ای که غریب آتشی در دل و جان ما زدی
آتش دل مقیم شد تو به سفر چرا شدی
آتش تو مقیم شد با دل من ندیم شد
آتش خویش را بگو کآب حیات آمدی
چاشنی خیال تو میبدرد دل مرا
ای غم او چو شکری ای دل من چو کاغدی
شمع بدان صبور شد تا همگیش نور شد
نور به است از همه خاصه که نور سرمدی
نور دمی که عاق شد طالب روح طاق شد
ماه مرا محاق شد بیمه فضل ایزدی
بازرسید آیتی از طرف عنایتی
وحدت بینهایتی گشت امام و مقتدی
بست پلنگ قهر را بازگشاد مهر را
قبه ببست شهر را شهر برست از بدی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: گوینده از معشوقی گلایه میکند که آتش عشقش را در دل او گذاشت و خود به سفر رفت؛ اما همین آتش را آب حیات و غمش را شیرین چون شکر میداند. با تمثیل شمع، سوختن را راه نور شدن میشمارد و دوری از نور را مایهی تاریکی ماه جان میداند. در پایان، نشانهای از لطف الهی دوباره میرسد، قهر جای خود را به مهر میدهد و شهر جان آذین میبندد و از بدی میرهد.
هوش مصنوعی: ای کسی که آتشی شگفت و ناآشنا در دل و جان ما افروختی، آتش دل ماندگار شد، پس تو چرا به سفر رفتی و از ما دور شدی؟
هوش مصنوعی: آتش عشق تو در دلم ماندگار و همنشین آن شد. به آتش خود بگو که تو با آنکه آتشی، برای من آب حیات بودهای و زندگیبخش آمدهای.
هوش مصنوعی: مزهٔ خیال تو دلم را میدرد. غم او مانند شکر است و دل من مانند کاغذی که شکر در آن پیچیدهاند و از آن شیرینی پاره میشود؛ یعنی غم عشق هم شیرین است و هم دل را میشکافد.
هوش مصنوعی: شمع از آن رو در سوختن شکیبایی کرد که سراسر نور شود. نور از همه چیز بهتر است، بهویژه نوری که جاودانه و ازلی باشد.
هوش مصنوعی: هنگامی که نور لحظهای روی گرداند و دور شد، جویندهی روح طاقت از دست داد و تنها ماند. ماه من بی ماهِ فضل و بخشش خداوند به محاق رفت و تاریک شد.
هوش مصنوعی: بار دیگر نشانهای از سوی لطف و عنایت الهی رسید و وحدتِ بیپایان، پیشوا و رهبر شد.
هوش مصنوعی: آن عنایت، پلنگ خشم و قهر را بست و مهر و محبت را گشود؛ شهر را آذین بست و شهر از بدی رهایی یافت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
این طریق دارهم یا سندی و سیدی
اهد الی وصالهم، ذبت منالتباعد
ای که به قصد نیمشب بسته نقاب آمدی
آن همه حسن و نیکوی نست مناسب بدی
یافئتی فدیتکم فی امل اتیتکم
[...]
نور خدا نمایدت آینهٔ مجردی
از در ما در آ اگر طالب عشق سرمدی
باده بده که دوزخ ار نام گناه ما برد
آب زند بر آتشش معجزهٔ محمدی
شعبده باز می کنی هر دم و نیست این روا
[...]
کاز ناز بمن عربده آغاز نکردی
دادی بسخن وعده ام و لب نگشودی
ایکه هنوز با خودی دم مزن از مجردی
ناز بسیطی و زنی لاف زنور سرمدی
ماند بجا چو سوزنش سلسله بست زآهنش
روح که در فلک همی دم زند از مجردی
آینه بودی از ازل مظهر عشق لم یزل
[...]
الا اگر، می ام دهی بده ز خُمّ احمدی
نه خُمّ کیقباد و جم از آن می محمّدی
که مست مست سازدم چه مست مست سرمدی
رهاندم ز هستی و کشاندم به بیخودی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.