گر ز تو بوسه ای خرد صد مه و مهر و مشتری
تا نفروشی ای صنم کز مه و مهر خوشتری
ور دو هزار جان و دل بر در تو وطن کند
در مگشای ای صنم کز دل و جان تو برتری
آینه کیست تا تو را در دل خویش جا دهد
ای صنما به جان تو کاینه در بننگری
دست مده تو چرخ را تا که به پیش اسب او
غاشیه تو را کشد بر سر خود به چاکری
دولت سنگ پارهای گرچه بیافت چارهای
در تن خویش بنگرد بیند وصف گوهری
ای دل باز شکل من جانب دست عشق او
با پر عشق او بپر چند به پر خود پری
در پی شاه شمس دین تا تبریز میدوان
لشکر عشق با وی است رو که تو هم ز لشکری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق پراهمیتی اشاره میکند که او را به سمت معشوق خود جلب کرده است. او تأکید میکند که بوسه و مهر معشوق بر هر چیزی ارجح است و نباید به خود میبالید، زیرا عشق به او تمامی دل و جان را تحت تأثیر قرار میدهد. شاعر تصور میکند که معشوق آینهای است که زیباییاش را در دلهای دیگر نشان میدهد و از درخت عشق به عنوان نیروی قوی یاد میکند. همچنین، او در تعقیب عشق و جمال قاعدههای عرفانی را به کار میگیرد و به دنبال “شاه شمس دین” در تبریز میدود، جایی که عشق او را به جمعی از یارانش میکشاند.
هوش مصنوعی: اگر از تو بوسهای بگیرم، به اندازهای از زیبایی تو در آن نهفته است که برتر از هزاران ماه و خورشید و زهره است. پس ای محبوب، تو که از این زیباییها فراتر هستی، هیچگاه این بوسه را نپسند.
هوش مصنوعی: اگر دو هزار جان و دل هم در درگاه تو ساکن شوند، در را برای کسی باز نکن ای پُر مهر، زیرا تو از دل و جان آنها برتری.
هوش مصنوعی: تو کیستی که بتوانی خودت را در دل دیگران جای دهی، ای محبوب؟ چه عشقی نسبت به تو وجود دارد که اگر در دل خود بنگری، عشق به تو را میبینی.
هوش مصنوعی: چرخ (زمان یا بخت و اقبال) را به دست نده، زیرا ممکن است تو را به خدمت اسب او (دوست یا محبوب) بکشاند و به حضیض بندگی بکشاند.
هوش مصنوعی: اگرچه ممکن است دولت و ثروت به اندازه یک سنگپاره بیارزش باشند، اما فرد باید در وجود خود نگاه کند و ببیند که چه ویژگیهای قیمتی و خوبی در درونش وجود دارد.
هوش مصنوعی: ای دل، شکل و شمایل من را رها کن و به سمت دستی که عشق او را نشان میدهد برو. با عشق او به پرواز درآ و چند بار به سوی پر خود که نماد آزادی و عشق است، پرواز کن.
هوش مصنوعی: من از عشق شمسالدین تبریزی (دوست نزدیک مولانا) پیروی میکنم و این عشق مانند لشکری مرا به سمت او میکشاند. تو نیز از این لشکر عشق هستی و باید به این راه بیایی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
خاک شدم در تو را آب رخم چرا بری
داشتمت به خون دل خون دلم چرا خوری
از سر غیرت هوا چشم ز خلق دوختم
پردهٔ روی تو شدم پردهٔ من چرا دری
وصل تو را به جان و دل میخرم و نمیدهی
[...]
هر طربی که در جهان گشت ندیم کهتری
میبرمد از او دلم چون دل تو ز مقذری
هر هنری و هر رهی کان برسد به ابلهی
نیست به پیش همتم زو طربی و مفخری
گر شکر است عسکری چون برسد به هر دهن
[...]
دانمت آستین چرا پیش جمال میبری
رسم بود کز آدمی روی نهان کند پری
معتقدان و دوستان از چپ و راست منتظر
کبر رها نمیکند کز پس و پیش بنگری
آمدمت که بنگرم باز نظر به خود کنم
[...]
ای نفس سپیده دم جان دهمت بخدمتی
گر بجناب حضرت آصف عهد بگذری
بحر سحائب کرم کان مواهب نعم
مهر سپر مهتری اختر برج سروری
خواجه عماد ملک و دین آنکه بکلک درفشان
[...]
پیش که شاه اختران، تیغ کشد به لشکری؛
خیز مگر به برق می، برقع صبح بردری
پیش که صبح از طرب، خنده کند به زیر لب؛
خیز که در وداع شب، جام به گریه آوری
پیش که پرتو افگند، مهر به دشت خاوران؛
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.