به لشکری؛
خیز مگر به برق می، برقع صبح بردری
پیش که صبح از طرب، خنده کند به زیر لب؛
خیز که در وداع شب، جام به گریه آوری
پیش که پرتو افگند، مهر به دشت خاوران؛
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.